Drie tuktukchauffeurs in Bangkok: kies en onderhandel in het Engels

Engels transcript

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ploy, I have been in Bangkok for five days and I have learned that this city has two speeds.

Two speeds?

Please explain because I was born here and I never noticed.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

And in the afternoon, everything moves fast, like the taxis and the motorbikes and the boats.

And especially the tuk-tuks, those little three-wheeled things with the very loud engines.

They are the soul of Bangkok.

You cannot visit the city and not ride in one.

I saw one yesterday.

It went past me very fast, and the driver was smiling like he knew a secret.

He did know a secret.

He knew you would charge you far too much money.

That is not a secret.

That is just business, and I respect it a little.

Tomorrow we go to the floating market, and you will love it completely.

That sounds beautiful.

What will I see there?

Tell me everything, please.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

Boats full of noodles?

That is the most wonderful sentence I have ever heard.

First a bus, then a tuk-tuk, then a small boat.

It is a whole adventure in one day.

A bus, a tuk-tuk and a boat?

That is three vehicles.

I only have one stomach.

Then you must be brave and keep your stomach calm because the road is bumpy.

I will be brave, but I'm also bringing a plastic bag, just in case of trouble.

Do not bring a plastic bag, bring a hat, because the sun here does not forgive anyone.

I already have a hat.

It is very big and it makes me look like a mushroom.

That hat is perfect.

It is smart and it is funny and both things are important.

On Sunday morning, we met at the bus station and rode for one hour together.

Then we got off at a small stop near the river, where three tuk-tuks were waiting in the shade.

Three drivers were sitting there, and I did not know how to choose between them.

I told you that choosing a driver is the most important decision of the whole day.

How do I choose?

They all look the same to me, with the same calm faces.

You must look at their faces.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

And what does a bad driver look like?

Please describe him carefully for me.

A bad driver has a fast smile and a very clean tuk-tuk because he never takes the long way.

I studied the three drivers and made my decision like a serious detective.

The first was young and bored, and the second was old and sleepy, and the third was eating mango.

I choose the mango man.

Anyone who eats mango at 9 in the morning must be good.

Good choice.

His name is probably Samchai, and he will probably try to charge us extra.

Then we will argue with him, and it will be fun and educational at the same time.

We walked to the third driver and he looked up and smiled slowly, exactly as I predicted.

Hello, we want to go to the floating market.

How much will that cost us today?

300 baht, he said, and he called it a very good price and a very fair price.

300?

That is too much.

We are not tourists.

Well, she is a tourist, but I am not.

You are both tourists today, he said, because the market is far and the road is hot.

I like him.

He is honest about being dishonest and that is a rare quality.

Fine 250 baht and you drive slowly because she has a weak stomach I always drive slowly he said I am the slowest driver in the whole of Bangkok Is that true I asked him and he said no but he would drive slowly because he liked my hat He liked my hat?

Everyone else laughs at my hat, and it hurts my feelings.

He said the sun here is strong, and a big hat is a smart hat, and I agreed with him.

See?

He's a philosopher.

All tuk-tuk drivers are philosophers, and I knew it.

We got into the tuk-tuk, which was small and open on the sides with thin, hard seats.

I held my hat with one hand and the metal bar with the other, and I was ready.

He said, hold your hat, because Bangkok is not gentle with hats or with tourists.

I am ready, I told him, but please remember that I have a very weak stomach.

He said he remembered because he has a very good memory for weak stomachs.

the tuk-tuk started with a loud noise and moved into the traffic like a small boat.

I had seen the traffic before, but I had never been inside it and it was different.

Motorbikes passed on both sides and a bus came so close I could see the driver eating a sandwich.

And a small dog sat on the back of a motorbike wearing a tiny shirt and looking proud.

Boy, there is a dog on a motorbike.

He's wearing a shirt.

Please explain this to me.

Yes, that dog is famous in this area.

His name is Moo and he goes everywhere with his owner.

Moo means pig, right?

Why is a dog named Pig?

That is confusing and funny.

Because he eats like a pig.

