เพื่อนหายจากสนามบินมะนิลา คำตอบที่แอนนาต้องฟังให้ชัด

บทถอดเสียงภาษาอังกฤษ

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

I landed in Manila from Hanoi on a hot, sticky evening with a backpack, a cheap SIM card, and no real plan beyond seeing the city and meeting Marco.

I was 26, and by then, Thailand, Vietnam, Japan, and Korea were already behind me.

I was used to night buses, changing plans, and trusting that things would work out.

We had met earlier in Asia, and he had promised to show me Manila.

But when I came out with my bag, there was no Marco.

I walked past the taxi drivers and the families with cardboard signs, looking for his face.

Nothing.

I checked my phone.

No messages.

I called him once, twice, three times.

It rang and rang, then went to voicemail.

I told myself he was just late.

Traffic in Manila was famous, and maybe his shift had run over.

I sat down in a small coffee shop near the exit and bought a bottle of water.

My good mood was still there, but it had a small crack in it now.

I found Danny's number, the one Marco had given me in case of trouble.

Danny answered quickly.

He sounded surprised to hear from me, and then strange, but he said he would come to the airport.

I ordered a coffee and waited.

Anna?

Anna over here.

Danny, thank God.

I've been watching that door for 40 minutes.

Sorry, the traffic on EDSA, you don't want to know.

I came as fast as I could.

It's fine.

Sit down.

Do you want a coffee?

Something cold?

You look like you're about to pass out.

No, no. I can't drink anything.

Thank you.

Okay, so where is he?

Is Marco sick?

Did something happen at work?

Anna.

Because he sent me a photo of this hall two days ago.

He was joking he'd stand here with a stupid sign with my name on it.

That's Marco.

He doesn't just not show up.

I know.

I know he doesn't.

So?

He's not coming.

He can't come.

What does that mean, he can't come?

He was taken this morning.

The police came to our flat.

Around 6, maybe half past 6, I was still in bed.

The police?

Yes.

Danny, that's not funny.

Do I look like I'm joking?

Look at me.

Okay, okay, I'm sorry.

Just slow down.

What happened?

Did he get into a fight?

Did he do something stupid?

I don't think so.

I really don't think so.

But they took him out in front of me, and they took his laptop, and they took papers from his desk.

They were in our flat for maybe two hours.

Every drawer.

My room, too.

That's a mistake.

It has to be.

Marco works in a call center.

He pays his rent.

He sends money to his mother in the province.

He's the most boring person I met in six months of traveling.

He goes to bed at ten.

I know what Marco is.

Then what are they saying?

What did they tell you?

Almost nothing.

Nobody tells me anything.

I'm not family.

I'm not a lawyer.

I just stood in the corner with my hands up while they put his laptop in a plastic bag.

But I heard them talking to each other.

Something about accounts.

Something about people paying for work that doesn't exist online.

And his name is on it.

His name is on what?

I don't know exactly.

That's the truth.

I heard the word estafa and I heard the word scam and then they told me to be quiet.

Right.

Okay.

I'm going there.

Right now.

Where is he?

Which station?

Marco was supposed to wait for me in the arrivals hall.

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Anna, no. Not tonight.

Why not?

I'm not going to sit in a hostel and look at my phone.

I flew here to see him.

If he's in a cell somewhere, I want to see him.

Because at 9 at night, you'll get a locked door and a guard who tells you to come back tomorrow.

That the best case The worst case you a foreigner with no lawyer no reason to be there shouting in a police station and somebody decides you interesting I not going to shout Everybody says that before they shout So what, I do nothing?

You sleep.

And at 7 in the morning, I pick you up and we go together.

I'll wait with you.

All day if we have to.

You'll come with me?

I said I would.

I'm saying it now.

Even though you're scared?

I'm very scared.

That's why I'm sitting here sweating in an airport coffee shop instead of being at home.

They wrote down my name too, Ana.

My name.

I live in that flat.

My laptop is next to his on the same desk.

So yes, I'm scared.

And I'm still going to take you.

I'm sorry.

I didn't mean—I'm not trying to make this about me.

I know.

You're not.

You're the only person who called me.

He gave me your number in Hanoi months ago.

If anything happens in Manila, call Danny.

I thought it was a joke, like in case I lose my wallet.

Marco likes to be prepared.

He's like that.

Always has a plan for other people and never one for himself.

That's him exactly.

Look, there's a small place near the station.

Cheap rooms, they don't ask questions.

I'll drop you there now, you sleep, and I'll be outside at 7.

I haven't booked anything.

I was going to stay with Marco.

I know.

He told me.

He was going to give you his room and sleep on the sofa and complain about it for a week.

God, that idiot.

Yeah.

Okay, okay, fine.

Seven o'clock.

But Danny, one thing.

If he did something and you know about it, tell me now, not tomorrow.

Now.

I'd rather be angry tonight than stupid tomorrow.

He didn't do it.

I'm not saying he's a saint.

He's stubborn and he's bad with money.

But stealing from strangers on the internet?

He'd cry.

He cried at a video about a dog last month.

That's true.

He really did.

So tomorrow we go and we listen to what they actually say, and then we find him someone who knows the law, because I don't.

I have some money saved.

Not much, but some.

Let's not spend it in the dark.

Let's find out what we're paying for first.

Fine, but I want it said out loud.

I'm not leaving him in there, whatever this is.

Then we agree.

Come on, finish your coffee, I'll get the car.

And Anna, don't talk to anyone at the station tomorrow before I get there.

Not the guard, not the man at the desk.

Nobody.

You think I'll say something stupid?

I think you'll say something honest.

In this building, that's the same thing.

Then I'll keep my mouth shut and let you do the talking.

