Angielski w podróży: zagadka starej fotografii z Delhi

Transkrypt angielski

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

Where is Anna going next?

Follow her travels and learn English.

Subscribe!

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ravi, I need your help with something strange.

This morning, I went to a small second-hand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

At first, I thought it was just a picture that somebody had forgotten, but then I looked at the back.

You have been in Delhi for only a few days and you already have a mystery.

That sounds very much like you.

Let me see the photograph.

I can see a woman and a man sitting in a restaurant, but the picture must be quite old.

What is written on the back?

It says, For Asha, if we ever lose each other, meet me here, same table, same city, Friday at There is no full name, only the letter M. I know it may mean nothing now, but I cannot stop thinking about it.

Somebody wrote those words because this place was important to them.

I understand why you are curious.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

This photograph could be 20 years old.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I know, but look carefully at the background.

There are two large windows, a narrow entrance, and part of an older building across the street.

I thought that maybe you would recognize something.

You know Delhi much better than I do, and I have already proved that I can get lost very easily.

At least you admit it now.

Yesterday you called me and said you were not lost, you simply did not know where you were.

I still think that is the best definition of being lost I have ever heard.

But yes, I recognize something in this photograph.

I think the building behind the restaurant may be near Cannot Place.

Then we have to go there.

I am not saying we will find the people in the photograph.

I only want to find the place.

If the restaurant is gone, fine.

At least I will know that we tried.

All right.

I had a quiet afternoon planned, but apparently that plan is finished.

Let us go and look for your mysterious restaurant.

But I want one thing to be clear.

If we spend three hours walking around Delhi and find nothing, you are buying dinner.

I have to admit something.

I complained about Delhi when I first arrived because everything seemed so loud and fast.

But when I walk through these smaller streets, I start seeing a different city.

There are people selling flowers, tea, clothes, and food everywhere.

Every few meters, something completely different is happening.

That is one of the reasons I like this part of Delhi.

If you only travel by car between famous places, you miss most of it.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

People know where they are going, even when it looks impossible to you.

Unlike me.

Unlike you.

But you are improving.

Yesterday, you needed my help after 20 minutes.

Today, you have been walking for almost an hour and you are still in the correct part of the city.

I am choosing to hear that as a compliment.

Now look at the photograph again.

I think that tree is useless because it could be anywhere, but the shape of that old building is unusual.

There is a small tower above it.

Do you see it?

Yes, and now that you mention it, I think I know where we should go.

There is a street about 10 minutes from here with a building that has a similar tower.

I cannot promise it's the same one, but it is our best clue.

You said 10 minutes, 20 minutes ago.

I said it was about 10 minutes away.

I did not know the road would be closed.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes a place is very close, but getting there takes much longer than you expect.

I am beginning to understand that, but I don't mind today.

Actually, this is much more interesting than visiting another monument with a hundred tourists around me.

I like the feeling that we are looking for something nobody else knows about.

You are enjoying this too much.

I can already imagine tomorrow.

You will buy another old book and hope to find a secret map a key or a letter from somebody who disappeared 30 years ago That sounds wonderful I was trying to frighten you.

You failed completely.

Wait.

Stop here for a moment.

Look across the street at that restaurant with the dark entrance.

Now compare it with the photograph.

Ravi, I think that is it.

The colors are different and the sign is new, but the two windows are in exactly the same place.

Even the step in front of the door looks similar.

I think you are right.

The restaurant has probably been repaired and changed many times, but the basic shape of the building is the same.

That is surprisingly lucky.

We found it.

I cannot believe we actually found it.

I thought this would take the whole day or that we would finally give up.

Can we go inside?

Not yet.

It is closed between lunch and dinner.

According to the sign, it opens again at 6.

We have more than an hour.

Then I'm going back to my hotel for a while.

I want to change clothes and come back later.

The message says Friday at 7, and today is Friday.

If we are going to follow this story, we may as well do it properly.

You are turning this into a ceremony.

Maybe, but you are coming with me at 7.

Of course I am.

At this point, I want to know the answer too.

The street looks completely different now.

There are lights everywhere, the restaurants are full, and there are so many people outside.

During the afternoon, it felt busy, but now it feels alive in a completely different way.

Delhi changes after sunset.

Some places become quieter, but this area becomes even busier.

And I have to say, your green shirt is probably a better choice for dinner than the clothes you wore while we were walking around all afternoon.