It is a very honest name for a very honest dog.

I love this country.

Nothing makes sense and everything is wonderful at the same time.

The driver turned onto a smaller road and the buildings became lower and the shops smaller.

I saw a woman cooking noodles on the sidewalk and a man selling goldfish in plastic bags.

I asked the driver if this was the way to the market, and he said, yes, this is the scenic way.

The scenic way?

Samchai, the market is on the other side of the river, not here.

I know, he said, but the bridge is busy today, so I take the long way and it is faster.

How can the long way be faster?

That is not possible in any country I know.

Because the short way is full of cars and the long way is full of nothing, he said.

Nothing is faster than cars.

That is not logic.

That is poetry, and I like it.

I do not care about the logic because I am enjoying the view.

Look at that house.

The house was built on tall wooden legs above a small canal, and it looked like a bird.

A woman was sitting on the porch, cutting vegetables, and she waved at the tuk-tuk.

She waved at me.

Why did she wave at me?

I'm a stranger with a mushroom hat.

Because you are wearing a big hat and you look surprised and people wave at surprised people.

He is right.

You have a very surprised face and it is your best quality.

I have been surprised since I arrived in Asia.

My face is tired from being surprised.

We drove for another 20 minutes and the road became narrow and quiet and green.

Trees grew over the street and the sun made small circles on the ground and I relaxed.

The engine was loud but the air was soft and the city felt very far away.

Driver, what is your name?

I have been calling you driver for half an hour.

My name is Sam Chai and I have been driving this tuk-tuk for 20 years.

20 years?

You must know every street in Bangkok, every corner and every shortcut.

I know every street, every shortcut and every place where the police do not look.

Do not tell her that.

She will worry about the police and the shortcuts.

I have not worried.

I am curious.

Where do the police not look, Sam Chai?

behind the temple near the river and in front of the noodle shop on soy 9.

Why not in front of the noodle shop?

That seems like a strange place for police.

Because the police also eat noodles Nobody arrests a man while he is eating noodles That is the wisest thing I have heard this week and I have heard many wise things In Thailand food is always more important than rules You will learn this slowly.

We turned a corner and suddenly the market appeared, and it was not a market on land.

It was a market on the water.

Dozens of small boats were crowded together in the canal.

Each boat was full of fruit, flowers, noodles, and people, and it was beautiful.

Oh, oh, this is beautiful.

This is the most beautiful thing I have seen in my whole life.

I told you, the long way is the beautiful way, and I was right about everything.

You told her nothing.

You just wanted more money for the extra driving.

I wanted more money, and I wanted to show her the beautiful way.

Both things are true.

I will pay you the extra 50 baht.

You earned it with the house on legs.

Samchai smiled and stopped the tuk-tuk near a small pier, and I got out and stretched.

My hat was still on my head and my stomach was still calm, which was a small miracle.

Thank you, Samchai.

You are a good driver and a very bad businessman.

Thank you.

That is the nicest thing anyone has said to me this month.

Now we take a boat.

Are you ready for the next adventure, my brave friend?

I am ready, but first I need to eat something, because I am hungry from all the philosophy.

We walked to a small boat that was selling noodles and the woman had a wide smile.

She had a very large pot and a very large smile and I pointed at the noodles.

Two bowls, please.

One for me and one for my friend who was always hungry.

Two bowls?

You are hungry.

I like hungry people, she said, and she gave us extra noodles.

Everyone here likes hungry people.

It's a very friendly country for hungry tourists.

We are friendly because we are always eating.

Hungry people are not friendly at all.

That is true.

I am not friendly when I am hungry.

I am a monster with a big hat.

The woman gave us two bowls of noodles and I sat on a small wooden bench.

The noodles were hot and sour and sweet and they were the best noodles I have ever eaten.

Ploy, this is amazing.

Why is everything here so delicious?

Please tell me the secret.

Because we cook with our hearts and our grandmother's recipes, and that is the secret.

In my country, we cook with a microwave and a lot of hope and a little salt.

That is sad.