That's the first sensible thing anybody said all day.

The next morning, Danny was outside the cheap rooms at 7.

exactly as he promised, with two cups of coffee and a face that had not slept.

We drove to the police station in silence, past jeepneys and wet markets, and people starting their day as if nothing had happened.

The station was hot and crowded, and we sat on a plastic bench for hours.

Danny did the talking, like he said he would.

I kept my mouth shut and watched the clock and the guards and the door that never opened.

Around lunchtime, a clerk finally told us something.

Marco was being held temporarily, and the case was about online fraud, people paying for work that did not exist.

His name was on the papers.

I asked what that meant, and the clerk shrugged and said the investigation was ongoing.

Danny put a hand on my arm before I could say anything honest.

We waited more.

Late in the afternoon, a different officer called us over and said we could have a short visit.

Twenty minutes, maybe less.

I felt my stomach drop.

I had been waiting all day to hear something.

And now that I had it, I was scared of what Marco would look like.

Danny squeezed my shoulder and said he would be right outside.

A guard led me down a corridor to the visitation room.

I took a breath and walked in.

Margo?

Hey, it's me.

It's Anna.

You came.

You actually came.

Of course I came.

I've been downstairs since 10 this morning, sitting on a plastic bench watching a door.

Sit down.

Sit.

God, look at you.

Have you slept at all Maybe two hours The floor is concrete and the light never goes off and there are nine of us in that room Anna I sorry about the airport I'm so sorry.

You must have stood there like...

I stood there for 40 minutes with a bottle of water in my hand, waiting for a stupid sign with my name on it.

But that's not important now.

Danny told me what he saw.

Police in the flat at half past six, laptop in a plastic bag, papers off your desk.

Danny spoke to you?

He came to the airport.

He was sweating through his shirt.

He couldn't sit still.

He said they searched his room too and took his laptop and his phone.

They did.

His room, my room, the kitchen, even the cupboard under the sink.

He has nothing to do with any of it, Anna.

Nothing.

I know.

He's outside right now, in the corridor, pretending to read a notice on the wall so the guard thinks he's nobody.

He told me not to say a single word to anyone in this building, so I've been sitting on my hands all day.

He's right.

Listen to Danny, not to me.

I'd rather listen to you.

Twenty minutes, that's what they gave us, and I don't know if we get more.

So talk.

What do they say you did?

Estafa.

Swindling.

They say I was part of a group taking money from people online.

Filipinos working abroad, mostly.

Seafarers, nurses in Dubai, people sending money home to their families.

They were promised jobs.

Placement fees, paperwork, a job waiting for them in Manila.

They paid.

There were no jobs.

And your name is in the middle of it.

My name is on the account.

My name is on the receipt forms.

There's one form with a signature that looks like mine.

I stared at the photocopy this morning for an hour and my hands were shaking.

Does it look like yours because it is yours?

No, Anna, no. It's close.

It's close enough that I'd have to look twice.

And I've been signing my name for 26 years.

Then how?

How does somebody put your name on an account?

Through work.

I'm on the phones eight hours a day.

Every agent has an ID, a login, an email with our surname on it.

There's a man on my team, Rico.

He's senior.

He's been there four years.

He trained me.

When his laptop died in June, he asked to borrow mine for a week.

I said yes.

Of course I said yes.

He was my trainer.

And you never got it back.

I got it back.

That's the thing.

It came back clean.

It worked fine.

I used it until Tuesday when the police took it.

But in those days, he had my machine, my login, my files.

And in July, he asked me to sign an endorsement form for a client.

Just one sheet.

He said the client needed it fast and the manager was already gone home.

And you signed it without reading it.

I signed it without reading it.

It was a Tuesday.

Everybody signs everything in that office.

I didn't even look at the second page, and the second page had my name typed at the bottom of a payment schedule.

Okay, okay.

One more question, and I want you to be straight with me, because I'd rather be angry now than stupid later.

Was there money in your account?

Yes, 4,000 pesos in May.

Rico said it was a reimbursement for my internet bill because I worked from home two weeks when the office Wi-Fi was down.

I believed him because my internet bill was about that.

And I spent it, Anna.

I didn't check.

I didn't ask again.

I just spent it on groceries and a new pair of shoes.

4,000 pesos.

About $70.

I know how it sounds.

It sounds like you, Marco.

That's the problem.

It sounds exactly like you.

I know.

I'm not going to sit here and tell you it's fine.

It's not fine.

But $70 and a signature you didn't read is not a scam.

Not the kind they're describing.

So what do we do?

I kept things.

That's why I need you.

What things?

Two weeks ago, I started to feel strange.

Rico asked me for my login again, and when I said no, he got quiet with me.

And then somebody in the office said there had been a complaint about one of our accounts.

So I printed everything.

The old group chat from the team, screenshots, the endorsement form, a copy of the contract with the client's real signature on it.

It's not my signature, Anna.

It's somebody else's, and it's in the same file.

Where is it Because they took everything from the flat Your laptop your papers your notebooks Not there I put it in a brown envelope and I put it in my locker at the gym behind my old running shoes because I was scared to keep it at home I thought I was being stupid I thought I was making a movie in my head.

Which gym?

Which locker?

Gold's, the one on the second floor of the mall across from the office.

Men's changing room, locker 14.

It's a padlock with a key.

Here.

Anna.

Take it.

Quick.

The guard is watching the clock, not us.

If he sees me take this.

He won't.

Put your hand flat on the table.

There.

Okay.

Okay.

I've got it.

It's in my fist.

God, my heart is going like a bird.

14.

Say it back to me.

Locker 14.

Gold's second floor.

Men's changing room behind the shoes.

I've got it.

And the lawyer.

That's the other thing.