Thank you.

I think that was almost a compliment.

Come on, let us go inside before you change your mind.

Anna.

Look near the window.

I see it.

That must be the table from the photograph.

It's almost in the same position.

The chairs are different, but the window and the wall behind it are the same.

I spoke to the manager while you were looking around.

I showed him the photograph.

He does not remember the man, but he said something very interesting about the woman.

What did he say?

He thinks her name was Asha.

An older woman used to come to this restaurant once every year.

She always came on a Friday evening and asked for the same table near the window.

She usually sat there alone for about an hour.

Every year?

For how long?

He's not completely sure because he was younger then, but he thinks she came from more than 10 years.

Then, a few years ago, she stopped coming.

That is both beautiful and sad.

If she really is the woman in the photograph, she may have been waiting for M all those years.

Imagine returning to the same table once a year because somebody promised to meet you there.

Maybe.

But we should be careful.

We only know part of the story.

Perhaps she was waiting for him.

Perhaps she simply came here because the place reminded her of something important.

Or maybe they met again one year, and that's why she stopped coming.

I like your last explanation much more.

I keep thinking about how the photograph ended up inside my book.

If the book belonged to Asha, maybe she put the picture there herself.

Perhaps she moved away from Delhi and sold some of her books before leaving.

That is possible.

But there are many other explanations.

The book could have belonged to her friend, her sister, or even to the man in the photograph.

We may never know.

That is sometimes the difficult part of finding old things.

You discover enough to become curious, but not enough to know everything.

Usually, I hate stories without endings, but this one feels different.

Maybe I don't need to know every detail.

We found the restaurant.

We know the woman probably returned here many times.

That already makes the photograph feel real.

And now you are sitting in the same restaurant eating dinner.

That is a good ending for one day.

This food is wonderful.

I know I keep saying that in India, but every meal seems completely different from the one before.

And this bread is much hotter than I expected.

You should wait a few seconds before touching fresh naan.

You learned that lesson yesterday, but apparently your memory is shorter than I thought.

I remember the lesson I simply choose not to follow it every time There is a difference But you are right about one thing This is probably the best way to finish our strange little investigation I think you also learned something useful today When you travel, you do not always need a famous place or a perfect plan.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Exactly.

Before this trip, I thought traveling was mainly about seeing places I had read about before.

Now I think the moments I remember best are usually the ones I never planned.

I have decided what I am going to do with the photograph.

You are not taking it back to the bookshop?

No. I want to leave it here with the manager.

This restaurant is where it belongs.

If Asha ever comes back, maybe someone will show it to her.

And if another person recognizes her, perhaps the story will continue without us.

I actually think that is a good idea.

The photograph has traveled enough.

It was taken here, it disappeared into an old book for years, and somehow it found you.

Returning it to this place feels right.

I was expecting you to make a joke.

I'm eating.

Food makes me more thoughtful.

Then I should feed you before every serious conversation.

It is beautiful outside now.

I know this is the same street we walked along a few hours ago, but it feels softer at night.

The lights, the people, the smell of food from the small stands.

I think I finally understand why you said Delhi has several personalities.

And you've only seen a few of them.

You could stay here for a year and still discover streets you had never noticed before.

That is why people sometimes have very different opinions about the same city.

They may actually be seeing different versions of it.

Do you think Asha ever met M again?

I think she did.

Earlier, you said we should not invent an ending without evidence.

Earlier, it was hot, we were tired, and I was trying to be sensible.

Now I have eaten dinner, so I am allowed to be optimistic.

Then tell me your ending.

Maybe M left Delhi for work or family reasons.

Maybe they lost contact for years.

Then one Friday, he remembered his promise and came back to this restaurant.

He asked if Asha still visited and somebody told him she always came at 7.

So he waited.

And she walked through the door?

Yes.

She saw him sitting at the old table and couldn't believe it.

She would be angry.

Of course.

You cannot arrive 20 years late and expect a warm welcome.

He could say, sorry I'm late.

And she could ask, what happened?

And he could say, Delhi traffic.

Exactly.

That is terrible.

But you are laughing.

Tomorrow I am going back to the bookshop.

No. I only want to look.

That is how today started.

You only wanted to look, then bought a book, found a photograph, and made me walk through half of Delhi.

It was 3 kilometers.

Emotionally, it was much more.

Now you are using my own language against me.

