ภาพถ่ายปริศนาในหนังสือมือสอง ตามหาร้านในเดลี

บทถอดเสียงภาษาอังกฤษ

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

Where is Anna going next?

Follow her travels and learn English.

Subscribe!

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ravi, I need your help with something strange.

This morning, I went to a small second-hand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

At first, I thought it was just a picture that somebody had forgotten, but then I looked at the back.

You have been in Delhi for only a few days and you already have a mystery.

That sounds very much like you.

Let me see the photograph.

I can see a woman and a man sitting in a restaurant, but the picture must be quite old.

What is written on the back?

It says, For Asha, if we ever lose each other, meet me here, same table, same city, Friday at There is no full name, only the letter M. I know it may mean nothing now, but I cannot stop thinking about it.

Somebody wrote those words because this place was important to them.

I understand why you are curious.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

This photograph could be 20 years old.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I know, but look carefully at the background.

There are two large windows, a narrow entrance, and part of an older building across the street.

I thought that maybe you would recognize something.

You know Delhi much better than I do, and I have already proved that I can get lost very easily.

At least you admit it now.

Yesterday you called me and said you were not lost, you simply did not know where you were.

I still think that is the best definition of being lost I have ever heard.

But yes, I recognize something in this photograph.

I think the building behind the restaurant may be near Cannot Place.

Then we have to go there.

I am not saying we will find the people in the photograph.

I only want to find the place.

If the restaurant is gone, fine.

At least I will know that we tried.

All right.

I had a quiet afternoon planned, but apparently that plan is finished.

Let us go and look for your mysterious restaurant.

But I want one thing to be clear.

If we spend three hours walking around Delhi and find nothing, you are buying dinner.

I have to admit something.

I complained about Delhi when I first arrived because everything seemed so loud and fast.

But when I walk through these smaller streets, I start seeing a different city.

There are people selling flowers, tea, clothes, and food everywhere.

Every few meters, something completely different is happening.

That is one of the reasons I like this part of Delhi.

If you only travel by car between famous places, you miss most of it.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

People know where they are going, even when it looks impossible to you.

Unlike me.

Unlike you.

But you are improving.

Yesterday, you needed my help after 20 minutes.

Today, you have been walking for almost an hour and you are still in the correct part of the city.

I am choosing to hear that as a compliment.

Now look at the photograph again.

I think that tree is useless because it could be anywhere, but the shape of that old building is unusual.

There is a small tower above it.

Do you see it?

Yes, and now that you mention it, I think I know where we should go.

There is a street about 10 minutes from here with a building that has a similar tower.

I cannot promise it's the same one, but it is our best clue.

You said 10 minutes, 20 minutes ago.

I said it was about 10 minutes away.

I did not know the road would be closed.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes a place is very close, but getting there takes much longer than you expect.

I am beginning to understand that, but I don't mind today.

Actually, this is much more interesting than visiting another monument with a hundred tourists around me.

I like the feeling that we are looking for something nobody else knows about.

You are enjoying this too much.

I can already imagine tomorrow.

You will buy another old book and hope to find a secret map a key or a letter from somebody who disappeared 30 years ago That sounds wonderful I was trying to frighten you.

You failed completely.

Wait.

Stop here for a moment.

Look across the street at that restaurant with the dark entrance.

Now compare it with the photograph.

Ravi, I think that is it.

The colors are different and the sign is new, but the two windows are in exactly the same place.

Even the step in front of the door looks similar.

I think you are right.

The restaurant has probably been repaired and changed many times, but the basic shape of the building is the same.

That is surprisingly lucky.

We found it.

I cannot believe we actually found it.

I thought this would take the whole day or that we would finally give up.

Can we go inside?

Not yet.

It is closed between lunch and dinner.

According to the sign, it opens again at 6.

We have more than an hour.

Then I'm going back to my hotel for a while.

I want to change clothes and come back later.

The message says Friday at 7, and today is Friday.

If we are going to follow this story, we may as well do it properly.

You are turning this into a ceremony.

Maybe, but you are coming with me at 7.

Of course I am.

At this point, I want to know the answer too.

The street looks completely different now.

There are lights everywhere, the restaurants are full, and there are so many people outside.

During the afternoon, it felt busy, but now it feels alive in a completely different way.

Delhi changes after sunset.

Some places become quieter, but this area becomes even busier.

And I have to say, your green shirt is probably a better choice for dinner than the clothes you wore while we were walking around all afternoon.

Thank you.

I think that was almost a compliment.

Come on, let us go inside before you change your mind.

Anna.

Look near the window.

I see it.

That must be the table from the photograph.

It's almost in the same position.

The chairs are different, but the window and the wall behind it are the same.

I spoke to the manager while you were looking around.

I showed him the photograph.

He does not remember the man, but he said something very interesting about the woman.

What did he say?

He thinks her name was Asha.

An older woman used to come to this restaurant once every year.

She always came on a Friday evening and asked for the same table near the window.

She usually sat there alone for about an hour.

Every year?

For how long?

He's not completely sure because he was younger then, but he thinks she came from more than 10 years.

Then, a few years ago, she stopped coming.

That is both beautiful and sad.

If she really is the woman in the photograph, she may have been waiting for M all those years.

Imagine returning to the same table once a year because somebody promised to meet you there.

Maybe.

But we should be careful.

We only know part of the story.

Perhaps she was waiting for him.