My family already spoke to someone, a lawyer, before I was even moved here.

Attorney Lisa Salazar.

Her office is on Taft Avenue, two streets from the big church.

I don't have the number because my phone is evidence, but Dani can find her.

She has a page.

She has an office.

She'll be listed.

What do I tell her?

Tell her I'm here and I've said nothing.

Tell her there's an envelope.

Tell her about Rico and the borrowed laptop in the form.

And tell her I'm scared, Anna.

Tell her that, too.

Because it's the truth, and I'd rather she knew what she's walking into.

What does she cost?

I don't know.

My mother talked to her, so she's already spoken to my mother, and that means it's not nothing.

The first conversation was free, my mother said.

After that, I don't know.

I don't have money in there with me.

I don't even have a wallet.

I have some savings.

Not a lot.

Six months on night buses and cheap rooms.

So, you know, some.

I can't ask you for that.

You didn't ask.

But let's find out what it costs before I hand over anything.

Danny says the same.

Danny's a better friend than I deserve.

He's terrified, by the way.

He wants you to know that.

He said his name is written down somewhere too, and he's still going to the lawyer with me.

That's Danny.

He complains for an hour, and then he does the right thing.

Listen to me.

Tomorrow morning, I go to the gym, then the lawyer's office, and I don't stop until somebody with a desk and a stamp has heard the whole story.

But I need you to do something in here.

And it's the hardest one.

Don't talk.

Not to the other men.

Not to the officers who are nice to you.

Nobody.

If someone puts a paper in front of you, you read every line twice.

And you sign nothing.

What if they make me?

Then you say, I want my lawyer.

And you say it again.

Can you do that?

I can do that.

Say it for me.

I want my lawyer.

I want my lawyer.

Good.

That's it.

That's the whole job in here.

Anna, I keep thinking this is a mistake, and in a week somebody will say sorry, wrong man, and I'll walk out and we'll laugh about it at a bar.

And then I remember the signature on that form, and I remember how quiet Rico was when I said no to him, and I stopped laughing.

I'm not going to promise you it's a mistake because I don't know yet, but I flew here to see you, and I'm not getting back on a plane with you still in this building.

That's not me being brave.

That's just the fact of it.

You came for a holiday.

Beaches, old churches, cheap mangoes.

I know what I came for.

I'll get to it.

But the holiday can wait a week.

Anna, don't tell my mother yet.

Not until there's something real to tell her.

She'll sit in front of the church all day and she has a bad hip.

Okay.

Nothing to your mother yet.

And eat something, please.

You look like you've been on the bench since 10 in the morning.

I have.

Danny's been feeding me crackers out of a machine, so I'm basically a pigeon now.

That sounds like Danny.

The guard's standing up.

I think that's my 20 minutes.

Anna, thank you.

I know that's a small word for it.

Keep it.

You can owe me a proper one.

Locker 14.

I'll be back, Marco.

As soon as they let me in that door, I'll be back.

I'll be here.

Yeah, I know.

That's the problem.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

บทถอดเสียงในภาษานี้

บทสนทนาและเรื่องราวใหม่ทุกวัน มีคำบรรยาย 21 ภาษา

คุณสามารถฝึกบทสนทนาทั้งหมดนี้ทีละประโยคได้โดยใช้เครื่องเล่นแบบโต้ตอบบนเว็บไซต์ของเรา ลิงก์อยู่ในคำอธิบาย

ฉันลงเครื่องที่มะนิลา来自ฮานอยในเย็นวันหนึ่งที่ร้อนอบอ้าวและเหนียวตัว พร้อมกับเป้สะพายหลัง ซิมการ์ดราคาถูก และไม่มีแผนอะไรจริงจังนอกจากจะเที่ยวในเมืองและพบมาร์โก

ตอนนั้นฉันอายุ 26 และถึงจุดนั้น ประเทศไทย เวียดนาม ญี่ปุ่น และเกาหลีก็อยู่ข้างหลังฉันแล้ว

ฉันชินกับรถบัสกลางคืน การเปลี่ยนแผน และการเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

เราพบกันมาก่อนในเอเชีย และเขาสัญญาว่าจะพาฉันเที่ยวมะนิลา

แต่พอฉันออกมาพร้อมกระเป๋า กลับไม่มีมาร์โก

ฉันเดินผ่านคนขับแท็กซี่และครอบครัวที่มีป้ายกระดาษแข็ง มองหาใบหน้าของเขา

ไม่มีอะไรเลย

ฉันเช็กโทรศัพท์

ไม่มีข้อความ

ฉันโทรหาเขาหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง

มันดังอยู่เรื่อยๆ แล้วก็ตัดไปที่ฝากข้อความเสียง

ฉันบอกตัวเองว่าเขาคงมาสายเฉยๆ

การจราจรในมะนิลาขึ้นชื่อมาก และบางทีกะของเขาอาจเลยเวลา

ฉันนั่งลงในร้านกาแฟเล็กๆ ใกล้ทางออกและซื้อน้ำขวดหนึ่ง

อารมณ์ดีของฉันยังอยู่ แต่ตอนนี้มันมีรอยร้าวเล็กๆ แล้ว

ฉันหาเบอร์ของแดนนี่ เบอร์ที่มาร์โกให้ไว้เผื่อมีปัญหา

แดนนี่รับสายเร็ว

เขาดูประหลาดใจที่ได้ยินจากฉัน แล้วก็แปลกๆ แต่เขาบอกว่าเขาจะมาที่สนามบิน

ฉันสั่งกาแฟและรอ

แอนนา? แอนนาตรงนี้

แดนนี่ พระเจ้า

ฉันจ้องประตูนั้นมา 40 นาทีแล้ว

ขอโทษนะ การจราจรบนถนน EDSA คุณไม่อยากรู้หรอก

ฉันมาเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

ไม่เป็นไร

นั่งลงสิ

อยากได้กาแฟไหม?