I am learning from you.

But tomorrow, please buy a new book.

Why a new one?

Because new books have fewer mysteries.

And that's exactly why I prefer old ones.

I knew you would say that.

Good night, Ravi.

Thank you for helping me today.

Good night, Ana.

And if you find another photograph tomorrow, do not call me.

Of course not.

You are going to call me.

Probably.

I was afraid of that.

Ready for the lesson?

It's coming up next.

If not, feel free to skip to the next dialogue.

Hello and welcome.

I am so glad you could join me today.

Thank you.

I am happy to be here.

Today, we are working with the story of Anna and the old photograph she found inside a travel book in Delhi.

I will read a sentence from the story, point out one useful word or phrase, and give you five short examples.

Then you will repeat the sentence exactly two times.

Understood.

I am ready to begin.

This morning, I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

The useful phrase is secondhand.

I bought a secondhand bicycle for my cousin.

She found a secondhand coat in excellent condition.

This shop sells secondhand furniture at fair prices.

He learned to drive in a secondhand car.

We bought a secondhand table for the kitchen.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The useful phrase is fell from between the pages A letter fell from between the pages of the old diary A dried flower fell from between the pages of her notebook A ticket fell from between the pages of the magazine.

A small drawing fell from between the pages of the cookbook.

A postcard fell from between the pages of the library book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The useful phrase is, exist anymore.

That old cinema does not exist anymore.

Does this tradition exist anymore?

My old school does not exist anymore.

That tiny shop does not exist anymore.

Can that custom exist anymore?

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

The useful phrase is all the time.

She practices the piano all the time.

He checks his phone all the time.

They travel to different cities all the time.

The children ask questions all the time.

My neighbor talks about his garden all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I have already proved that I can get lost very easily.

The useful phrase is get lost.

I can get lost very easily.

You can get lost in this market.

People often get lost in new cities.

Do not get lost on the way home.

It is easy to get lost here.

I have already proved that I can get lost very easily.

I have already proved that I can get lost very easily.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

The useful word is chaotic.

The market felt chaotic on Saturday morning.

Their kitchen was chaotic before the party.

The traffic was chaotic after the storm.

The office seemed chaotic during the move.

The children made the room chaotic in minutes.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

In Delhi, distance and time are not always friends.

The useful phrase is not always friends.

Speed and safety are not always friends.

Ambition and patience are not always friends.

My plans and the weather are not always friends.

Good food and a small budget are not always friends.

Excitement and good sleep are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

The useful phrase is, take you somewhere.

A good book can take you somewhere far away.

A simple song can take you somewhere from your childhood.

A photograph can take you somewhere in your memory.

A kind word can take you somewhere peaceful.

A train ticket can take you somewhere new.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Returning it to this place feels right.

The useful phrase is feels right.

Leaving the key with the neighbor feels right.

Saying thank you feels right.

Choosing this path feels right.

Keeping the old letter feels right.

Giving the book back feels right.

Returning it to this place feels right.

Returning it to this place feels right.

Today we practiced secondhand, fell from between the pages, exist anymore, all the time, get lost, chaotic, not always friends, take you somewhere, and feels right.

These words and phrases come from Anna and Ravi's search for the restaurant in the photograph.

Keep them close when you tell stories about travel, mystery, and small discoveries.

I will.

And if I find an old photograph tomorrow, I will remember every one of them.

interactive player on our website.

Link in the description.

Transkrypt w tym języku

Codziennie nowe dialogi i historie. Dostępne w 21 językach napisów.

Dokąd Anna pójdzie dalej? Śledź jej podróże i ucz się angielskiego. Subskrybuj! Możesz ćwiczyć wszystkie

te dialogi zdanie po zdaniu, korzystając z interaktywnego odtwarzacza na naszej stronie internetowej. Link w

opisie. Ravi, potrzebuję twojej pomocy w czymś dziwnym. Dziś rano poszłam do małej antykwarycznej

księgarni i kupiłam starą książkę podróżniczą. Kiedy otworzyłam ją w moim hotelowym pokoju, stare zdjęcie

wypadło spomiędzy stron. Z początku myślałam, że to tylko zdjęcie, które ktoś zapomniał,

ale potem spojrzałam na tył. Jesteś w Delhi dopiero kilka dni i już masz

zagadkę. To bardzo w twoim stylu. Pokaż mi to zdjęcie. Widzę kobietę i mężczyznę

siedzących w restauracji, ale zdjęcie musi być dość stare. Co jest napisane na odwrocie?