You must learn to cook properly before you leave this country.

I will try, but first I want to ride in one of those small boats on the canal.

We finished our noodles and rented a small boat with a quiet driver and a slow engine.

The boat moved slowly through the canal, past boats full of fruit and flowers.

I bought a small bag of mangoes and eat one with my hands, and it was perfect.

I am eating mango in a boat in Thailand.

This is not real life.

This is a dream.

It is real life.

You are just not used to it yet, and that is fine.

I do not want to get used to it.

I want to be surprised forever and ever.

Then you will be happy here.

This country surprises everyone, even the people who live here.

We floated past a small temple and a group of children playing in the water.

The children waved at me, and I waved back with both hands like a happy fool.

My hat almost fell into the canal, and I caught it just in time, which was lucky.

See, I told you the hat was dangerous, and you did not believe me.

The hat is not dangerous, the boat is dangerous, the hat is innocent.

The hat is too big, and it makes you look like a mushroom, that is all.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website Link in the description Up next the lesson based on this dialogue If you want to Skip it just jump to the next scene Good morning Today we will practice a few useful sentences from Anna and Ploy day in Bangkok.

Good morning!

I am ready.

Let's practice one sentence from the beginning.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and and the old men drinking tea.

The useful phrase is move slowly.

The river moves slowly in the dry season.

The train moves slowly through the mountains.

My grandmother moves slowly in the morning.

Traffic moves slowly near the market.

Time moves slowly when I wait.

Now you repeat the sentence twice.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

Good.

Next sentence.

They are the soul of Bangkok.

The useful phrase is the soul of Bangkok.

Jazz is the soul of New Orleans.

Family is the soul of this neighborhood.

The old market is the soul of the town.

Music is the soul of the festival.

The river is the soul of the city.

Now you repeat the sentence twice.

They are the soul of Bangkok.

They are the soul of Bangkok.

Next sentence.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

The useful phrase is crowded together.

The children were crowded together in the hallway.

The sheep were crowded together under the tree.

Boats were crowded together at the pier.

People were crowded together near the stage.

The books were crowded together on the shelf.

Now you repeat the sentence twice.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

Next sentence.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

The useful phrase is slow smile.

She gave me a slow smile.

He answered with a slow smile.

The old man had a slow smile.

Her slow smile made me relax.

The driver gave a slow smile and started the engine.

Now, you repeat the sentence twice.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

Final sentence.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

The useful phrase is the long way.

We took the long way home.

The long way is quieter and prettier.

She always takes the long way to work.

The long way showed us the river.

I prefer the long way when I have time.

Now you repeat the sentence twice.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

Today we practiced move slowly, the soul of Bangkok, crowded together, slow smile, and the long way.

These phrases can describe cities, people, and journeys.

You did well.

Thank you.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Thank you.

Transcript in deze taal

Elke dag nieuwe dialogen en verhalen. Beschikbaar in 21 ondertiteltalen.

Je kunt al deze dialogen zin voor zin oefenen met de interactieve speler op onze website.

Link in de beschrijving.

Ploy, ik ben vijf dagen in Bangkok en ik heb geleerd dat deze stad twee

snelheden heeft.

Twee snelheden?

Leg alsjeblieft uit, want ik ben hier geboren en ik heb het nooit gemerkt.

In de ochtend beweegt alles langzaam, zoals de fruitverkopers en de oude mannen die

thee drinken.

En in de middag beweegt alles snel, zoals de taxi's en de motoren en de

boten.

En vooral de tuk-tuks, die kleine driewielers met de zeer luide motoren.

Zij zijn de ziel van Bangkok.

Je kunt de stad niet bezoeken zonder in een ervan te rijden.

Ik zag er gisteren een.

Hij reed heel snel langs me, en de bestuurder glimlachte alsof hij een geheim kende.

Hij kende inderdaad een geheim.

Hij wist dat hij je veel te veel geld zou rekenen.

Dat is geen geheim.

Dat is gewoon zaken, en ik respecteer het een beetje.

Morgen gaan we naar de drijvende markt, en je zult er helemaal van houden.

