Trzy tuk-tuki, jeden wybór: negocjujemy cenę po angielsku w Bangkoku

Transkrypt angielski

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ploy, I have been in Bangkok for five days and I have learned that this city has two speeds.

Two speeds?

Please explain because I was born here and I never noticed.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

And in the afternoon, everything moves fast, like the taxis and the motorbikes and the boats.

And especially the tuk-tuks, those little three-wheeled things with the very loud engines.

They are the soul of Bangkok.

You cannot visit the city and not ride in one.

I saw one yesterday.

It went past me very fast, and the driver was smiling like he knew a secret.

He did know a secret.

He knew you would charge you far too much money.

That is not a secret.

That is just business, and I respect it a little.

Tomorrow we go to the floating market, and you will love it completely.

That sounds beautiful.

What will I see there?

Tell me everything, please.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

Boats full of noodles?

That is the most wonderful sentence I have ever heard.

First a bus, then a tuk-tuk, then a small boat.

It is a whole adventure in one day.

A bus, a tuk-tuk and a boat?

That is three vehicles.

I only have one stomach.

Then you must be brave and keep your stomach calm because the road is bumpy.

I will be brave, but I'm also bringing a plastic bag, just in case of trouble.

Do not bring a plastic bag, bring a hat, because the sun here does not forgive anyone.

I already have a hat.

It is very big and it makes me look like a mushroom.

That hat is perfect.

It is smart and it is funny and both things are important.

On Sunday morning, we met at the bus station and rode for one hour together.

Then we got off at a small stop near the river, where three tuk-tuks were waiting in the shade.

Three drivers were sitting there, and I did not know how to choose between them.

I told you that choosing a driver is the most important decision of the whole day.

How do I choose?

They all look the same to me, with the same calm faces.

You must look at their faces.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

And what does a bad driver look like?

Please describe him carefully for me.

A bad driver has a fast smile and a very clean tuk-tuk because he never takes the long way.

I studied the three drivers and made my decision like a serious detective.

The first was young and bored, and the second was old and sleepy, and the third was eating mango.

I choose the mango man.

Anyone who eats mango at 9 in the morning must be good.

Good choice.

His name is probably Samchai, and he will probably try to charge us extra.

Then we will argue with him, and it will be fun and educational at the same time.

We walked to the third driver and he looked up and smiled slowly, exactly as I predicted.

Hello, we want to go to the floating market.

How much will that cost us today?

300 baht, he said, and he called it a very good price and a very fair price.

300?

That is too much.

We are not tourists.

Well, she is a tourist, but I am not.

You are both tourists today, he said, because the market is far and the road is hot.

I like him.

He is honest about being dishonest and that is a rare quality.

Fine 250 baht and you drive slowly because she has a weak stomach I always drive slowly he said I am the slowest driver in the whole of Bangkok Is that true I asked him and he said no but he would drive slowly because he liked my hat He liked my hat?

Everyone else laughs at my hat, and it hurts my feelings.

He said the sun here is strong, and a big hat is a smart hat, and I agreed with him.

See?

He's a philosopher.

All tuk-tuk drivers are philosophers, and I knew it.

We got into the tuk-tuk, which was small and open on the sides with thin, hard seats.

I held my hat with one hand and the metal bar with the other, and I was ready.

He said, hold your hat, because Bangkok is not gentle with hats or with tourists.

I am ready, I told him, but please remember that I have a very weak stomach.

He said he remembered because he has a very good memory for weak stomachs.

the tuk-tuk started with a loud noise and moved into the traffic like a small boat.

I had seen the traffic before, but I had never been inside it and it was different.

Motorbikes passed on both sides and a bus came so close I could see the driver eating a sandwich.

And a small dog sat on the back of a motorbike wearing a tiny shirt and looking proud.

Boy, there is a dog on a motorbike.

He's wearing a shirt.

Please explain this to me.

Yes, that dog is famous in this area.

His name is Moo and he goes everywhere with his owner.

Moo means pig, right?

Why is a dog named Pig?

That is confusing and funny.

Because he eats like a pig.

It is a very honest name for a very honest dog.

I love this country.

Nothing makes sense and everything is wonderful at the same time.