อะไรเย็นๆ?

คุณดูเหมือนจะสลบไปแล้ว

ไม่ ไม่

ฉันดื่มอะไรไม่ได้

ขอบคุณ

โอเค แล้วเขาอยู่ไหน?

มาร์โกป่วยเหรอ?

มีอะไรเกิดขึ้นที่ทำงานเหรอ?

แอนนา

เพราะเขาส่งรูปฮอลล์นี้มาให้ฉันเมื่อสองวันก่อน

เขาล้อว่าพรุ่งนี้เขาจะยืนตรงนี้พร้อมป้ายโง่ๆ ที่มีชื่อฉัน

นั่นแหละมาร์โก เขาไม่ใช่คนที่จะไม่มาโผล่เฉยๆ

ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเขาไม่ใช่

แล้วไง?

เขาไม่มา เขามาไม่ได้

มาไม่ได้หมายความว่าอะไร?

เขาถูกจับไปเมื่อเช้านี้ ตำรวจมาที่แฟลตของเรา

ประมาณ 6 โมง อาจจะ 6 โมงครึ่ง ฉันยังอยู่บนเตียง

ตำรวจเหรอ?

ใช่

แดนนี่ นี่ไม่ตลกนะ

ฉันดูเหมือนล้อเล่นเหรอ? มองหน้าฉันสิ

โอเค โอเค ขอโทษ แค่พูดช้าๆ

เกิดอะไรขึ้น? เขาไปมีเรื่องเหรอ? เขาทำอะไรโง่ๆ เหรอ?

ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันไม่คิดอย่างนั้นจริงๆ

แต่พวกเขาพาเขาออกไปต่อหน้าฉัน และพวกเขายึดแล็ปท็อปของเขา และยึดเอกสารจากโต๊ะของเขา

พวกเขาอยู่ในแฟลตของเรา maybe สองชั่วโมง

ทุกๆ ลิ้นชัก ห้องของฉันด้วย

นั่นต้องเป็นความผิดพลาด มันต้องเป็นอย่างนั้น

มาร์โกทำงานในคอลเซ็นเตอร์ เขาจ่ายค่าเช่า เขาส่งเงินให้แม่ที่ต่างจังหวัด

เขาเป็นคนที่น่าเบื่อที่สุดที่ฉันเจอในหกเดือนของการเดินทาง

เข้านอนสี่ทุ่ม

ฉันรู้ว่ามาร์โกเป็นคนยังไง

แล้วพวกเขาพูดว่าอะไร? พวกเขาบอกอะไรคุณ?

แทบจะไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครบอกอะไรฉันเลย

ฉันไม่ใช่ญาติ ฉันไม่ใช่ทนาย

ฉันแค่ยืนอยู่ตรงมุมด้วยมือยกขึ้น mientras พวกเขาเอาแล็ปท็อปของเขาใส่ถุงพลาสติก

แต่ฉันได้ยินพวกเขาคุยกัน

บางอย่างเกี่ยวกับบัญชี

บางอย่างเกี่ยวกับคนที่จ่ายเงินเพื่องานที่ไม่มีอยู่จริงออนไลน์

และชื่อของเขาอยู่ในนั้น

ชื่อของเขาอยู่ในอะไร?

ฉันไม่รู้แน่ชัด นั่นคือความจริง

ฉันได้ยินคำว่า estafa และได้ยินคำว่า scam แล้วพวกเขาก็บอกให้ฉันเงียบ

เอาล่ะ โอเค ฉันจะไปที่นั่น เดี๋ยวนี้เลย เขาอยู่ไหน? สถานีไหน?

มาร์โกควรจะรอฉันที่ห้องรับผู้โดยสารขาเข้า

บทสนทนาและเรื่องราวใหม่ทุกวัน มีคำบรรยาย 21 ภาษา

คุณสามารถฝึกบทสนทนาทั้งหมดนี้ทีละประโยคได้โดยใช้เครื่องเล่นแบบโต้ตอบบนเว็บไซต์ของเรา

ลิงก์อยู่ในคำอธิบาย

แอนนา ไม่ ไม่คืนนี้

ทำไมล่ะ? ฉันจะไม่นั่งในโฮสเทลแล้วจ้องโทรศัพท์ ฉันบินมาที่นี่เพื่อเจอเขา

ถ้าเขาอยู่ในห้องขังที่ไหนสักแห่ง ฉันอยากเจอเขา

เพราะตอนสามทุ่ม คุณจะเจอประตูล็อกและยามที่บอกให้คุณกลับมาพรุ่งนี้

นั่นคือกรณีที่ดีที่สุด กรณีที่แย่ที่สุด คุณเป็นชาวต่างชาติที่ไม่มีทนาย ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ที่นั่น ตะโกนในสถานีตำรวจ แล้วมีคนตัดสินใจว่าคุณน่าสนใจ ฉันจะไม่ตะโกน ทุกคนพูดแบบนั้นก่อนจะตะโกน

แล้วไง ฉันก็ไม่ทำอะไรเลยเหรอ?

คุณนอน

และตอน 7 โมงเช้า ฉันจะมารับคุณ แล้วเราไปด้วยกัน

ฉันจะรอเป็นเพื่อนคุณ

ทั้งวันถ้าต้องรอ

คุณจะไปกับฉันเหรอ?

ฉันบอกแล้วไงว่าจะไป

ฉันกำลังพูดตอนนี้

แม้ว่าคุณจะกลัวเหรอ?