Perhaps she simply came here because the place reminded her of something important.

Or maybe they met again one year, and that's why she stopped coming.

I like your last explanation much more.

I keep thinking about how the photograph ended up inside my book.

If the book belonged to Asha, maybe she put the picture there herself.

Perhaps she moved away from Delhi and sold some of her books before leaving.

That is possible.

But there are many other explanations.

The book could have belonged to her friend, her sister, or even to the man in the photograph.

We may never know.

That is sometimes the difficult part of finding old things.

You discover enough to become curious, but not enough to know everything.

Usually, I hate stories without endings, but this one feels different.

Maybe I don't need to know every detail.

We found the restaurant.

We know the woman probably returned here many times.

That already makes the photograph feel real.

And now you are sitting in the same restaurant eating dinner.

That is a good ending for one day.

This food is wonderful.

I know I keep saying that in India, but every meal seems completely different from the one before.

And this bread is much hotter than I expected.

You should wait a few seconds before touching fresh naan.

You learned that lesson yesterday, but apparently your memory is shorter than I thought.

I remember the lesson I simply choose not to follow it every time There is a difference But you are right about one thing This is probably the best way to finish our strange little investigation I think you also learned something useful today When you travel, you do not always need a famous place or a perfect plan.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Exactly.

Before this trip, I thought traveling was mainly about seeing places I had read about before.

Now I think the moments I remember best are usually the ones I never planned.

I have decided what I am going to do with the photograph.

You are not taking it back to the bookshop?

No. I want to leave it here with the manager.

This restaurant is where it belongs.

If Asha ever comes back, maybe someone will show it to her.

And if another person recognizes her, perhaps the story will continue without us.

I actually think that is a good idea.

The photograph has traveled enough.

It was taken here, it disappeared into an old book for years, and somehow it found you.

Returning it to this place feels right.

I was expecting you to make a joke.

I'm eating.

Food makes me more thoughtful.

Then I should feed you before every serious conversation.

It is beautiful outside now.

I know this is the same street we walked along a few hours ago, but it feels softer at night.

The lights, the people, the smell of food from the small stands.

I think I finally understand why you said Delhi has several personalities.

And you've only seen a few of them.

You could stay here for a year and still discover streets you had never noticed before.

That is why people sometimes have very different opinions about the same city.

They may actually be seeing different versions of it.

Do you think Asha ever met M again?

I think she did.

Earlier, you said we should not invent an ending without evidence.

Earlier, it was hot, we were tired, and I was trying to be sensible.

Now I have eaten dinner, so I am allowed to be optimistic.

Then tell me your ending.

Maybe M left Delhi for work or family reasons.

Maybe they lost contact for years.

Then one Friday, he remembered his promise and came back to this restaurant.

He asked if Asha still visited and somebody told him she always came at 7.

So he waited.

And she walked through the door?

Yes.

She saw him sitting at the old table and couldn't believe it.

She would be angry.

Of course.

You cannot arrive 20 years late and expect a warm welcome.

He could say, sorry I'm late.

And she could ask, what happened?

And he could say, Delhi traffic.

Exactly.

That is terrible.

But you are laughing.

Tomorrow I am going back to the bookshop.

No. I only want to look.

That is how today started.

You only wanted to look, then bought a book, found a photograph, and made me walk through half of Delhi.

It was 3 kilometers.

Emotionally, it was much more.

Now you are using my own language against me.

I am learning from you.

But tomorrow, please buy a new book.

Why a new one?

Because new books have fewer mysteries.

And that's exactly why I prefer old ones.

I knew you would say that.

Good night, Ravi.

Thank you for helping me today.

Good night, Ana.

And if you find another photograph tomorrow, do not call me.

Of course not.

You are going to call me.

Probably.

I was afraid of that.

Ready for the lesson?

It's coming up next.

If not, feel free to skip to the next dialogue.

Hello and welcome.

I am so glad you could join me today.

Thank you.

I am happy to be here.

Today, we are working with the story of Anna and the old photograph she found inside a travel book in Delhi.

I will read a sentence from the story, point out one useful word or phrase, and give you five short examples.

Then you will repeat the sentence exactly two times.

Understood.

I am ready to begin.

This morning, I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

The useful phrase is secondhand.

I bought a secondhand bicycle for my cousin.

She found a secondhand coat in excellent condition.

This shop sells secondhand furniture at fair prices.

He learned to drive in a secondhand car.

We bought a secondhand table for the kitchen.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The useful phrase is fell from between the pages A letter fell from between the pages of the old diary A dried flower fell from between the pages of her notebook A ticket fell from between the pages of the magazine.

A small drawing fell from between the pages of the cookbook.

A postcard fell from between the pages of the library book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The useful phrase is, exist anymore.

That old cinema does not exist anymore.

Does this tradition exist anymore?

My old school does not exist anymore.

That tiny shop does not exist anymore.

Can that custom exist anymore?

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

The useful phrase is all the time.

She practices the piano all the time.

He checks his phone all the time.

They travel to different cities all the time.

The children ask questions all the time.

My neighbor talks about his garden all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I have already proved that I can get lost very easily.

The useful phrase is get lost.

I can get lost very easily.

You can get lost in this market.

People often get lost in new cities.

Do not get lost on the way home.

It is easy to get lost here.

I have already proved that I can get lost very easily.

I have already proved that I can get lost very easily.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

The useful word is chaotic.