Dat klinkt prachtig.

Wat zal ik daar zien?

Vertel me alles, alsjeblieft.

Je zult boten vol fruit en noedels en bloemen zien, allemaal opeengepakt op het water.

Boten vol noedels?

Dat is de mooiste zin die ik ooit heb gehoord.

Eerst een bus, dan een tuk-tuk, dan een kleine boot.

Het is een heel avontuur op één dag.

Een bus, een tuk-tuk en een boot?

Dat zijn drie voertuigen.

Ik heb maar één maag.

Dan moet je dapper zijn en je maag rustig houden, want de weg is hobbelig.

Ik zal dapper zijn, maar ik neem ook een plastic zak mee, voor het geval er problemen zijn.

Neem geen plastic zak mee, neem een hoed mee, want de zon hier vergeeft niemand.

Ik heb al een hoed.

Hij is heel groot en ik lijk erop als een paddenstoel.

Die hoed is perfect.

Hij is slim en hij is grappig en beide dingen zijn belangrijk.

Op zondagochtend ontmoetten we elkaar bij het busstation en reden we een uur samen.

Toen stapten we uit bij een kleine halte bij de rivier, waar drie tuk-tuks in de schaduw stonden te wachten.

Drie bestuurders zaten daar, en ik wist niet hoe ik tussen hen moest kiezen.

Ik heb je gezegd dat een bestuurder kiezen de belangrijkste beslissing van de hele dag is.

Hoe kies ik?

Ze lijken allemaal op elkaar voor mij, met dezelfde kalme gezichten.

Je moet naar hun gezichten kijken.

Een goede bestuurder heeft vriendelijke ogen en een langzame glimlach.

En hoe ziet een slechte bestuurder eruit?

Beschrijf hem alsjeblieft zorgvuldig voor me.

Een slechte bestuurder heeft een snelle glimlach en een zeer schone tuk-tuk, omdat hij nooit de lange weg neemt.

Ik bestudeerde de drie bestuurders en nam mijn beslissing als een serieuze detective.

De eerste was jong en verveeld, en de tweede was oud en slaperig, en de derde at

mango.

Ik kies de mangoman.

Iedereen die om 9 uur 's ochtends mango eet, moet wel goed zijn.

Goede keuze.

Zijn naam is waarschijnlijk Samchai, en hij zal ons waarschijnlijk extra proberen te rekenen.

Dan gaan we met hem discussiëren, en het zal leuk en leerzaam tegelijk zijn.

We liepen naar de derde bestuurder en hij keek op en glimlachte langzaam, precies zoals ik had voorspeld.

Hallo, we willen naar de drijvende markt.

Hoeveel gaat dat ons vandaag kosten?

300 baht, zei hij, en hij noemde het een zeer goede prijs en een zeer eerlijke prijs.

300?

Dat is te veel.

We zijn geen toeristen.

Nou, zij is een toerist, maar ik niet.

Jullie zijn vandaag allebei toeristen, zei hij, want de markt is ver en de weg is heet.

Ik mag hem.

Hij is eerlijk over oneerlijk zijn en dat is een zeldzame kwaliteit.

Prima 250 baht en je rijdt langzaam want zij heeft een zwakke maag ik rijd altijd langzaam zei hij ik ben de langzaamste bestuurder van heel Bangkok Is dat waar vroeg ik hem en hij zei nee maar hij zou langzaam rijden omdat hij mijn hoed leuk vond

Hij vond mijn hoed leuk?

Iedereen lacht om mijn hoed, en dat kwetst mijn gevoelens.

Hij zei dat de zon hier sterk is, en een grote hoed is een slimme hoed, en ik was het met hem eens.

Zie je?

Hij is een filosoof.

Alle tuk-tukbestuurders zijn filosofen, en ik wist het.

We stapten in de tuk-tuk, die klein en open aan de zijkanten was met dunne, harde stoelen.

Ik hield mijn hoed met één hand vast en de metalen stang met de andere, en ik was klaar.