ฉันกลัวมาก

นั่นแหละเหตุผลที่ฉันนั่งเหงื่อแตกอยู่ในร้านกาแฟสนามบินแทนที่จะอยู่บ้าน

พวกเขาจดชื่อฉันด้วยนะ แอนนา

ชื่อของฉัน

ฉันอาศัยอยู่ในแฟลตนั้น

แล็ปท็อปของฉันอยู่ข้างๆ ของเขาบนโต๊ะเดียวกัน

ดังนั้นใช่ ฉันกลัว

และฉันก็ยังจะพาคุณไป

ฉันขอโทษ

ฉันไม่ได้หมายความว่า—ฉันไม่ได้พยายามทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องของฉัน

ฉันรู้

คุณไม่ได้ทำ

คุณเป็นคนเดียวที่โทรหาฉัน

เขาให้เบอร์คุณฉันที่ฮานอยเมื่อหลายเดือนก่อน

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในมะนิลา ให้โทรหาแดนนี่

ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก เหมือนเผื่อฉันทำกระเป๋าสตางค์หาย

มาร์โกชอบเตรียมพร้อม

เขาเป็นแบบนั้น

มีแผนสำหรับคนอื่นเสมอ แต่ไม่เคยมีแผนสำหรับตัวเอง

นั่นแหละเขาจริงๆ

ฟังนะ มีที่พักเล็กๆ ใกล้สถานี

ห้องราคาถูก พวกเขาไม่ถามอะไร

ฉันจะส่งคุณที่นั่นตอนนี้ คุณนอน แล้วฉันจะอยู่ข้างนอกตอน 7 โมง

ฉันยังไม่ได้จองอะไรเลย

ฉันว่าจะพักกับมาร์โก

ฉันรู้

เขาบอกฉันแล้ว

เขาจะให้ห้องเขาแก่คุณ แล้วนอนโซฟาและบ่นเรื่องนี้เป็นอาทิตย์

พระเจ้า ไอ้โง่คนนั้น

ใช่

โอเค โอเค ก็ได้

เจ็ดโมง

แต่แดนนี่ มีอย่างหนึ่ง

ถ้าเขาทำอะไรและคุณรู้เรื่องนั้น บอกฉันตอนนี้ ไม่ใช่พรุ่งนี้

ตอนนี้เลย

ฉันยอมโกรธคืนนี้ดีกว่าโง่พรุ่งนี้

เขาไม่ได้ทำ

ฉันไม่ได้บอกว่าเขาเป็นนักบุญ

เขาดื้อและเขาจัดการเงินไม่เก่ง

แต่ขโมยจากคนแปลกหน้าทางอินเทอร์เน็ตเหรอ?

เขาคงร้องไห้

เขาร้องไห้กับวิดีโอเกี่ยวกับสุนัขเมื่อเดือนที่แล้ว

จริง เขาทำจริงๆ

ดังนั้นพรุ่งนี้เราไปและฟังสิ่งที่พวกเขาพูดจริงๆ

แล้วเราหาคนที่รู้กฎหมายให้เขา เพราะฉันไม่รู้

ฉันมีเงินเก็บอยู่บ้าง ไม่มาก แต่มีบ้าง

อย่าเพิ่งใช้มันในความมืด มาดูกันก่อนว่าเราจ่ายเพื่ออะไร

ก็ได้ แต่ฉันอยากพูดออกมาดังๆ ฉันจะไม่ทิ้งเขาไว้ที่นั่น ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นอะไร

งั้นเราตกลงกัน

มาเถอะ ดื่มกาแฟให้หมด ฉันจะไปเอารถ

และแอนนา อย่าพูดกับใครที่สถานีพรุ่งนี้ก่อนฉันไปถึง

ไม่ใช่ยาม ไม่ใช่คนที่โต๊ะ

ไม่มีใครเลย

คุณคิดว่าฉันจะพูดอะไรโง่ๆ เหรอ?

ฉันคิดว่าคุณจะพูดอะไรที่ซื่อสัตย์

ในอาคารนี้ มันเป็นสิ่งเดียวกัน

งั้นฉันจะหุบปากและปล่อยให้คุณพูด

นั่นเป็นสิ่งที่มีเหตุผลสิ่งแรกที่ใครพูดมาทั้งวัน

เช้าวันรุ่งขึ้น แดนนี่อยู่ข้างนอกห้องราคาถูกตอน 7 โมง

ตรงตามที่เขาสัญญา พร้อมกาแฟสองแก้วและใบหน้าที่ไม่ได้นอน

เราขับไปสถานีตำรวจอย่างเงียบๆ ผ่านจี๊ปนีย์และตลาดสด

และผู้คนที่เริ่มต้นวันราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สถานีร้อนและแออัด และเรานั่งบนม้านั่งพลาสติกเป็นชั่วโมงๆ

แดนนี่เป็นคนพูด อย่างที่เขาบอกว่าจะทำ

ฉันหุบปากและมองนาฬิกา มองยาม และมองประตูที่ไม่เคยเปิด

ประมาณเที่ยง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งfinally บอกอะไรเรา

มาร์โกถูกควบคุมตัวชั่วคราว และคดีเกี่ยวกับการฉ้อโกงออนไลน์

คนที่จ่ายเงินเพื่องานที่ไม่มีอยู่จริง

ชื่อของเขาอยู่ในเอกสาร

ฉันถามว่าหมายความว่าอะไร และเจ้าหน้าที่ก็ยักไหล่และบอกว่าการสอบสวนยังดำเนินอยู่

แดนนี่เอามือแตะแขนฉันก่อนที่ฉันจะพูดอะไรที่ซื่อสัตย์

เรารอต่อไป

ช่วงบ่ายแก่ๆ เจ้าหน้าที่อีกคนเรียกเราไปและบอกว่าเราเยี่ยมได้สั้นๆ

ยี่สิบนาที อาจจะน้อยกว่า

ฉันรู้สึกท้องจม

ฉันรอทั้งวันเพื่อจะได้ยินอะไรสักอย่าง

และตอนนี้ที่ได้ยินแล้ว ฉันก็กลัวว่ามาร์โกจะดูเป็นยังไง

แดนนี่บีบไหล่ฉันและบอกว่าเขาจะอยู่ข้างนอก

ยามพาฉันเดินลงทางเดินไปห้องเยี่ยม

ฉันหายใจเข้าลึกและเดินเข้าไป

มาร์โก?