The driver turned onto a smaller road and the buildings became lower and the shops smaller.

I saw a woman cooking noodles on the sidewalk and a man selling goldfish in plastic bags.

I asked the driver if this was the way to the market, and he said, yes, this is the scenic way.

The scenic way?

Samchai, the market is on the other side of the river, not here.

I know, he said, but the bridge is busy today, so I take the long way and it is faster.

How can the long way be faster?

That is not possible in any country I know.

Because the short way is full of cars and the long way is full of nothing, he said.

Nothing is faster than cars.

That is not logic.

That is poetry, and I like it.

I do not care about the logic because I am enjoying the view.

Look at that house.

The house was built on tall wooden legs above a small canal, and it looked like a bird.

A woman was sitting on the porch, cutting vegetables, and she waved at the tuk-tuk.

She waved at me.

Why did she wave at me?

I'm a stranger with a mushroom hat.

Because you are wearing a big hat and you look surprised and people wave at surprised people.

He is right.

You have a very surprised face and it is your best quality.

I have been surprised since I arrived in Asia.

My face is tired from being surprised.

We drove for another 20 minutes and the road became narrow and quiet and green.

Trees grew over the street and the sun made small circles on the ground and I relaxed.

The engine was loud but the air was soft and the city felt very far away.

Driver, what is your name?

I have been calling you driver for half an hour.

My name is Sam Chai and I have been driving this tuk-tuk for 20 years.

20 years?

You must know every street in Bangkok, every corner and every shortcut.

I know every street, every shortcut and every place where the police do not look.

Do not tell her that.

She will worry about the police and the shortcuts.

I have not worried.

I am curious.

Where do the police not look, Sam Chai?

behind the temple near the river and in front of the noodle shop on soy 9.

Why not in front of the noodle shop?

That seems like a strange place for police.

Because the police also eat noodles Nobody arrests a man while he is eating noodles That is the wisest thing I have heard this week and I have heard many wise things In Thailand food is always more important than rules You will learn this slowly.

We turned a corner and suddenly the market appeared, and it was not a market on land.

It was a market on the water.

Dozens of small boats were crowded together in the canal.

Each boat was full of fruit, flowers, noodles, and people, and it was beautiful.

Oh, oh, this is beautiful.

This is the most beautiful thing I have seen in my whole life.

I told you, the long way is the beautiful way, and I was right about everything.

You told her nothing.

You just wanted more money for the extra driving.

I wanted more money, and I wanted to show her the beautiful way.

Both things are true.

I will pay you the extra 50 baht.

You earned it with the house on legs.

Samchai smiled and stopped the tuk-tuk near a small pier, and I got out and stretched.

My hat was still on my head and my stomach was still calm, which was a small miracle.

Thank you, Samchai.

You are a good driver and a very bad businessman.

Thank you.

That is the nicest thing anyone has said to me this month.

Now we take a boat.

Are you ready for the next adventure, my brave friend?

I am ready, but first I need to eat something, because I am hungry from all the philosophy.

We walked to a small boat that was selling noodles and the woman had a wide smile.

She had a very large pot and a very large smile and I pointed at the noodles.

Two bowls, please.

One for me and one for my friend who was always hungry.

Two bowls?

You are hungry.

I like hungry people, she said, and she gave us extra noodles.

Everyone here likes hungry people.

It's a very friendly country for hungry tourists.

We are friendly because we are always eating.

Hungry people are not friendly at all.

That is true.

I am not friendly when I am hungry.

I am a monster with a big hat.

The woman gave us two bowls of noodles and I sat on a small wooden bench.

The noodles were hot and sour and sweet and they were the best noodles I have ever eaten.

Ploy, this is amazing.

Why is everything here so delicious?

Please tell me the secret.

Because we cook with our hearts and our grandmother's recipes, and that is the secret.

In my country, we cook with a microwave and a lot of hope and a little salt.

That is sad.

You must learn to cook properly before you leave this country.

I will try, but first I want to ride in one of those small boats on the canal.

We finished our noodles and rented a small boat with a quiet driver and a slow engine.

The boat moved slowly through the canal, past boats full of fruit and flowers.

I bought a small bag of mangoes and eat one with my hands, and it was perfect.