The market felt chaotic on Saturday morning.

Their kitchen was chaotic before the party.

The traffic was chaotic after the storm.

The office seemed chaotic during the move.

The children made the room chaotic in minutes.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

In Delhi, distance and time are not always friends.

The useful phrase is not always friends.

Speed and safety are not always friends.

Ambition and patience are not always friends.

My plans and the weather are not always friends.

Good food and a small budget are not always friends.

Excitement and good sleep are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

The useful phrase is, take you somewhere.

A good book can take you somewhere far away.

A simple song can take you somewhere from your childhood.

A photograph can take you somewhere in your memory.

A kind word can take you somewhere peaceful.

A train ticket can take you somewhere new.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Returning it to this place feels right.

The useful phrase is feels right.

Leaving the key with the neighbor feels right.

Saying thank you feels right.

Choosing this path feels right.

Keeping the old letter feels right.

Giving the book back feels right.

Returning it to this place feels right.

Returning it to this place feels right.

Today we practiced secondhand, fell from between the pages, exist anymore, all the time, get lost, chaotic, not always friends, take you somewhere, and feels right.

These words and phrases come from Anna and Ravi's search for the restaurant in the photograph.

Keep them close when you tell stories about travel, mystery, and small discoveries.

I will.

And if I find an old photograph tomorrow, I will remember every one of them.

interactive player on our website.

Link in the description.

บทถอดเสียงในภาษานี้

บทสนทนาและเรื่องราวใหม่ทุกวัน มีคำบรรยายให้เลือก 21 ภาษา

แอนนาจะไปที่ไหนต่อ ติดตามการเดินทางของเธอและเรียนภาษาอังกฤษ สมัครเลย! คุณสามารถฝึกฝน

บทสนทนาเหล่านี้ทีละประโยคได้โดยใช้เครื่องเล่นแบบอินเทอร์แอกทีฟบนเว็บไซต์ของเรา ลิงก์อยู่ใน

คำอธิบาย รวี ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณเรื่องแปลกๆ เช้านี้ ฉันไปที่ร้านหนังสือมือสอง

เล็กๆ แห่งหนึ่งและซื้อหนังสือท่องเที่ยวเก่าเล่มหนึ่ง เมื่อฉันเปิดมันในห้องพักโรงแรม รูปถ่ายเก่าๆ

ก็หล่นออกมาจากระหว่างหน้าหนังสือ ตอนแรก ฉันคิดว่ามันเป็นแค่รูปที่ใครบางคนลืมไว้

แต่แล้วฉันก็ดูด้านหลัง คุณอยู่ในเดลีแค่ไม่กี่วันและคุณก็มี

เรื่องลึกลับแล้ว นั่นฟังดูเหมือนคุณมาก ให้ฉันดูรูปถ่ายหน่อย ฉันเห็นผู้หญิงและผู้ชาย

นั่งอยู่ในร้านอาหาร แต่รูปต้องเก่ามากแน่ๆ เขียนอะไรไว้ด้านหลัง?

มันเขียนว่า สำหรับอาชา ถ้าเราหลงกันจริงๆ ให้มาเจอกันที่นี่ โต๊ะเดิม เมืองเดิม วันศุกร์เวลา

ไม่มีชื่อเต็ม มีแค่ตัวอักษร M

ฉันรู้ว่ามันอาจไม่มีความหมายอะไรตอนนี้ แต่ฉันหยุดคิดถึงมันไม่ได้

มีคนเขียนคำเหล่านั้นเพราะสถานที่นี้สำคัญสำหรับพวกเขา

ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณถึงอยากรู้

ปัญหาคือเดลีเป็นเมืองใหญ่และร้านอาหารอาจไม่มีอยู่แล้วก็ได้

รูปถ่ายนี้อาจมีอายุ 20 ปี

ถนนเปลี่ยน อาคารเปลี่ยน และร้านอาหารหายไปตลอดเวลา

ฉันรู้ แต่ดูพื้นหลังให้ดี มีหน้าต่างใหญ่สองบาน ทางเข้าที่แคบ และส่วนหนึ่งของอาคารเก่าข้ามถนน ฉันคิดว่าบางทีคุณอาจจำอะไรได้ คุณรู้จักเดลีดีกว่าฉันมาก และฉันก็พิสูจน์แล้วว่าฉันหลงทางได้ง่ายมาก

อย่างน้อยตอนนี้คุณก็ยอมรับแล้ว เมื่อวานคุณโทรหาฉันและบอกว่าคุณไม่ได้หลงทาง คุณแค่ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน ฉันยังคิดว่านั่นเป็นคำจำกัดความของการหลงทางที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมา แต่ใช่ ฉันจำอะไรบางอย่างในรูปนี้ได้ ฉันคิดว่าอาคารหลังร้านอาหารอาจอยู่ใกล้ Cannot Place