เฮ้ นี่ฉันเอง

แอนนาไง

คุณมา

คุณมาจริงๆ

แน่นอนว่าฉันมา

ฉันอยู่ข้างล่างตั้งแต่ 10 โมงเช้า นั่งบนม้านั่งพลาสติกมองประตู

นั่งลงสิ

นั่ง

พระเจ้า ดูคุณสิ

คุณได้นอนบ้างไหม อาจจะสองชั่วโมง พื้นเป็นคอนกรีตและไฟไม่เคยดับ และเรามีเก้าคนในห้องนั้น แอนนา ฉันขอโทษเรื่องสนามบิน

ฉันขอโทษมาก

คุณคงยืนอยู่ตรงนั้นเหมือน...

ฉันยืนอยู่ตรงนั้น 40 นาทีพร้อมขวดน้ำในมือ รอป้ายโง่ๆ ที่มีชื่อฉัน

แต่นั่นไม่สำคัญตอนนี้

แดนนี่เล่าให้ฉันฟังว่าเขาเห็นอะไร

ตำรวจในแฟลตตอนหกโมงครึ่ง แล็ปท็อปในถุงพลาสติก เอกสารจากโต๊ะคุณ

แดนนี่คุยกับคุณเหรอ?

เขามาที่สนามบิน เขาเหงื่อท่วมเสื้อ เขานั่งนิ่งไม่ได้

เขาบอกว่าพวกเขาค้นห้องเขาด้วยและยึดแล็ปท็อปกับโทรศัพท์ของเขา

พวกเขาทำ ห้องเขา ห้องฉัน ห้องครัว แม้แต่ตู้ใต้ซิงก์

เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย แอนนา ไม่เลย

ฉันรู้ ตอนนี้เขาอยู่ข้างนอก ตรงทางเดิน แกล้งอ่านประกาศบนผนังเพื่อให้ยามคิดว่าเขาเป็นคนธรรมดา

เขาบอกฉันว่าอย่าพูดสักคำกับใครในอาคารนี้ ฉันเลยนั่งทับมือตัวเองมาทั้งวัน

เขาพูดถูก ฟังแดนนี่ ไม่ใช่ฉัน

ฉันอยากฟังคุณมากกว่า ยี่สิบนาที นั่นคือสิ่งที่พวกเขาให้เรา และฉันไม่รู้ว่าเราจะได้อีกไหม ดังนั้นพูดมา พวกเขาบอกว่าคุณทำอะไร?

Estafa การฉ้อโกง

พวกเขาบอกว่าฉันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เอาเงินจากคนทางออนไลน์

ส่วนใหญ่เป็นชาวฟิลิปปินส์ที่ทำงานต่างประเทศ

ลูกเรือ พยาบาลในดูไบ คนที่ส่งเงินกลับบ้านให้ครอบครัว

พวกเขาสัญญาว่าจะมีงานให้

ค่าดำเนินการ เอกสาร งานที่รออยู่ในมะนิลา

พวกเขาจ่ายเงิน ไม่มีงาน

และชื่อของคุณอยู่กลางเรื่องนั้น

ชื่อของฉันอยู่ในบัญชี

ชื่อของฉันอยู่ในแบบฟอร์มใบเสร็จ

มีแบบฟอร์มหนึ่งที่มีลายเซ็นคล้ายของฉัน

ฉันจ้องสำเนาถ่ายเอกสารเมื่อเช้าเป็นชั่วโมงและมือฉันสั่น

มันดูเหมือนของคุณเพราะมันเป็นของคุณหรือเปล่า?

ไม่ แอนนา ไม่ มันใกล้เคียง มันใกล้พอที่ฉันต้องมองสองครั้ง

และฉันเซ็นชื่อตัวเองมา 26 ปี

แล้วยังไง? คนหนึ่งจะเอาชื่อคุณไปใส่ในบัญชีได้ยังไง?

ผ่านงาน ฉันอยู่บนสายแปดชั่วโมงต่อวัน

เอเจนต์ทุกคนมีบัตรประจำตัว ล็อกอิน อีเมลที่มีนามสกุลของเรา

มีผู้ชายคนหนึ่งในทีมของฉัน ริโก เขาอาวุโส เขาอยู่ที่นั่นสี่ปี เขาฝึกฉัน

เมื่อแล็ปท็อปของเขาเสียในเดือนมิถุนายน เขาขอยืมของฉันหนึ่งอาทิตย์ ฉันบอกว่าได้ แน่นอนว่าฉันบอกว่าได้ เขาเป็นคนฝึกฉัน

และคุณไม่เคยได้คืน

ฉันได้คืน นั่นแหละประเด็น มันกลับมาสะอาด ใช้งานได้ดี ฉันใช้มันจนถึงวันอังคารที่ตำรวจยึดไป