I am eating mango in a boat in Thailand.

This is not real life.

This is a dream.

It is real life.

You are just not used to it yet, and that is fine.

I do not want to get used to it.

I want to be surprised forever and ever.

Then you will be happy here.

This country surprises everyone, even the people who live here.

We floated past a small temple and a group of children playing in the water.

The children waved at me, and I waved back with both hands like a happy fool.

My hat almost fell into the canal, and I caught it just in time, which was lucky.

See, I told you the hat was dangerous, and you did not believe me.

The hat is not dangerous, the boat is dangerous, the hat is innocent.

The hat is too big, and it makes you look like a mushroom, that is all.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website Link in the description Up next the lesson based on this dialogue If you want to Skip it just jump to the next scene Good morning Today we will practice a few useful sentences from Anna and Ploy day in Bangkok.

Good morning!

I am ready.

Let's practice one sentence from the beginning.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and and the old men drinking tea.

The useful phrase is move slowly.

The river moves slowly in the dry season.

The train moves slowly through the mountains.

My grandmother moves slowly in the morning.

Traffic moves slowly near the market.

Time moves slowly when I wait.

Now you repeat the sentence twice.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

Good.

Next sentence.

They are the soul of Bangkok.

The useful phrase is the soul of Bangkok.

Jazz is the soul of New Orleans.

Family is the soul of this neighborhood.

The old market is the soul of the town.

Music is the soul of the festival.

The river is the soul of the city.

Now you repeat the sentence twice.

They are the soul of Bangkok.

They are the soul of Bangkok.

Next sentence.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

The useful phrase is crowded together.

The children were crowded together in the hallway.

The sheep were crowded together under the tree.

Boats were crowded together at the pier.

People were crowded together near the stage.

The books were crowded together on the shelf.

Now you repeat the sentence twice.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

Next sentence.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

The useful phrase is slow smile.

She gave me a slow smile.

He answered with a slow smile.

The old man had a slow smile.

Her slow smile made me relax.

The driver gave a slow smile and started the engine.

Now, you repeat the sentence twice.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

Final sentence.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

The useful phrase is the long way.

We took the long way home.

The long way is quieter and prettier.

She always takes the long way to work.

The long way showed us the river.

I prefer the long way when I have time.

Now you repeat the sentence twice.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

Today we practiced move slowly, the soul of Bangkok, crowded together, slow smile, and the long way.

These phrases can describe cities, people, and journeys.

You did well.

Thank you.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Thank you.

Transkrypt w tym języku

Codziennie nowe dialogi i opowieści. Dostępne w 21 językach napisów.

Możesz ćwiczyć wszystkie te dialogi zdanie po zdaniu, korzystając z interaktywnego odtwarzacza na naszej stronie internetowej.

Link w opisie.

Ploy, jestem w Bangkoku od pięciu dni i dowiedziałem się, że to miasto ma dwa

tempa.

Dwa tempa?

Proszę, wyjaśnij, bo urodziłem się tutaj i nigdy tego nie zauważyłem.

Rano wszystko porusza się powoli, jak sprzedawcy owoców i starcy pijący

herbatę.

A po południu wszystko porusza się szybko, jak taksówki, motocykle i

łodzie.

A zwłaszcza tuk-tuki, te małe trójkołowce z bardzo głośnymi silnikami.

One są duszą Bangkoku.

Nie można odwiedzić tego miasta i nie przejechać się jednym.

Widziałem jeden wczoraj.

Przejechał obok mnie bardzo szybko, a kierowca uśmiechał się, jakby znał sekret.

On znał sekret.

Wiedział, że zażąda od ciebie o wiele za dużo pieniędzy.

To nie jest sekret.

To po prostu biznes, i trochę go szanuję.

Jutro jedziemy na pływający targ, i pokochasz go całkowicie.

To brzmi pięknie.

Co tam zobaczę?

Opowiedz mi wszystko, proszę.

Zobaczysz łodzie pełne owoców, makaronu i kwiatów, wszystkie stłoczone razem na wodzie.

Łodzie pełne makaronu?

To najwspanialsze zdanie, jakie kiedykolwiek słyszałem.

Najpierw autobus, potem tuk-tuk, potem mała łódka.