งั้นเราต้องไปที่นั่น

ฉันไม่ได้บอกว่าเราจะหาคนในรูปเจอ

ฉันแค่อยากหาสถานที่ให้เจอ

ถ้าร้านอาหารหายไป ก็ไม่เป็นไร

อย่างน้อยฉันก็จะรู้ว่าเราได้ลองแล้ว

เอาล่ะ

ฉันวางแผนบ่ายที่เงียบสงบไว้ แต่เห็นได้ชัดว่าแผนนั้นจบแล้ว

ไปหาร้านอาหารลึกลับของคุณกันเถอะ

แต่ฉันอยากให้ชัดเจนเรื่องหนึ่ง

ถ้าเราเดินวนอยู่ในเดลีสามชั่วโมงแล้วไม่เจออะไร คุณต้องเลี้ยงอาหารเย็น

ฉันต้องยอมรับอะไรบางอย่าง

ฉันบ่นเรื่องเดลีตอนที่มาถึงครั้งแรกเพราะทุกอย่างดูเสียงดังและเร็วไปหมด

แต่เมื่อฉันเดินผ่านถนนเล็กๆ เหล่านี้ ฉันเริ่มเห็นเมืองที่แตกต่างออกไป

มีคนขายดอกไม้ ชา เสื้อผ้า และอาหารอยู่ทุกที่

ทุกๆ ไม่กี่เมตร มีอะไรที่แตกต่างไปจากเดิมเกิดขึ้น

นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ฉันชอบส่วนนี้ของเดลี

ถ้าคุณเดินทางด้วยรถยนต์ระหว่างสถานที่ที่มีชื่อเสียงเท่านั้น คุณก็พลาดสิ่งเหล่านั้นไปเกือบหมด

ถนนเหล่านี้ดูวุ่นวายตอนแรก แต่มีความเป็นระเบียบ某种อยู่ในความวุ่นวายนั้น

ผู้คนรู้ว่าพวกเขากำลังจะไปไหน แม้มันจะดูเป็นไปไม่ได้สำหรับคุณ

ต่างจากฉัน

ต่างจากคุณ แต่คุณกำลังพัฒนา

เมื่อวาน คุณต้องการความช่วยเหลือจากฉันหลังจาก 20 นาที

วันนี้ คุณเดินมาเกือบชั่วโมงแล้วและยังอยู่ในส่วนที่ถูกต้องของเมือง

ฉันเลือกที่จะฟังนั่นเป็นคำชม ตอนนี้ดูรูปถ่ายอีกครั้ง ฉันคิดว่าต้นไม้นั้นไม่มีประโยชน์เพราะมันอยู่ที่ไหนก็ได้ แต่รูปร่างของอาคารเก่านั้นไม่ธรรมดา มีหอเล็กๆ อยู่เหนือมัน คุณเห็นไหม?

เห็น และเมื่อคุณพูดถึงมัน ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วว่าเราควรไปที่ไหน

มีถนนห่างจากที่นี่ประมาณ 10 นาทีที่มีอาคารที่มีหอคล้ายกัน

ฉันรับประกันไม่ได้ว่ามันคืออันเดียวกัน แต่มันเป็นเบาะแสที่ดีที่สุดของเรา

คุณบอกว่า 10 นาที เมื่อ 20 นาทีที่แล้ว

ฉันบอกว่ามันอยู่ห่างประมาณ 10 นาที

ฉันไม่รู้ว่าถนนจะปิด

ในเดลี ระยะทางและเวลาไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

บางครั้งสถานที่อยู่ใกล้มาก แต่การไปถึงใช้เวลานานกว่าที่คุณคาดไว้มาก

ฉันเริ่มเข้าใจแล้ว แต่วันนี้ฉันไม่รังเกียจ

จริงๆ แล้ว นี่น่าสนใจกว่าการไปชมอนุสาวรีย์อีกแห่งที่มีนักท่องเที่ยวเป็นร้อยรายล้อมฉัน

ฉันชอบความรู้สึกที่เรากำลังมองหาอะไรที่ไม่มีใครรู้

คุณสนุกกับเรื่องนี้มากเกินไป

ฉันจินตนาการถึงพรุ่งนี้ได้แล้ว

คุณจะซื้อหนังสือเก่าอีกเล่มและหวังว่าจะพบแผนที่ลับ กุญแจ หรือจดหมายจากใครบางคนที่หายไปเมื่อ 30 ปีก่อน นั่นฟังดูวิเศษ

ฉันพยายามจะทำให้คุณกลัว

คุณล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง

เดี๋ยว

หยุดตรงนี้สักครู่

มองข้ามถนนไปที่ร้านอาหารที่มีทางเข้ามืดๆ นั่น

ตอนนี้เปรียบเทียบกับรูปถ่าย

รวี ฉันคิดว่านั่นแหละ

สีต่างกันและป้ายใหม่ แต่หน้าต่างสองบานอยู่ในตำแหน่งเดียวกันเป๊ะ

แม้แต่ขั้นบันไดหน้าร้านก็ดูคล้ายกัน

ฉันคิดว่าคุณพูดถูก

ร้านอาหารอาจได้รับการซ่อมแซมและเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง แต่รูปร่างพื้นฐานของอาคารยังเหมือนเดิม

นั่นโชคดีอย่างน่าประหลาดใจ

เราหามันเจอแล้ว

ฉันไม่อยากเชื่อว่าเราหามันเจอจริงๆ

ฉันคิดว่านี่จะใช้เวลาทั้งวันหรือเราจะยอมแพ้ในที่สุด

เราเข้าไปข้างในได้ไหม?