แต่ในวันเหล่านั้น เขามีเครื่องของฉัน ล็อกอินของฉัน ไฟล์ของฉัน

และในเดือนกรกฎาคม เขาขอให้ฉันเซ็นแบบฟอร์มรับรองให้ลูกค้าคนหนึ่ง

แค่แผ่นเดียว

เขาบอกว่าลูกค้าต้องการเร็วและผู้จัดการกลับบ้านไปแล้ว

และคุณเซ็นโดยไม่ได้อ่าน

ฉันเซ็นโดยไม่ได้อ่าน

มันเป็นวันอังคาร

ทุกคนเซ็นทุกอย่างในออฟฟิศนั้น

ฉันไม่ได้ดูหน้าแง่ที่สองด้วยซ้ำ

และหน้าแง่ที่สองมีชื่อของฉันพิมพ์อยู่ที่ด้านล่างของตารางการจ่ายเงิน

โอเค โอเค

อีกคำถามหนึ่ง และฉันอยากให้คุณพูดตรงๆ กับฉัน

เพราะฉันยอมโกรธตอนนี้ดีกว่าทำตัวโง่ทีหลัง

มีเงินในบัญชีของคุณไหม

มี 4,000 เปโซในเดือนพฤษภาคม

ริโก้บอกว่ามันเป็นการคืนเงินค่าเน็ตของฉัน

เพราะฉันทำงานจากบ้านสองสัปดาห์ตอนที่ไวไฟในออฟฟิศล่ม

ฉันเชื่อเขาเพราะค่าเน็ตของฉันประมาณนั้น

และฉันก็ใช้มันไป แอนนา

ฉันไม่ได้ตรวจสอบ

ฉันไม่ได้ถามอีก

ฉันแค่ใช้มันซื้อของชำกับรองเท้าคู่ใหม่

4,000 เปโซ

ประมาณ 70 ดอลลาร์ ฉันรู้ว่ามันฟังดูเป็นยังไง

มันฟังดูเหมือนคุณ มาร์โก นั่นแหละปัญหา มันฟังดูเหมือนคุณเป๊ะๆ

ฉันรู้

ฉันจะไม่นั่งตรงนี้แล้วบอกคุณว่ามันไม่เป็นไร มันไม่เป็นไร

แต่ 70 ดอลลาร์กับลายเซ็นที่คุณไม่ได้อ่านไม่ใช่การหลอกลวง ไม่ใช่แบบที่พวกเขากำลังอธิบาย

แล้วเราจะทำยังไง

ฉันเก็บหลักฐานไว้ นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องการคุณ

หลักฐานอะไร

สองสัปดาห์ก่อน ฉันเริ่มรู้สึกแปลกๆ

ริโก้ขอข้อมูลเข้าสู่ระบบของฉันอีกครั้ง และพอฉันปฏิเสธ เขาก็เงียบใส่ฉัน

แล้วก็มีคนในออฟฟิศบอกว่ามีการร้องเรียนเกี่ยวกับบัญชีหนึ่งของเรา

ฉันเลยพิมพ์ทุกอย่างออกมา

แชทกลุ่มเก่าของทีม ภาพหน้าจอ แบบฟอร์มการรับรอง

สำเนาสัญญาที่มีลายเซ็นจริงของลูกค้าอยู่บนนั้น

มันไม่ใช่ลายเซ็นของฉัน แอนนา

มันเป็นของคนอื่น และมันอยู่ในไฟล์เดียวกัน

มันอยู่ไหน เพราะพวกเขาเอาทุกอย่างไปจากแฟลต แล็ปท็อปของคุณ เอกสารของคุณ สมุดโน้ตของคุณ ไม่อยู่ที่นั่น ฉันใส่มันในซองสีน้ำตาลและใส่ไว้ในล็อกเกอร์ของฉันที่ยิม ข้างหลังรองเท้าวิ่งคู่เก่าของฉัน เพราะฉันกลัวที่จะเก็บมันไว้ที่บ้าน ฉันคิดว่าฉันกำลังทำตัวโง่

ฉันคิดว่าฉันกำลังสร้างภาพยนตร์ในหัวของฉัน

ยิมไหน?

ตู้ล็อกเกอร์ไหน?

โกลด์ส ยิมที่อยู่ชั้นสองของห้างตรงข้ามออฟฟิศ

ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้ชาย ตู้ล็อกเกอร์ 14

เป็นแม่กุญแจที่มีกุญแจ

นี่

แอนนา

เอาไปสิ

เร็วเข้า

ยามกำลังดูนาฬิกา ไม่ใช่เรา

ถ้าเขาเห็นฉันหยิบสิ่งนี้

เขาไม่เห็นหรอก

วางมือของคุณแบนบนโต๊ะ

นั่นไง

โอเค

โอเค

ฉันได้มันแล้ว

มันอยู่ในกำมือของฉัน

พระเจ้า หัวใจฉันเต้นเหมือนนก

14

พูดกลับมาที่ฉันสิ

ตู้ล็อกเกอร์ 14

โกลด์ส ชั้นสอง

ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้ชายหลังชั้นวางรองเท้า

ฉันเข้าใจแล้ว

และทนายความ

นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง

ครอบครัวของฉันคุยกับใครบางคน ทนายความ ก่อนที่ฉันจะถูกย้ายมาที่นี่ด้วยซ้ำ

ทนายความลิซ่า ซาลาซาร์

สำนักงานของเธออยู่บนถนนแทฟต์ ห่างจากโบสถ์ใหญ่สองช่วงตึก

ฉันไม่มีเบอร์เพราะโทรศัพท์ของฉันเป็นหลักฐาน แต่แดนนี่หาเธอได้

เธอมีเพจ

เธอมีสำนักงาน

เธอจะถูกบันทึกไว้

ฉันจะบอกเธอว่าอะไร?