To cała przygoda w jeden dzień.

Autobus, tuk-tuk i łódka?

To trzy pojazdy.

Mam tylko jeden żołądek.

Więc musisz być dzielny i utrzymać żołądek w spokoju, bo droga jest wyboista.

Będę dzielny, ale też biorę plastikową torbę, na wypadek kłopotów.

Nie bierz plastikowej torby, weź kapelusz, bo tutejsze słońce nikomu nie wybacza.

Już mam kapelusz.

Jest bardzo duży i sprawia, że wyglądam jak grzyb.

Ten kapelusz jest idealny.

Jest mądry i zabawny, a obie rzeczy są ważne.

W niedzielny poranek spotkaliśmy się na dworcu autobusowym i jechaliśmy razem godzinę.

Potem wysiedliśmy na małym przystanku nad rzeką, gdzie w cieniu czekały trzy tuk-tuki.

Trzech kierowców tam siedziało, i nie wiedziałem, jak wybrać między nimi.

Mówiłam ci, że wybór kierowcy to najważniejsza decyzja całego dnia.

Jak mam wybrać?

Wszyscy wyglądają dla mnie tak samo, z tymi samymi spokojnymi twarzami.

Musisz patrzeć na ich twarze.

Dobry kierowca ma życzliwe oczy i powolny uśmiech.

A jak wygląda zły kierowca?

Proszę, opisz mi go dokładnie.

Zły kierowca ma szybki uśmiech i bardzo czysty tuk-tuk, bo nigdy nie jeździ naokoło.

Przyjrzałem się trzem kierowcom i podjąłem decyzję jak poważny detektyw.

Pierwszy był młody i znudzony, drugi był stary i śpiący, a trzeci jadł

mango.

Wybieram człowieka od mango.

Ktoś, kto je mango o 9 rano, musi być dobry.

Dobry wybór.

Prawdopodobnie ma na imię Samchai i prawdopodobnie spróbuje zażądać od nas więcej.

Wtedy będziemy się z nim kłócić, i to będzie zabawne i pouczające jednocześnie.

Podeszliśmy do trzeciego kierowcy, a on podniósł wzrok i uśmiechnął się powoli, dokładnie tak, jak przewidziałam.

Witaj, chcemy pojechać na pływający targ.

Ile nas to dziś będzie kosztować?

300 bahtów, powiedział, i nazwał to bardzo dobrą ceną i bardzo uczciwą ceną.

300?

To za dużo.

Nie jesteśmy turystami.

Cóż, ona jest turystką, ale ja nie.

Dziś oboje jesteście turystami, powiedział, bo targ jest daleko, a droga jest gorąca.

Lubię go.

Jest szczery w swojej nieuczciwości, a to rzadka cecha.

Dobrze, 250 bahtów, i jedziesz powoli, bo ona ma słaby żołądek. Zawsze jeżdżę powoli, powiedział. Jestem najwolniejszym kierowcą w całym Bangkoku. Czy to prawda, zapytałem go, a on powiedział, że nie, ale będzie jechał powoli, bo polubił mój kapelusz.

Polubił mój kapelusz?

Wszyscy inni śmieją się z mojego kapelusza, a to rani moje uczucia.

Powiedział, że tutejsze słońce jest mocne, a duży kapelusz to mądry kapelusz, i zgodziłem się z nim.

Widzisz?

On jest filozofem.

Wszyscy kierowcy tuk-tuków są filozofami, i wiedziałam to.

Wsiedliśmy do tuk-tuka, który był mały i otwarty po bokach, z cienkimi, twardymi siedzeniami.

Trzymałem kapelusz jedną ręką, a metalową rurę drugą, i byłem gotowy.

Powiedział: trzymaj kapelusz, bo Bangkok nie jest delikatny dla kapeluszy ani dla turystów.

Jestem gotowy, powiedziałem mu, ale proszę pamiętaj, że mam bardzo słaby żołądek.

Powiedział, że pamięta, bo ma bardzo dobrą pamięć do słabych żołądków.

tuk-tuk ruszył z głośnym hałasem i wjechał w ruch uliczny jak mała łódka.