Jest napisane: Dla Ashy, jeśli kiedykolwiek się zgubimy, spotkaj się ze mną tutaj, ten sam stolik, to samo miasto, piątek o

Nie ma pełnego imienia, tylko litera M.

Wiem, że to może teraz nic nie znaczyć, ale nie mogę przestać o tym myśleć.

Ktoś napisał te słowa, ponieważ to miejsce było dla niego ważne.

Rozumiem, dlaczego jesteś ciekawa.

Problem w tym, że Delhi to ogromne miasto i ta restauracja może już nawet nie istnieć.

To zdjęcie może mieć 20 lat.

Ulice się zmieniają, budynki się zmieniają, a restauracje znikają cały czas.

Wiem, ale przyjrzyj się uważnie tłu. Są tam dwa duże okna, wąskie wejście i część starszego budynku po drugiej stronie ulicy. Pomyślałam, że może rozpoznasz coś. Znasz Delhi znacznie lepiej niż ja, a ja już udowodniłam, że potrafię się bardzo łatwo zgubić.

Przynajmniej teraz to przyznajesz. Wczoraj zadzwoniłaś do mnie i powiedziałaś, że się nie zgubiłaś, po prostu nie wiedziałaś, gdzie jesteś. Nadal uważam, że to najlepsza definicja zgubienia się, jaką kiedykolwiek słyszałem. Ale tak, rozpoznaję coś na tym zdjęciu. Myślę, że budynek za restauracją może być w pobliżu Cannot Place.

Więc musimy tam pójść.

Nie mówię, że znajdziemy ludzi ze zdjęcia.

Chcę tylko znaleźć to miejsce.

Jeśli restauracja zniknęła, trudno.

Przynajmniej będę wiedzieć, że próbowaliśmy.

Dobrze.

Miałem zaplanowane spokojne popołudnie, ale najwyraźniej ten plan jest skończony.

Chodźmy poszukać twojej tajemniczej restauracji.

Ale chcę, żeby jedna rzecz była jasna.

Jeśli spędzimy trzy godziny, chodząc po Delhi i nic nie znajdziemy, ty stawiasz kolację.

Muszę coś przyznać.

Narzekałam na Delhi, kiedy dopiero przyjechałam, bo wszystko wydawało się takie głośne i szybkie.

Ale kiedy chodzę tymi mniejszymi uliczkami, zaczynam widzieć inne miasto.

Wszędzie są ludzie sprzedający kwiaty, herbatę, ubrania i jedzenie.

Co kilka metrów dzieje się coś zupełnie innego.

To jeden z powodów, dla których lubię tę część Delhi.

Jeśli podróżujesz tylko samochodem między znanymi miejscami, tracisz większość z tego.

Te ulice z początku wyglądają chaotycznie, ale w tym chaosie jest pewien porządek.

Ludzie wiedzą, dokąd idą, nawet kiedy tobie wydaje się to niemożliwe.

W przeciwieństwie do mnie.

W przeciwieństwie do ciebie. Ale robisz postępy.

Wczoraj potrzebowałaś mojej pomocy po 20 minutach.

Dziś chodzisz już prawie godzinę i nadal jesteś we właściwej części miasta.

Wybieram interpretację, że to komplement. Teraz spójrz jeszcze raz na zdjęcie. Myślę, że to drzewo jest bezużyteczne, bo może być wszędzie, ale kształt tego starego budynku jest nietypowy. Nad nim jest mała wieża. Widzisz ją?

Tak, a teraz, kiedy o tym wspomniałeś, myślę, że wiem, dokąd powinniśmy pójść.

Jakieś 10 minut stąd jest ulica z budynkiem, który ma podobną wieżę.

Nie mogę obiecać, że to ten sam, ale to nasza najlepsza wskazówka.

Powiedziałeś 10 minut, 20 minut temu.

Powiedziałem, że to jakieś 10 minut drogi.

Nie wiedziałem, że droga będzie zamknięta.

W Delhi odległość i czas nie zawsze są przyjaciółmi.

Czasami miejsce jest bardzo blisko, ale dotarcie tam zajmuje znacznie więcej czasu, niż się spodziewasz.

Zaczynam to rozumieć, ale dziś mi to nie przeszkadza.