ยังไม่ได้

ร้านปิดระหว่างมื้อกลางวันและมื้อเย็น

ตามป้าย ร้านเปิดอีกครั้งตอน 6 โมง

เรามีเวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง

งั้นฉันจะกลับไปที่โรงแรมสักพัก

ฉันอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าและกลับมาทีหลัง

ข้อความบอกว่าวันศุกร์เวลา 7 โมง และวันนี้คือวันศุกร์

ถ้าเราจะติดตามเรื่องราวนี้ เราก็ควรทำมันให้ถูกต้อง

คุณกำลังเปลี่ยนสิ่งนี้ให้เป็นพิธีการ

อาจจะใช่ แต่คุณจะมากับฉันตอน 7 โมง

แน่นอน ฉันก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน

ตอนนี้ถนนดูแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง มีไฟอยู่ทุกที่ ร้านอาหารเต็มไปหมด

และมีคนอยู่ข้างนอกมากมาย ในตอนบ่าย มันรู้สึกวุ่นวาย

แต่ตอนนี้มันรู้สึกมีชีวิตชีวาในแบบที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง

เดลีเปลี่ยนไปหลังพระอาทิตย์ตกดิน บางที่ก็เงียบลง แต่ย่านนี้กลับวุ่นวายมากขึ้น

และฉันต้องบอกว่า เสื้อเชิ้ตสีเขียวของคุณน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าสำหรับมื้อเย็นกว่าเสื้อผ้าที่คุณ

ใส่ตอนเราเดินวนทั้งบ่าย ขอบคุณ ฉันคิดว่านั่นเกือบจะเป็นคำชมแล้ว

มาเถอะ เข้าไปข้างในก่อนที่คุณจะเปลี่ยนใจ แอนนา ดูใกล้หน้าต่างสิ

ฉันเห็นแล้ว นั่นต้องเป็นโต๊ะจากรูปถ่ายแน่ๆ มันเกือบจะอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน

เก้าอี้ต่างกัน แต่หน้าต่างและผนังด้านหลังเหมือนเดิม

ฉันคุยกับผู้จัดการตอนที่คุณเดินดูรอบๆ ฉันให้เขาดูรูปถ่าย

เขาจำผู้ชายไม่ได้ แต่เขาพูดอะไรที่น่าสนใจมากเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น

เขาพูดว่าอะไร?

เขาคิดว่าชื่อของเธอคืออาชา ผู้หญิงสูงอายุคนหนึ่งเคยมาที่ร้านอาหารนี้ปีละครั้ง

เธอมาทุกวันศุกร์ตอนเย็นและขอโต๊ะเดิมใกล้หน้าต่าง

ปกติเธอนั่งคนเดียวที่นั่นประมาณหนึ่งชั่วโมง

ทุกปีเลยเหรอ? นานแค่ไหน?

เขาไม่แน่ใจทั้งหมดเพราะตอนนั้นเขายังเด็กกว่า แต่เขาคิดว่าเธอมาเกิน 10 ปี

จากนั้น เมื่อไม่กี่ปีก่อน เธอหยุดมา

นั่นทั้งสวยงามและเศร้า

ถ้าเธอเป็นผู้หญิงในรูปจริงๆ เธออาจรอ M มาทั้งปีเหล่านั้น

ลองจินตนาการถึงการกลับมาที่โต๊ะเดิมปีละครั้งเพราะมีคนสัญญาว่าจะมาเจอคุณที่นั่น

อาจจะใช่ แต่เราควรระวัง เรารู้แค่บางส่วนของเรื่องราว

บางทีเธออาจรอเขา

บางทีเธออาจแค่มาเพราะสถานที่นี้เตือนให้เธอคิดถึงอะไรบางอย่างที่สำคัญ

หรือบางทีพวกเขาได้เจอกันอีกครั้งในปีหนึ่ง และนั่นคือเหตุผลที่เธอหยุดมา

ฉันชอบคำอธิบายสุดท้ายของคุณมากกว่า

ฉันเอาแต่คิดว่ารูปถ่ายไปอยู่ในหนังสือของฉันได้อย่างไร

ถ้าหนังสือ belonged to Asha, บางทีเธออาจใส่รูปไว้เอง

บางทีเธออาจย้ายออกจากเดลีและขายหนังสือบางเล่มก่อนจากไป

นั่นเป็นไปได้

แต่มีคำอธิบายอื่นอีกมากมาย

หนังสืออาจเป็นของเพื่อนของเธอ พี่สาวของเธอ หรือแม้แต่ผู้ชายในรูป

เราอาจไม่มีวันรู้

นั่นคือส่วนที่ยากของการค้นพบสิ่งเก่าๆ ในบางครั้ง

คุณค้นพบมากพอที่จะอยากรู้ แต่ไม่มากพอที่จะรู้ทุกอย่าง

ปกติฉันเกลียดเรื่องราวที่ไม่มีตอนจบ แต่เรื่องนี้รู้สึกต่างออกไป

บางทีฉันอาจไม่จำเป็นต้องรู้ทุกรายละเอียด

เราหาร้านอาหารเจอแล้ว เรารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นอาจกลับมาที่นี่หลายครั้ง

นั่นทำให้รูปถ่ายรู้สึกจริงจังแล้ว

และตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ในร้านอาหารเดียวกันและกินข้าวเย็น

นั่นเป็นตอนจบที่ดีสำหรับหนึ่งวัน

อาหารนี้อร่อยมาก

ฉันรู้ว่าฉันพูดแบบนี้เรื่อยๆ ในอินเดีย แต่ทุกมื้อดูแตกต่างจากมื้อก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง

และขนมปังนี้ร้อนกว่าที่ฉันคาดไว้มาก

คุณควรรอสักสองสามวินาทีก่อนแตะนานสด คุณเรียนบทเรียนนั้นเมื่อวาน แต่เห็นได้ชัดว่าความจำของคุณสั้นกว่าที่ฉันคิด

ฉันจำบทเรียนได้ ฉันแค่เลือกที่จะไม่ทำตามทุกครั้ง มันมีความแตกต่าง แต่คุณพูดถูกเรื่องหนึ่ง นี่น่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจบการสืบสวนเล็กๆ แปลกๆ ของเรา ฉันคิดว่าคุณก็ได้เรียนรู้อะไรที่มีประโยชน์วันนี้

เมื่อคุณเดินทาง คุณไม่จำเป็นต้องมีสถานที่ที่มีชื่อเสียงหรือแผนที่สมบูรณ์แบบเสมอไป

บางครั้งสิ่งของเล็กๆ ชิ้นเดียวก็พาคุณไปที่ที่น่าสนใจกว่ามากได้

ถูกต้อง ก่อนการเดินทางนี้ ฉันคิดว่าการเดินทางส่วนใหญ่คือการได้เห็นสถานที่ที่ฉันเคยอ่าน

มาก่อน ตอนนี้ฉันคิดว่าช่วงเวลาที่ฉันจำได้ดีที่สุดมักเป็นช่วงที่ฉันไม่ได้วางแผนไว้

ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะทำอะไรกับรูปถ่าย

คุณจะไม่เอามันกลับไปที่ร้านหนังสือเหรอ?

ไม่ ฉันอยากฝากไว้ที่นี่กับผู้จัดการ ร้านอาหารนี้คือที่ที่มันควรอยู่ ถ้าอาชา

กลับมาอีกครั้ง บางทีอาจมีคนเอาให้เธอดู และถ้าคนอื่นจำเธอได้

บางทีเรื่องราวอาจดำเนินต่อไปโดยไม่มีเรา

ฉันคิดว่านั่นเป็นความคิดที่ดี รูปถ่ายเดินทางมามากพอแล้ว มันถูกถ่ายที่นี่ มันหายไปในหนังสือเก่าหลายปี และไม่รู้ยังไงมันก็มาถึงคุณ การคืนมันกลับมาที่นี่รู้สึกถูกต้อง

ฉันคาดว่าคุณจะพูดเล่น

ฉันกำลังกินอยู่ อาหารทำให้ฉันคิดลึกซึ้งขึ้น

งั้นฉันควรให้อาหารคุณก่อนการสนทนาจริงจังทุกครั้ง

ข้างนอกสวยงามตอนนี้

ฉันรู้ว่านี่คือถนนเดียวกันกับที่เราเดินเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แต่มันรู้สึกนุ่มนวลขึ้นในตอนกลางคืน

ไฟ ผู้คน กลิ่นอาหารจากแผงเล็กๆ

ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงบอกว่าเดลีมีหลายบุคลิก

และคุณเพิ่งเห็นแค่ไม่กี่บุคลิกเท่านั้น

คุณอยู่ที่นี่เป็นปีก็ยังค้นพบถนนที่คุณไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน

นั่นคือเหตุผลที่บางครั้งผู้คนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันมากเกี่ยวกับเมืองเดียวกัน

พวกเขาอาจกำลังเห็นเมืองในเวอร์ชันที่แตกต่างกัน

คุณคิดว่าอาชาเคยเจอ M อีกครั้งไหม?

ฉันคิดว่าเธอเจอ

เมื่อกี้คุณบอกว่าเราไม่ควรแต่งตอนจบขึ้นมาโดยไม่มีหลักฐาน

เมื่อกี้มันร้อน เราเหนื่อย และฉันพยายามจะสมเหตุสมผล

ตอนนี้ฉันกินข้าวเย็นแล้ว ฉันจึงได้รับอนุญาตให้มองโลกในแง่ดี

งั้นเล่าตอนจบของคุณให้ฟังหน่อย

บางที M อาจออกจากเดลีเพราะงานหรือเหตุผลทางครอบครัว บางทีพวกเขาขาดการติดต่อกันหลายปี

จากนั้นวันศุกร์หนึ่ง เขาจำสัญญาของเขาได้และกลับมาที่ร้านอาหารนี้

เขาถามว่าอาชายังมาที่นี่ไหมและมีคนบอกเขาว่าเธอมาทุกครั้งเวลา 7 โมง เขาจึงรอ

และเธอเดินเข้ามาทางประตู?

ใช่ เธอเห็นเขานั่งอยู่ที่โต๊ะเก่าและไม่อยากเชื่อ

เธอคงโกรธ

แน่นอน คุณมาสาย 20 ปีและหวังว่าจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นไม่ได้