Widziałem wcześniej ruch uliczny, ale nigdy nie byłem w jego wnętrzu, i to było inne.

Motocykle przejeżdżały po obu stronach, a autobus podjechał tak blisko, że widziałem, jak kierowca je kanapkę.

A mały piesek siedział z tyłu motocykla, ubrany w malutką koszulkę i wyglądał dumnie.

Chłopie, tam jest pies na motocyklu. Ma na sobie koszulkę. Proszę, wyjaśnij mi to.

Tak, ten pies jest sławny w tej okolicy.

Ma na imię Moo i wszędzie chodzi ze swoim właścicielem.

Moo znaczy świnia, prawda?

Dlaczego pies nazywa się Świnia?

To mylące i zabawne.

Bo je jak świnia.

To bardzo szczere imię dla bardzo szczerego psa.

Kocham ten kraj.

Nic nie ma sensu, a jednocześnie wszystko jest cudowne.

Kierowca skręcił w mniejszą drogę, a budynki stały się niższe, a sklepy mniejsze.

Zobaczyłem kobietę gotującą makaron na chodniku i mężczyznę sprzedającego złote rybki w plastikowych workach.

Zapytałem kierowcę, czy to droga na targ, a on powiedział: tak, to droga widokowa.

Droga widokowa? Samchai, targ jest po drugiej stronie rzeki, nie tutaj.

Wiem, powiedział, ale most jest dziś zajęty, więc jadę naokoło i to jest szybsze.

Jak droga naokoło może być szybsza? To niemożliwe w żadnym kraju, jaki znam.

Bo krótka droga jest pełna samochodów, a długa droga jest pełna niczego, powiedział.

Nic nie jest szybsze niż samochody. To nie logika. To poezja, i lubię to.

Nie dbam o logikę, bo cieszę się widokiem. Spójrz na ten dom.

Dom był zbudowany na wysokich drewnianych nogach nad małym kanałem i wyglądał jak ptak.

Kobieta siedziała na ganku, krojąc warzywa, i pomachała do tuk-tuka.

Pomachała do mnie. Dlaczego pomachała do mnie? Jestem obcym w grzybowym kapeluszu.

Bo masz duży kapelusz i wyglądasz na zaskoczonego, a ludzie machają do zaskoczonych ludzi.

Ma rację. Masz bardzo zaskoczoną twarz i to twoja najlepsza cecha.

Jestem zaskoczony od przyjazdu do Azji. Moja twarz jest zmęczona byciem zaskakiwaną.

Jechaliśmy jeszcze 20 minut, a droga stała się wąska, cicha i zielona.

Drzewa rosły nad ulicą, a słońce robiło małe kółka na ziemi, i się rozluźniłem.

Silnik był głośny, ale powietrze było miękkie, a miasto wydawało się bardzo daleko.

Kierowco, jak masz na imię? Nazywałem cię kierowcą przez pół godziny.

Mam na imię Sam Chai i jeżdżę tym tuk-tukiem od 20 lat.

20 lat? Musisz znać każdą ulicę w Bangkoku, każdy zakręt i każdy skrót.

Znam każdą ulicę, każdy skrót i każde miejsce, gdzie policja nie patrzy.

Nie mów jej tego. Będzie się martwić o policję i skróty.

Nie martwiłam się. Jestem ciekawa. Gdzie policja nie patrzy, Sam Chai?

za świątynią nad rzeką i przed sklepem z makaronem na soi 9. Dlaczego

nie przed sklepem z makaronem? To wydaje się dziwne miejsce dla policji.

Bo policja też je makaron. Nikt nie aresztuje człowieka, kiedy je makaron. To najmądrzejsza rzecz, jaką słyszałem w tym tygodniu, a słyszałem wiele mądrych rzeczy. W Tajlandii jedzenie zawsze jest ważniejsze niż zasady. Nauczysz się tego

powoli. Skręciliśmy za róg i nagle pojawił się targ, i to nie był targ na lądzie. To był

targ na wodzie. Dziesiątki małych łodzi były stłoczone razem w kanale. Każda łódź była pełna

owoców, kwiatów, makaronu i ludzi, i to było piękne. Och, och, to jest piękne. To jest

najpiękniejsza rzecz, jaką widziałem w całym życiu. Mówiłam ci, droga naokoło jest piękną drogą,

i miałam rację we wszystkim. Nic jej nie powiedziałeś. Po prostu chciałeś więcej pieniędzy za dodatkowe

prowadzenie. Chciałem więcej pieniędzy i chciałem pokazać jej piękną drogę. Obie rzeczy są prawdą.