Hij zei, houd je hoed vast, want Bangkok is niet zacht voor hoeden of voor toeristen.

Ik ben klaar, zei ik tegen hem, maar onthoud alsjeblieft dat ik een zeer zwakke maag heb.

Hij zei dat hij het onthouden had omdat hij een zeer goed geheugen heeft voor zwakke magen.

de tuk-tuk startte met een luid geluid en voegde zich in het verkeer als een kleine boot.

Ik had het verkeer eerder gezien, maar ik was er nooit in geweest en het was anders.

Motoren passeerden aan beide kanten en een bus kwam zo dichtbij dat ik de bestuurder een boterham kon zien eten.

En een kleine hond zat achterop een motor met een klein shirtje aan en keek trots.

Jongen, er zit een hond op een motor. Hij draagt een shirt. Leg dit alsjeblieft aan me uit.

Ja, die hond is beroemd in deze buurt.

Zijn naam is Moo en hij gaat overal met zijn baasje mee.

Moo betekent varken, toch?

Waarom heet een hond Varken?

Dat is verwarrend en grappig.

Omdat hij eet als een varken.

Het is een zeer eerlijke naam voor een zeer eerlijke hond.

Ik hou van dit land.

Niets heeft zin en alles is tegelijkertijd prachtig.

De bestuurder sloeg een kleinere weg in en de gebouwen werden lager en de winkels kleiner.

Ik zag een vrouw noedels koken op de stoep en een man goudvissen verkopen in plastic zakken.

Ik vroeg de bestuurder of dit de weg naar de markt was, en hij zei, ja, dit is de schilderachtige route.

De schilderachtige route? Samchai, de markt is aan de andere kant van de rivier, niet hier.

Ik weet het, zei hij, maar de brug is druk vandaag, dus ik neem de lange weg en het is sneller.

Hoe kan de lange weg sneller zijn? Dat is in geen enkel land dat ik ken mogelijk.

Omdat de korte weg vol auto's is en de lange weg vol niets, zei hij.

Niets is sneller dan auto's. Dat is geen logica. Dat is poëzie, en ik vind het leuk.

De logica kan me niet schelen, want ik geniet van het uitzicht. Kijk naar dat huis.

Het huis was gebouwd op hoge houten poten boven een klein kanaal, en het leek op een vogel.

Een vrouw zat op de veranda groenten te snijden, en ze zwaaide naar de tuk-tuk.

Ze zwaaide naar mij. Waarom zwaaide ze naar mij? Ik ben een vreemde met een paddenstoelenhoed.

Omdat je een grote hoed draagt en je verrast kijkt en mensen zwaaien naar verraste mensen.

Hij heeft gelijk. Je hebt een zeer verrast gezicht en het is je beste kwaliteit.

Ik ben verrast sinds ik in Azië aankwam. Mijn gezicht is moe van het verrast zijn.

We reden nog twintig minuten en de weg werd smal en stil en groen.

Bomen groeiden over de straat en de zon maakte kleine cirkels op de grond en ik ontspande.

De motor was luid maar de lucht was zacht en de stad voelde heel ver weg.

Bestuurder, hoe heet je? Ik noem je al een half uur bestuurder.

Mijn naam is Sam Chai en ik rijd al twintig jaar deze tuk-tuk.

Twintig jaar? Je moet elke straat in Bangkok kennen, elke hoek en elke sluipweg.

Ik ken elke straat, elke sluipweg en elke plek waar de politie niet kijkt.

Zeg dat niet tegen haar. Ze zal zich zorgen maken over de politie en de sluipwegen.

Ik heb me geen zorgen gemaakt. Ik ben nieuwsgierig. Waar kijkt de politie niet, Sam Chai?

achter de tempel bij de rivier en voor de noedelwinkel in soi 9. Waarom

niet voor de noedelwinkel? Dat lijkt me een vreemde plek voor politie.