เขาพูดได้ว่า ขอโทษที่มาสาย

และเธอถามได้ว่า เกิดอะไรขึ้น

และเขาพูดได้ว่า การจราจรในเดลี

ถูกต้อง

นั่นแย่มาก

แต่คุณกำลังหัวเราะ

พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปที่ร้านหนังสือ

ไม่

ฉันแค่อยากดู

วันนี้ก็เริ่มต้นแบบนั้น

คุณแค่อยากดู แล้วก็ซื้อหนังสือ เจอรูปถ่าย และทำให้ฉันเดินผ่านครึ่งหนึ่งของเดลี

มันแค่ 3 กิโลเมตร

ในทางอารมณ์ มันมากกว่านั้นเยอะ

ตอนนี้คุณใช้ภาษาของฉันเองมาเล่นงานฉัน

ฉันกำลังเรียนรู้จากคุณ แต่พรุ่งนี้ ได้โปรดซื้อหนังสือใหม่

ทำไมต้องใหม่

เพราะหนังสือใหม่มีความลึกลับน้อยกว่า

และนั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันชอบหนังสือเก่า

ฉันรู้ว่าคุณจะพูดแบบนั้น

ราตรีสวัสดิ์ ราวี

ขอบคุณที่ช่วยฉันวันนี้

ราตรีสวัสดิ์ อานา

และถ้าพรุ่งนี้คุณเจอรูปถ่ายอีก อย่าโทรหาฉัน

แน่นอนว่าไม่

คุณจะโทรหาฉัน

อาจจะ

ฉันกลัวว่าจะเป็นแบบนั้น

พร้อมสำหรับบทเรียนหรือยัง

กำลังจะมาถึงตอนต่อไป

ถ้าไม่ ก็ข้ามไปยังบทสนทนาถัดไปได้เลย

สวัสดีและยินดีต้อนรับ

ฉันดีใจมากที่คุณมาร่วมกับฉันวันนี้

ขอบคุณ

ฉันมีความสุขที่ได้อยู่ที่นี่

วันนี้ เราจะทำงานกับเรื่องราวของแอนนาและรูปถ่ายเก่าที่เธอพบในหนังสือ

ท่องเที่ยวในเดลี

ฉันจะอ่านประโยคหนึ่งจากเรื่อง ชี้ให้เห็นคำหรือวลีที่มีประโยชน์หนึ่งคำ และให้

ตัวอย่างสั้น ๆ ห้าตัวอย่าง

จากนั้นคุณจะพูดประโยคนั้นซ้ำสองครั้งพอดี

เข้าใจแล้ว

ฉันพร้อมที่จะเริ่ม

เช้านี้ ฉันไปร้านหนังสือมือสองเล็ก ๆ และซื้อหนังสือท่องเที่ยวเก่มาเล่มหนึ่ง

วลีที่มีประโยชน์คือ มือสอง

ฉันซื้อจักรยานมือสองให้ลูกพี่ลูกน้องของฉัน

เธอพบเสื้อโค้ทมือสองในสภาพดีเยี่ยม

ร้านนี้ขายเฟอร์นิเจอร์มือสองในราคาที่เป็นธรรม

เขาเรียนขับรถในรถมือสอง

เราซื้อโต๊ะมือสองสำหรับห้องครัว

เช้านี้ฉันไปร้านหนังสือมือสองเล็ก ๆ และซื้อหนังสือท่องเที่ยวเก่มาเล่มหนึ่ง

เช้านี้ฉันไปร้านหนังสือมือสองเล็ก ๆ และซื้อหนังสือท่องเที่ยวเก่มาเล่มหนึ่ง

เมื่อฉันเปิดมันในห้องพักโรงแรม รูปถ่ายเก่ารูปหนึ่งก็หล่นออกมาจากระหว่างหน้า

วลีที่มีประโยชน์คือ หล่นออกมาจากระหว่างหน้า จดหมายฉบับหนึ่งหล่นออกมาจากระหว่างหน้าของไดอารี่เก่า ดอกไม้แห้งหล่นออกมาจากระหว่างหน้าสมุดโน้ตของเธอ