Zapłacę ci dodatkowe 50 bahtów. Zarobiłeś je domem na nogach.

Samchai uśmiechnął się i zatrzymał tuk-tuka przy małym pomoście, a ja wysiadłem i przeciągnąłem się.

Mój kapelusz wciąż był na głowie, a mój żołądek wciąż był spokojny, co było małym cudem.

Dziękuję, Samchai. Jesteś dobrym kierowcą i bardzo złym biznesmenem.

Dziękuję. To najmilsza rzecz, jaką ktoś mi powiedział w tym miesiącu.

Teraz płyniemy łódką. Jesteś gotowy na następną przygodę, mój dzielny przyjacielu?

Jestem gotowy, ale najpierw muszę coś zjeść, bo jestem głodny od całej tej filozofii.

Podeszliśmy do małej łódki, która sprzedawała makaron, a kobieta miała szeroki uśmiech.

Miała bardzo duży garnek i bardzo szeroki uśmiech, i wskazałem na makaron.

Dwie miski, proszę. Jedna dla mnie i jedna dla mojego przyjaciela, który zawsze był głodny.

Dwie miski? Jesteś głodny. Lubię głodnych ludzi, powiedziała, i dała nam dodatkowy makaron.

Wszyscy tutaj lubią głodnych ludzi. To bardzo przyjazny kraj dla głodnych turystów.

Jesteśmy przyjaźni, bo zawsze jemy. Głodni ludzie wcale nie są przyjaźni.

To prawda. Nie jestem przyjazny, kiedy jestem głodny. Jestem potworem w dużym kapeluszu.

Kobieta dała nam dwie miski makaronu, a ja usiadłem na małej drewnianej ławce.

Makaron był gorący, kwaśny i słodki, i był najlepszym makaronem, jaki kiedykolwiek jadłem.

Ploy, to jest niesamowite. Dlaczego wszystko tutaj jest takie pyszne? Proszę, zdradź mi sekret.

Bo gotujemy sercem i przepisami naszych babć, i to jest sekret.

W moim kraju gotujemy mikrofalówką i dużą nadzieją i odrobiną soli.

To smutne. Musisz nauczyć się porządnie gotować, zanim opuścisz ten kraj.

Spróbuję, ale najpierw chcę popłynąć jedną z tych małych łódek po kanale.

Skończyliśmy makaron i wynajęliśmy małą łódkę z cichym kierowcą i wolnym silnikiem.

Łódka płynęła powoli przez kanał, obok łodzi pełnych owoców i kwiatów.

Kupiłem małą torebkę mango i zjadłem jedno rękami, i było idealne.

Jem mango w łódce w Tajlandii. To nie jest prawdziwe życie. To sen.

To jest prawdziwe życie. Po prostu nie jesteś do niego przyzwyczajony, i to w porządku.

Nie chcę się przyzwyczajać. Chcę być zaskakiwany wiecznie i na zawsze.

Wtedy będziesz tu szczęśliwy. Ten kraj zaskakuje wszystkich, nawet ludzi, którzy tu mieszkają.

Przepłynęliśmy obok małej świątyni i grupy dzieci bawiących się w wodzie.

Dzieci pomachały do mnie, a ja odmachałem obiema rękami jak szczęśliwy głupiec.

Mój kapelusz prawie wpadł do kanału, i złapałem go w ostatniej chwili, co było szczęściem.

Widzisz, mówiłam ci, że kapelusz jest niebezpieczny, a ty mi nie wierzyłeś.

Kapelusz nie jest niebezpieczny, łódka jest niebezpieczna, kapelusz jest niewinny.

Kapelusz jest za duży i sprawia, że wyglądasz jak grzyb, to wszystko.

Codziennie nowe dialogi i opowieści, dostępne w 21 językach napisów.