Omdat de politie ook noedels eet Niemand arresteert een man terwijl hij noedels eet Dat is het wijste dat ik deze week heb gehoord en ik heb veel wijze dingen gehoord In Thailand is eten altijd belangrijker dan regels Dat zul je langzaam leren

We sloegen een hoek om en plotseling verscheen de markt, en het was geen markt op het land. Het was

een markt op het water. Tientallen kleine boten lagen opeengepakt in het kanaal. Elke boot was vol

fruit, bloemen, noedels en mensen, en het was prachtig. Oh, oh, dit is prachtig. Dit is het

mooiste dat ik in mijn hele leven heb gezien. Ik zei het je, de lange weg is de mooie weg,

en ik had overal gelijk in. Je hebt haar niets verteld. Je wilde gewoon meer geld voor het extra

rijden. Ik wilde meer geld, en ik wilde haar de mooie weg laten zien. Beide dingen zijn waar.

Ik betaal je de extra 50 baht. Je hebt het verdiend met het huis op poten.

Samchai glimlachte en stopte de tuk-tuk bij een kleine pier, en ik stapte uit en strekte me uit.

Mijn hoed zat nog op mijn hoofd en mijn maag was nog rustig, wat een klein wonder was.

Dank je, Samchai. Je bent een goede bestuurder en een zeer slechte zakenman.

Dank je. Dat is het aardigste dat iemand deze maand tegen me heeft gezegd.

Nu nemen we een boot. Ben je klaar voor het volgende avontuur, mijn dappere vriend?

Ik ben klaar, maar eerst moet ik iets eten, want ik heb honger van al die filosofie.

We liepen naar een kleine boot die noedels verkocht en de vrouw had een brede glimlach.

Ze had een zeer grote pot en een zeer brede glimlach en ik wees naar de noedels.

Twee kommen, alsjeblieft. Een voor mij en een voor mijn vriend die altijd honger had.

Twee kommen? Je hebt honger. Ik mag hongerige mensen, zei ze, en ze gaf ons extra noedels.

Iedereen hier mag hongerige mensen. Het is een zeer vriendelijk land voor hongerige toeristen.

We zijn vriendelijk omdat we altijd eten. Hongerige mensen zijn helemaal niet vriendelijk.

Dat is waar. Ik ben niet vriendelijk als ik honger heb. Ik ben een monster met een grote hoed.

De vrouw gaf ons twee kommen noedels en ik ging op een klein houten bankje zitten.

De noedels waren heet en zuur en zoet en het waren de beste noedels die ik ooit heb gegeten.

Ploy, dit is geweldig. Waarom is alles hier zo heerlijk? Vertel me alsjeblieft het geheim.

Omdat we koken met ons hart en de recepten van onze grootmoeder, en dat is het geheim.

In mijn land koken we met een magnetron en veel hoop en een beetje zout.

Dat is triest. Je moet leren behoorlijk koken voordat je dit land verlaat.

Ik zal het proberen, maar eerst wil ik in een van die kleine boten op het kanaal varen.

We aten onze noedels op en huurden een kleine boot met een rustige bestuurder en een langzame motor.

De boot bewoog langzaam door het kanaal, langs boten vol fruit en bloemen.

Ik kocht een klein zakje mango's en at er een met mijn handen, en het was perfect.

Ik eet mango in een boot in Thailand. Dit is geen echt leven. Dit is een droom.

Het is echt leven. Je bent er gewoon nog niet aan gewend, en dat is prima.

Ik wil er niet aan wennen. Ik wil voor altijd en eeuwig verrast worden.

Dan zul je hier gelukkig zijn. Dit land verrast iedereen, zelfs de mensen die hier wonen.

We dreven langs een kleine tempel en een groep kinderen die in het water speelden.

De kinderen zwaaiden naar me, en ik zwaaide terug met beide handen als een blijde dwaas.

Mijn hoed viel bijna in het kanaal, en ik ving hem net op tijd, wat geluk was.

Zie je, ik zei je dat de hoed gevaarlijk was, en je geloofde me niet.

De hoed is niet gevaarlijk, de boot is gevaarlijk, de hoed is onschuldig.

De hoed is te groot, en hij laat je op een paddenstoel lijken, dat is alles.