Właściwie to jest znacznie ciekawsze niż zwiedzanie kolejnego zabytku ze stu turystami wokół mnie.

Podoba mi się to uczucie, że szukamy czegoś, o czym nikt inny nie wie.

Za bardzo ci się to podoba.

Już mogę sobie wyobrazić jutro.

Kupisz kolejną starą książkę i będziesz mieć nadzieję, że znajdziesz tajną mapę, klucz albo list od kogoś, kto zniknął 30 lat temu. To brzmi wspaniale.

Próbowałem cię przestraszyć.

Poniosłeś całkowitą porażkę.

Czekaj.

Zatrzymaj się tu na chwilę.

Spójrz na tę restaurację po drugiej stronie ulicy z ciemnym wejściem.

Teraz porównaj ją ze zdjęciem.

Ravi, myślę, że to jest to.

Kolory są inne, a szyld jest nowy, ale dwa okna są dokładnie w tym samym miejscu.

Nawet stopień przed drzwiami wygląda podobnie.

Myślę, że masz rację.

Restauracja prawdopodobnie była wielokrotnie remontowana i zmieniana, ale podstawowy kształt budynku jest taki sam.

To zadziwiająco dużo szczęścia.

Znaleźliśmy to.

Nie mogę uwierzyć, że naprawdę to znaleźliśmy.

Myślałam, że to zajmie cały dzień albo że w końcu się poddamy.

Możemy wejść do środka?

Jeszcze nie.

Jest zamknięte między lunchem a kolacją.

Według szyldu otwiera się ponownie o 6.

Mamy ponad godzinę.

W takim razie wracam na chwilę do hotelu.

Chcę się przebrać i wrócić później.

Wiadomość mówi: piątek o 7, a dziś jest piątek.

Jeśli zamierzamy podążać za tą historią, to zróbmy to porządnie.

Zamieniasz to w ceremonię.

Może, ale idziesz ze mną o 7.

Oczywiście, że idę. W tym momencie ja też chcę poznać odpowiedź.

Ulica wygląda teraz zupełnie inaczej. Wszędzie są światła, restauracje są pełne,

a na zewnątrz jest tak wielu ludzi. Po południu wydawała się ruchliwa,

ale teraz tętni życiem w zupełnie inny sposób.

Delhi zmienia się po zachodzie słońca. Niektóre miejsca stają się cichsze, ale ta okolica staje się jeszcze bardziej ruchliwa.

I muszę przyznać, że twoja zielona koszula to prawdopodobnie lepszy wybór na kolację niż ubrania, które

miałaś na sobie, kiedy chodziliśmy całe popołudnie. Dziękuję. Myślę, że to było prawie komplementem.

Chodź, wejdźmy do środka, zanim zmienisz zdanie. Anno. Spójrz przy oknie.

Widzę. To musi być ten stolik ze zdjęcia. Jest prawie w tej samej pozycji.

Krzesła są inne, ale okno i ściana za nim są takie same.

Rozmawiałem z menedżerem, kiedy się rozglądałaś. Pokazałem mu zdjęcie.

Nie pamięta mężczyzny, ale powiedział coś bardzo interesującego o kobiecie.

Co powiedział?

Uważa, że miała na imię Asha. Starsza kobieta przychodziła do tej restauracji raz w roku.

Zawsze przychodziła w piątkowy wieczór i prosiła o ten sam stolik przy oknie.

Zwykle siedziała tam sama przez około godzinę.

Co roku? Jak długo?

Nie jest całkowicie pewien, bo był wtedy młodszy, ale uważa, że przychodziła przez ponad 10 lat.

Potem, kilka lat temu, przestała przychodzić.

To jest jednocześnie piękne i smutne.

Jeśli naprawdę jest kobietą ze zdjęcia, mogła czekać na M przez te wszystkie lata.

Wyobraź sobie powrót do tego samego stolika raz w roku, ponieważ ktoś obiecał się tam z tobą spotkać.

Może. Ale powinniśmy być ostrożni. Znamy tylko część historii.

Być może czekała na niego.

Być może po prostu przychodziła tutaj, ponieważ to miejsce przypominało jej o czymś ważnym.

A może spotkali się ponownie któregoś roku i dlatego przestała przychodzić.

Twoje ostatnie wyjaśnienie podoba mi się znacznie bardziej.