Możesz ćwiczyć wszystkie te dialogi zdanie po zdaniu, korzystając z interaktywnego odtwarzacza na naszej

link do strony w opisie. Następnie lekcja oparta na tym dialogu. Jeśli chcesz ją pominąć, po prostu przejdź do następnej scenki. Dzień dobry. Dziś przećwiczymy kilka przydatnych zdań z dnia Anny i Ploy

w Bangkoku. Dzień dobry! Jestem gotowa. Przećwiczmy jedno zdanie od

początku. Rano wszystko porusza się powoli, jak sprzedawcy owoców i

i starcy pijący herbatę. Przydatne wyrażenie to poruszać się powoli. Rzeka porusza się powoli w porze suchej.

Pociąg porusza się powoli przez góry. Moja babcia porusza się powoli

rano. Ruch porusza się powoli w pobliżu targu. Czas porusza się powoli, gdy czekam. Teraz powtórz

zdanie dwa razy. Rano wszystko porusza się powoli, jak sprzedawcy owoców i starcy

pijący herbatę. Rano wszystko porusza się powoli, jak sprzedawcy owoców i

starcy pijący herbatę. Dobrze. Następne zdanie. Oni są duszą Bangkoku. Przydatne wyrażenie to

dusza Bangkoku. Jazz jest duszą Nowego Orleanu. Rodzina jest duszą tej okolicy.

Stary targ jest duszą miasteczka. Muzyka jest duszą festiwalu. Rzeka jest duszą

miasta. Teraz powtórz zdanie dwa razy. Oni są duszą Bangkoku. Oni są duszą

Bangkoku. Następne zdanie. Zobaczysz łodzie pełne owoców i makaronu i kwiatów, wszystkie stłoczone

razem na wodzie. Przydatne wyrażenie to stłoczone razem. Dzieci były stłoczone razem

na korytarzu. Owce były stłoczone razem pod drzewem. Łodzie były stłoczone razem przy pomoście.

Ludzie byli stłoczeni razem w pobliżu sceny.

Książki były stłoczone razem na półce.

Teraz powtórz zdanie dwa razy.

Zobaczysz łodzie pełne owoców i makaronu i kwiatów, wszystkie stłoczone razem na wodzie.

Zobaczysz łodzie pełne owoców i makaronu i kwiatów, wszystkie stłoczone razem na wodzie.

Następne zdanie.

Dobry kierowca ma życzliwe oczy i powolny uśmiech.

Przydatne wyrażenie to powolny uśmiech.

Obdarzyła mnie powolnym uśmiechem. Odpowiedział powolnym uśmiechem. Starzec miał powolny uśmiech.

Jej powolny uśmiech sprawił, że się rozluźniłem. Kierowca uśmiechnął się powoli i uruchomił silnik.

Teraz powtórz zdanie dwa razy.

Dobry kierowca ma życzliwe oczy i powolny uśmiech. Dobry kierowca ma życzliwe oczy i powolny uśmiech.

Ostatnie zdanie.

Nauczyłem się, że dłuższa droga może być szybsza i że psy mogą mieć na imię świnia.

Przydatne wyrażenie to dłuższa droga.

Wróciliśmy do domu dłuższą drogą.

Dłuższa droga jest cichsza i ładniejsza.

Zawsze chodzi do pracy dłuższą drogą.

Dłuższa droga pokazała nam rzekę.

Wolę dłuższą drogę, gdy mam czas.

Teraz powtórz zdanie dwa razy.

Nauczyłem się, że dłuższa droga może być szybsza i że psy mogą mieć na imię świnia.

Nauczyłem się, że dłuższa droga może być szybsza i że psy mogą mieć na imię świnia.

Dziś ćwiczyliśmy poruszać się powoli, dusza Bangkoku, stłoczone razem, powolny uśmiech i dłuższa droga.

Te wyrażenia mogą opisywać miasta, ludzi i podróże.

Dobrze ci poszło.

Dziękuję.

Nowe dialogi i opowieści każdego dnia, dostępne w 21 językach napisów.

Możesz ćwiczyć wszystkie te dialogi zdanie po zdaniu, korzystając z interaktywnego odtwarzacza na

naszej stronie internetowej.

Link w opisie.

Dziękuję.