Elke dag nieuwe dialogen en verhalen, beschikbaar in 21 ondertiteltalen.

Je kunt al deze dialogen zin voor zin oefenen met de interactieve speler op onze

website Link in de beschrijving Volgende de les gebaseerd op deze dialoog Als je het wilt overslaan sla je gewoon naar de volgende scène Goedemorgen Vandaag oefenen we een paar nuttige zinnen uit Anna en Ploy

dag in Bangkok. Goedemorgen! Ik ben klaar. Laten we één zin oefenen uit het

begin. In de ochtend beweegt alles langzaam, zoals de fruitverkopers en

en de oude mannen die thee drinken. De nuttige zin is langzaam bewegen. De rivier beweegt langzaam in het droge

seizoen. De trein beweegt langzaam door de bergen. Mijn grootmoeder beweegt langzaam in de

ochtend. Het verkeer beweegt langzaam bij de markt. De tijd beweegt langzaam wanneer ik wacht. Nu herhaal je

de zin twee keer. In de ochtend beweegt alles langzaam, zoals de fruitverkopers en de oude

mannen die thee drinken. In de ochtend beweegt alles langzaam, zoals de fruitverkopers en de

oude mannen die thee drinken. Goed. Volgende zin. Zij zijn de ziel van Bangkok. De nuttige zin is

de ziel van Bangkok. Jazz is de ziel van New Orleans. Familie is de ziel van deze buurt.

De oude markt is de ziel van de stad. Muziek is de ziel van het festival. De rivier is de ziel

van de stad. Nu herhaal je de zin twee keer. Zij zijn de ziel van Bangkok. Zij zijn de ziel

van Bangkok. Volgende zin. Je zult boten vol fruit en noedels en bloemen zien, allemaal opeengepakt

samen op het water. De nuttige zin is opeengepakt samen. De kinderen waren opeengepakt samen in

de gang. De schapen waren opeengepakt samen onder de boom. Boten waren opeengepakt samen bij de pier.

Mensen waren opeengepakt samen bij het podium.

De boeken waren opeengepakt samen op de plank.

Nu herhaal je de zin twee keer.

Je zult boten vol fruit en noedels en bloemen zien allemaal opeengepakt samen op het water.

Je zult boten vol fruit en noedels en bloemen zien allemaal opeengepakt samen op het water.

Volgende zin.

Een goede chauffeur heeft vriendelijke ogen en een langzame glimlach.

De nuttige zin is langzame glimlach.

Ze gaf me een langzame glimlach. Hij antwoordde met een langzame glimlach. De oude man had een langzame glimlach.

Haar langzame glimlach liet me ontspannen. De chauffeur gaf een langzame glimlach en startte de motor.

Nu herhaal je de zin twee keer.

Een goede chauffeur heeft vriendelijke ogen en een langzame glimlach. Een goede chauffeur heeft vriendelijke ogen en een langzame glimlach.

Laatste zin.

Ik leerde dat de lange weg sneller kan zijn en dat honden big kunnen heten.

De nuttige zin is de lange weg.

We namen de lange weg naar huis.

De lange weg is rustiger en mooier.

Ze neemt altijd de lange weg naar het werk.

De lange weg liet ons de rivier zien.

Ik geef de voorkeur aan de lange weg wanneer ik tijd heb.

Nu herhaal je de zin twee keer.

Ik leerde dat de lange weg sneller kan zijn en dat honden big kunnen heten.

Ik leerde dat de lange weg sneller kan zijn en dat honden big kunnen heten.

Vandaag oefenden we langzaam bewegen, de ziel van Bangkok, opeengepakt samen, langzame glimlach, en de lange weg.

Deze zinnen kunnen steden, mensen en reizen beschrijven.

Je deed het goed.

Dank je.

Nieuwe dialogen en verhalen elke dag, beschikbaar in 21 ondertiteltalen.

Je kunt al deze dialogen zin voor zin oefenen met de interactieve speler op

onze website.

Link in de beschrijving.

Dank je.