Ciągle myślę o tym, jak zdjęcie znalazło się w mojej książce.

Jeśli książka należała do Ashy, może sama włożyła tam to zdjęcie.

Być może wyprowadziła się z Delhi i sprzedała część swoich książek przed wyjazdem.

To możliwe.

Ale jest wiele innych wyjaśnień.

Książka mogła należeć do jej przyjaciółki, siostry, a nawet do mężczyzny ze zdjęcia.

Może nigdy się nie dowiemy.

To czasami jest trudna część znajdowania starych rzeczy.

Odkrywasz wystarczająco dużo, by stać się ciekawym, ale nie wystarczająco, by wiedzieć wszystko.

Zwykle nienawidzę historii bez zakończenia, ale ta wydaje się inna.

Może nie potrzebuję znać każdego szczegółu.

Znaleźliśmy restaurację. Wiemy, że kobieta prawdopodobnie wracała tu wiele razy.

To już sprawia, że zdjęcie wydaje się prawdziwe.

A teraz siedzisz w tej samej restauracji i jesz kolację.

To dobre zakończenie jednego dnia.

To jedzenie jest wspaniałe.

Wiem, że ciągle to powtarzam w Indiach, ale każdy posiłek wydaje się zupełnie inny od poprzedniego.

A ten chleb jest znacznie gorętszy, niż się spodziewałam.

Powinnaś poczekać kilka sekund, zanim dotkniesz świeżego naan. Nauczyłaś się tej lekcji wczoraj, ale najwyraźniej twoja pamięć jest krótsza, niż myślałem.

Pamiętam lekcję, po prostu wybieram, żeby jej nie przestrzegać za każdym razem. Jest różnica. Ale masz rację co do jednego. To prawdopodobnie najlepszy sposób, aby zakończyć nasze dziwne małe śledztwo. Myślę, że ty też nauczyłaś się dziś czegoś pożytecznego.

Kiedy podróżujesz, nie zawsze potrzebujesz słynnego miejsca ani idealnego planu.

Czasami jeden mały przedmiot może zaprowadzić cię gdzieś znacznie ciekawiej.

Dokładnie. Przed tą podróżą myślałam, że podróżowanie polega głównie na zobaczeniu miejsc, o których czytałam

wcześniej. Teraz myślę, że momenty, które pamiętam najlepiej, to zwykle te, których nigdy nie planowałam.

Zdecydowałam, co zrobię ze zdjęciem.

Nie zabierasz go z powrotem do księgarni?

Nie. Chcę je zostawić tutaj u menedżera. Ta restauracja to miejsce, do którego należy. Jeśli Asha

kiedykolwiek wróci, może ktoś jej je pokaże. A jeśli inna osoba ją rozpozna,

być może historia będzie toczyć się dalej bez nas.

Właściwie myślę, że to dobry pomysł. Zdjęcie wystarczająco dużo podróżowało. Zostało zrobione tutaj, zniknęło w starej książce na lata i jakoś cię znalazło. Zwrócenie go temu miejscu wydaje się właściwe.

Spodziewałam się, że zażartujesz.

Jem. Jedzenie czyni mnie bardziej zamyślonym.

W takim razie powinnam cię nakarmić przed każdą poważną rozmową.

Na zewnątrz jest teraz pięknie.

Wiem, że to ta sama ulica, którą szliśmy kilka godzin temu, ale nocą wydaje się łagodniejsza.

Światła, ludzie, zapach jedzenia z małych straganów.

Myślę, że w końcu rozumiem, dlaczego powiedziałeś, że Delhi ma kilka osobowości.

A widziałaś tylko kilka z nich.

Mogłabyś zostać tu rok i nadal odkrywać ulice, których nigdy wcześniej nie zauważyłaś.

Dlatego ludzie czasami mają bardzo różne opinie o tym samym mieście.

Być może widzą po prostu różne jego wersje.

Myślisz, że Asha kiedykolwiek spotkała M ponownie?

Myślę, że tak.

Wcześniej powiedziałeś, że nie powinniśmy wymyślać zakończenia bez dowodów.

Wcześniej było gorąco, byliśmy zmęczeni, a ja próbowałem być rozsądny.

Teraz zjadłem kolację, więc wolno mi być optymistą.

W takim razie opowiedz mi swoje zakończenie.

Może M wyjechał z Delhi z powodu pracy lub rodziny. Może stracili kontakt na lata.