ตั๋วใบหนึ่งหล่นออกมาจากระหว่างหน้าของนิตยสาร

ภาพวาดเล็ก ๆ หล่นออกมาจากระหว่างหน้าของหนังสือทำอาหาร

โปสการ์ดใบหนึ่งหล่นออกมาจากระหว่างหน้าของหนังสือห้องสมุด

เมื่อฉันเปิดมันในห้องพักโรงแรม รูปถ่ายเก่ารูปหนึ่งก็หล่นออกมาจากระหว่างหน้า

เมื่อฉันเปิดมันในห้องพักโรงแรม รูปถ่ายเก่ารูปหนึ่งก็หล่นออกมาจากระหว่างหน้า

ปัญหาคือเดลีเป็นเมืองใหญ่โตและร้านอาหารอาจไม่มีอยู่แล้วด้วยซ้ำ

วลีที่มีประโยชน์คือ ไม่มีอยู่แล้ว

โรงภาพยนตร์เก่าแห่งนั้นไม่มีอยู่แล้ว

ประเพณีนี้ยังมีอยู่ไหม

โรงเรียนเก่าของฉันไม่มีอยู่แล้ว

ร้านเล็ก ๆ แห่งนั้นไม่มีอยู่แล้ว

ธรรมเนียมนั้นยังมีอยู่ได้ไหม

ปัญหาคือเดลีเป็นเมืองใหญ่โตและร้านอาหารอาจไม่มีอยู่แล้วด้วยซ้ำ

ปัญหาคือเดลีเป็นเมืองใหญ่โตและร้านอาหารอาจไม่มีอยู่แล้วด้วยซ้ำ

ถนนเปลี่ยน อาคารเปลี่ยน และร้านอาหารหายไปตลอดเวลา

วลีที่มีประโยชน์คือ ตลอดเวลา

เธอฝึกเปียโนตลอดเวลา

เขาเช็กโทรศัพท์ตลอดเวลา

พวกเขาเดินทางไปเมืองต่าง ๆ ตลอดเวลา

เด็ก ๆ ถามคำถามตลอดเวลา

เพื่อนบ้านของฉันพูดถึงสวนของเขาตลอดเวลา

ถนนเปลี่ยน อาคารเปลี่ยน และร้านอาหารหายไปตลอดเวลา

ถนนเปลี่ยน อาคารเปลี่ยน และร้านอาหารหายไปตลอดเวลา

ฉันได้พิสูจน์แล้วว่าฉันหลงทางได้ง่ายมาก

วลีที่มีประโยชน์คือ หลงทาง

ฉันหลงทางได้ง่ายมาก

คุณหลงทางในตลาดนี้ได้

ผู้คนมักหลงทางในเมืองใหม่

อย่าหลงทางระหว่างทางกลับบ้าน

มันง่ายที่จะหลงทางที่นี่

ฉันได้พิสูจน์แล้วว่าฉันหลงทางได้ง่ายมาก

ฉันได้พิสูจน์แล้วว่าฉันหลงทางได้ง่ายมาก

ถนนเหล่านี้ดูวุ่นวายตอนแรก แต่มีความเป็นระเบียบ某种อยู่ภายในความวุ่นวายนั้น

คำที่มีประโยชน์คือ วุ่นวาย

ตลาดรู้สึกวุ่นวายในเช้าวันเสาร์

ห้องครัวของพวกเขาวุ่นวายก่อนงานเลี้ยง

การจราจรวุ่นวายหลังพายุ

สำนักงานดูวุ่นวายระหว่างการย้าย

เด็ก ๆ ทำให้ห้องวุ่นวายในไม่กี่นาที

ถนนเหล่านี้ดูวุ่นวายตอนแรก แต่มีความเป็นระเบียบ某种อยู่ภายในความวุ่นวายนั้น

ถนนเหล่านี้ดูวุ่นวายตอนแรก แต่มีความเป็นระเบียบ某种อยู่ภายในความวุ่นวายนั้น

ในเดลี ระยะทางและเวลาไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

วลีที่มีประโยชน์คือ ไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

ความเร็วและความปลอดภัยไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

ความทะเยอทะยานและความอดทนไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

แผนของฉันและสภาพอากาศไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

อาหารดีและงบประมาณเล็ก ๆ ไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

ความตื่นเต้นและการนอนหลับที่ดีไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

ในเดลี ระยะทางและเวลาไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

ในเดลี ระยะทางและเวลาไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป

บางครั้งสิ่งของเล็ก ๆ หนึ่งชิ้นก็พาคุณไปที่ที่น่าสนใจกว่ามากได้

วลีที่มีประโยชน์คือ พาคุณไปที่ไหนสักแห่ง

หนังสือดี ๆ เล่มหนึ่งพาคุณไปที่ที่ไกลออกไปได้

เพลงง่าย ๆ เพลงหนึ่งพาคุณไปที่ไหนสักแห่งจากวัยเด็กของคุณได้

รูปถ่ายรูปหนึ่งพาคุณไปที่ไหนสักแห่งในความทรงจำของคุณได้

คำพูดที่เมตตาคำหนึ่งพาคุณไปที่ที่สงบสุขได้

ตั๋วรถไฟใบหนึ่งพาคุณไปที่ใหม่ ๆ ได้

บางครั้งสิ่งของเล็ก ๆ หนึ่งชิ้นก็พาคุณไปที่ที่น่าสนใจกว่ามากได้

บางครั้งสิ่งของเล็ก ๆ หนึ่งชิ้นก็พาคุณไปที่ที่น่าสนใจกว่ามากได้

การคืนมันกลับไปที่ที่นี่รู้สึกถูกต้อง

วลีที่มีประโยชน์คือ รู้สึกถูกต้อง

การฝากกุญแจไว้กับเพื่อนบ้านรู้สึกถูกต้อง

การกล่าวขอบคุณรู้สึกถูกต้อง

การเลือกเส้นทางนี้รู้สึกถูกต้อง

การเก็บจดหมายเก่าไว้รู้สึกถูกต้อง

การคืนหนังสือรู้สึกถูกต้อง

การคืนมันกลับไปที่ที่นี่รู้สึกถูกต้อง การคืนมันกลับไปที่ที่นี่รู้สึกถูกต้อง

วันนี้เราได้ฝึก มือสอง, หล่นออกมาจากระหว่างหน้า, ไม่มีอยู่แล้ว, ตลอดเวลา, หลงทาง, วุ่นวาย, ไม่ใช่เพื่อนกันเสมอไป, พาคุณไปที่ไหนสักแห่ง และ รู้สึกถูกต้อง

คำและวลีเหล่านี้มาจากการค้นหาร้านอาหารในรูปถ่ายของแอนนาและราวี

เก็บ它們ไว้ใกล้ตัวเมื่อคุณเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทาง ความลึกลับ และการค้นพบเล็ก ๆ

ฉันจะทำ และถ้าฉันพบรูปถ่ายเก่าพรุ่งนี้ ฉันจะจำทุกคำเหล่านั้นได้

เครื่องเล่นแบบอินเทอร์แอกทีฟบนเว็บไซต์ของเรา

ลิงก์อยู่ในคำอธิบาย