Potem pewnego piątku przypomniał sobie swoją obietnicę i wrócił do tej restauracji.

Zapytał, czy Asha nadal tu przychodzi, i ktoś mu powiedział, że zawsze przychodzi o 7. Więc czekał.

I weszła przez drzwi?

Tak. Zobaczyła go siedzącego przy starym stoliku i nie mogła w to uwierzyć.

Byłaby zła.

Oczywiście. Nie możesz przyjść 20 lat za późno i oczekiwać ciepłego powitania.

Mógłby powiedzieć: przepraszam, że się spóźniłem.

A ona mogłaby zapytać: co się stało?

A on mógłby powiedzieć: ruch uliczny w Delhi.

Dokładnie.

To okropne.

Ale się śmiejesz.

Jutro wracam do księgarni.

Nie.

Chcę tylko popatrzeć.

Tak właśnie zaczął się dzisiejszy dzień.

Chciałeś tylko popatrzeć, potem kupiłeś książkę, znalazłeś fotografię i zmusiłeś mnie do przejścia przez pół Delhi.

To było 3 kilometry.

Emocjonalnie to było znacznie więcej.

Teraz używasz mojego własnego języka przeciwko mnie.

Uczę się od ciebie. Ale jutro proszę, kup nową książkę.

Dlaczego nową?

Bo nowe książki mają mniej tajemnic.

I właśnie dlatego wolę stare.

Wiedziałem, że to powiesz.

Dobranoc, Ravi.

Dziękuję, że mi dzisiaj pomogłeś.

Dobranoc, Ana.

A jeśli jutro znajdziesz kolejną fotografię, nie dzwoń do mnie.

Oczywiście, że nie.

Zadzwonisz do mnie.

Prawdopodobnie.

Bałem się, że tak będzie.

Gotowy na lekcję?

Zaraz się zacznie.

Jeśli nie, śmiało pomiń do następnego dialogu.

Witajcie i zapraszam.

Tak się cieszę, że mogliście się dzisiaj do mnie przyłączyć.

Dziękuję.

Cieszę się, że tu jestem.

Dziś pracujemy z historią Anny i starej fotografii, którą znalazła w książce podróżniczej

w Delhi.

Przeczytam zdanie z historii, wskażę jedno przydatne słowo lub wyrażenie i podam wam

pięć krótkich przykładów.

Potem powtórzycie zdanie dokładnie dwa razy.

Zrozumiałem.

Jestem gotowy, żeby zacząć.

Dziś rano poszedłem do małej księgarni z używanymi książkami i kupiłem starą książkę podróżniczą.

Przydatne wyrażenie to secondhand (z drugiej ręki).

Kupiłem używany rower dla mojego kuzyna.

Znalazła używany płaszcz w doskonałym stanie.

Ten sklep sprzedaje używane meble w uczciwych cenach.

Nauczył się jeździć w używanym samochodzie.

Kupiliśmy używany stół do kuchni.

Dziś rano poszedłem do małej księgarni z używanymi książkami i kupiłem starą książkę podróżniczą.

Dziś rano poszedłem do małej księgarni z używanymi książkami i kupiłem starą książkę podróżniczą.

Kiedy otworzyłem ją w moim pokoju hotelowym, stara fotografia wypadła spomiędzy stron.

Przydatne wyrażenie to wypadła spomiędzy stron. List wypadł spomiędzy stron starego dziennika. Suszony kwiat wypadł spomiędzy stron jej notesu.

Bilet wypadł spomiędzy stron magazynu.

Mały rysunek wypadł spomiędzy stron książki kucharskiej.

Pocztówka wypadła spomiędzy stron książki z biblioteki.

Kiedy otworzyłem ją w moim pokoju hotelowym, stara fotografia wypadła spomiędzy stron.

Kiedy otworzyłem ją w moim pokoju hotelowym, stara fotografia wypadła spomiędzy stron.

Problem w tym, że Delhi to ogromne miasto i restauracja może już nawet nie istnieć.

Przydatne wyrażenie to już nie istnieć.

To stare kino już nie istnieje.

Czy ta tradycja jeszcze istnieje?

Moja stara szkoła już nie istnieje.

Ten malutki sklep już nie istnieje.

Czy ten zwyczaj może jeszcze istnieć?

Problem w tym, że Delhi to ogromne miasto i restauracja może już nawet nie istnieć.

Problem w tym, że Delhi to ogromne miasto i restauracja może już nawet nie istnieć.

Ulice się zmieniają, budynki się zmieniają, a restauracje znikają cały czas.

Przydatne wyrażenie to cały czas.

Ona ćwiczy na pianinie cały czas.

On sprawdza swój telefon cały czas.

Oni podróżują do różnych miast cały czas.

Dzieci zadają pytania cały czas.

Mój sąsiad mówi o swoim ogrodzie cały czas.

Ulice się zmieniają, budynki się zmieniają, a restauracje znikają cały czas.

Ulice się zmieniają, budynki się zmieniają, a restauracje znikają cały czas.

Już udowodniłem, że potrafię się bardzo łatwo zgubić.

Przydatne wyrażenie to zgubić się.

Potrafię się bardzo łatwo zgubić.

Możesz się zgubić na tym targu.

Ludzie często gubią się w nowych miastach.

Nie zgub się w drodze do domu.

Łatwo się tu zgubić.

Już udowodniłem, że potrafię się bardzo łatwo zgubić.

Już udowodniłem, że potrafię się bardzo łatwo zgubić.

Te ulice na pierwszy rzut oka wyglądają chaotycznie, ale w tym chaosie jest pewien porządek.

Przydatne słowo to chaotyczny.

Targ wydawał się chaotyczny w sobotni poranek.

Ich kuchnia była chaotyczna przed przyjęciem.

Ruch uliczny był chaotyczny po burzy.

Biuro wydawało się chaotyczne podczas przeprowadzki.

Dzieci w kilka minut zrobiły w pokoju chaos.

Te ulice na pierwszy rzut oka wyglądają chaotycznie, ale w tym chaosie jest pewien porządek.

Te ulice na pierwszy rzut oka wyglądają chaotycznie, ale w tym chaosie jest pewien porządek.

W Delhi odległość i czas nie zawsze się przyjaźnią.

Przydatne wyrażenie to nie zawsze się przyjaźnią.

Szybkość i bezpieczeństwo nie zawsze się przyjaźnią.

Ambicja i cierpliwość nie zawsze się przyjaźnią.

Moje plany i pogoda nie zawsze się przyjaźnią.

Dobre jedzenie i mały budżet nie zawsze się przyjaźnią.

Podniecenie i dobry sen nie zawsze się przyjaźnią.

W Delhi odległość i czas nie zawsze się przyjaźnią.

W Delhi odległość i czas nie zawsze się przyjaźnią.

Czasami jeden mały przedmiot może cię zabrać gdzieś znacznie ciekawiej.

Przydatne wyrażenie to zabrać cię gdzieś.

Dobra książka może cię zabrać gdzieś daleko.

Prosta piosenka może cię zabrać gdzieś z twojego dzieciństwa.

Fotografia może cię zabrać gdzieś w twojej pamięci.

Życzliwe słowo może cię zabrać gdzieś spokojnie.

Bilet na pociąg może cię zabrać gdzieś nowego.

Czasami jeden mały przedmiot może cię zabrać gdzieś znacznie ciekawiej.

Czasami jeden mały przedmiot może cię zabrać gdzieś znacznie ciekawiej.

Zwrócenie go na to miejsce wydaje się słuszne.

Przydatne wyrażenie to wydaje się słuszne.

Zostawienie klucza sąsiadowi wydaje się słuszne.

Powiedzenie dziękuję wydaje się słuszne.

Wybranie tej ścieżki wydaje się słuszne.

Zachowanie starego listu wydaje się słuszne.

Oddanie książki wydaje się słuszne.

Zwrócenie go na to miejsce wydaje się słuszne. Zwrócenie go na to miejsce wydaje się słuszne.

Dziś ćwiczyliśmy: secondhand, wypadła spomiędzy stron, już nie istnieć, cały czas, zgubić się, chaotyczny, nie zawsze się przyjaźnią, zabrać cię gdzieś i wydaje się słuszne.

Te słowa i wyrażenia pochodzą z poszukiwań restauracji ze zdjęcia przez Annę i Raviego.

Miej je pod ręką, kiedy opowiadasz historie o podróżach, tajemnicach i małych odkryciach.

Będę. A jeśli jutro znajdę starą fotografię, przypomnę sobie każde z nich.

interaktywny odtwarzacz na naszej stronie internetowej.

Link w opisie.