บอกเธอว่าฉันอยู่ที่นี่และฉันไม่ได้พูดอะไรเลย

บอกเธอว่ามีซองจดหมาย

บอกเธอเกี่ยวกับริโก้และแล็ปท็อปที่ยืมมาในแบบฟอร์ม

และบอกเธอว่าฉันกลัว แอนนา

บอกเธอเรื่องนั้นด้วย

เพราะมันคือความจริง และฉันอยากให้เธอรู้ว่าเธอกำลังก้าวเข้าไปในสถานการณ์แบบไหน

เธอคิดค่าบริการเท่าไหร่?

ฉันไม่รู้

แม่ของฉันคุยกับเธอแล้ว ดังนั้นเธอจึงคุยกับแม่ของฉันแล้ว และนั่นหมายความว่ามันไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

แม่บอกว่าการสนทนาครั้งแรกฟรี

หลังจากนั้น ฉันไม่รู้

ฉันไม่มีเงินติดตัวไปที่นั่น

ฉันไม่มีกระเป๋าสตางค์ด้วยซ้ำ

ฉันมีเงินเก็บอยู่บ้าง

ไม่มาก

หกเดือนบนรถเมล์กลางคืนและห้องพักราคาถูก

ดังนั้น คุณก็รู้ อยู่บ้าง

ฉันขอเงินคุณแบบนั้นไม่ได้

คุณไม่ได้ขอ

แต่มาดูกันว่ามันคิดค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ก่อนที่ฉันจะมอบอะไรให้

แดนนี่ก็พูดเหมือนกัน

แดนนี่เป็นเพื่อนที่ดีกว่าที่ฉันคู่ควร

เขากลัวมาก ยังไงก็ตาม

เขาอยากให้คุณรู้เรื่องนั้น

เขาบอกว่าชื่อของเขาถูกเขียนไว้ที่ไหนสักแห่งด้วย และเขายังจะไปหาทนายความกับฉัน

นั่นแหละแดนนี่

เขาบ่นเป็นชั่วโมง แล้วก็ทำสิ่งที่ถูกต้อง

ฟังฉันนะ

พรุ่งนี้เช้า ฉันจะไปยิม แล้วก็ไปที่สำนักงานทนายความ

และฉันจะไม่หยุดจนกว่าคนที่มีโต๊ะและตราประทับจะได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด

แต่ฉันต้องการให้คุณทำบางอย่างในนี้

และมันเป็นสิ่งที่ยากที่สุด

อย่าพูด

ไม่ใช่กับผู้ชายคนอื่น

ไม่ใช่กับเจ้าหน้าที่ที่ใจดีกับคุณ

ไม่มีใครทั้งนั้น

ถ้ามีคนเอากระดาษมาให้คุณ คุณอ่านทุกบรรทัดสองครั้ง

และคุณไม่เซ็นอะไรทั้งนั้น

ถ้าพวกเขาบังคับฉันล่ะ?

แล้วคุณก็พูดว่า ฉันต้องการทนายของฉัน

และคุณพูดมันอีกครั้ง

คุณทำได้ไหม?

ฉันทำได้

พูดให้ฉันฟังหน่อย

ฉันต้องการทนายของฉัน

ฉันต้องการทนายของฉัน

ดี

แค่นั้นแหละ

นั่นคืองานทั้งหมดในนี้

แอนนา ฉันเอาแต่คิดว่านี่เป็นความผิดพลาด และอีกสัปดาห์หนึ่งจะมีคนบอกว่าขอโทษนะ ผิดคนแล้ว

แล้วฉันจะเดินออกไปและเราจะหัวเราะเรื่องนี้กันที่บาร์

แล้วฉันก็นึกถึงลายเซ็นบนแบบฟอร์มนั้น

และฉันก็นึกถึงว่าริโก้เงียบแค่ไหนตอนที่ฉันปฏิเสธเขา และฉันก็หยุดหัวเราะ

ฉันจะไม่สัญญากับคุณว่ามันเป็นความผิดพลาดเพราะฉันยังไม่รู้

แต่ฉันบินมาที่นี่เพื่อพบคุณ และฉันจะไม่ขึ้นเครื่องบินกลับในขณะที่คุณยังอยู่ในอาคารนี้

นั่นไม่ใช่ฉันที่กล้าหาญ นั่นเป็นแค่ข้อเท็จจริง

คุณมาเที่ยวพักผ่อน หาดทราย โบสถ์เก่าๆ มะม่วงราคาถูก

ฉันรู้ว่าฉันมาเพื่ออะไร ฉันจะทำให้ได้ แต่การพักผ่อนรอได้อีกสัปดาห์

แอนนา อย่าบอกแม่ของฉันตอนนี้ อย่าบอกจนกว่าจะมีเรื่องจริงจังให้บอกเธอ

เธอจะนั่งหน้าโบสถ์ทั้งวันและเธอมีปัญหาสะโพก

โอเค ยังไม่บอกอะไรแม่ของคุณ

และกินอะไรหน่อยนะ ขอร้อง คุณดูเหมือนนั่งอยู่บนม้านั่งตั้งแต่สิบโมงเช้า

ใช่แล้ว แดนนี่ป้อนแครกเกอร์จากตู้ให้ฉันมาตลอด ตอนนี้ฉันเลยกลายเป็นนกพิราบไปแล้ว

ฟังดูเป็นแดนนี่จริงๆ

ยามกำลังลุกขึ้น ฉันคิดว่านั่นคือ 20 นาทีของฉัน

แอนนา ขอบคุณนะ ฉันรู้ว่านั่นเป็นคำเล็กๆ สำหรับเรื่องนี้

เก็บไว้เถอะ คุณติดฉันคำขอบคุณที่จริงจังได้ ตู้เก็บของหมายเลข 14 ฉันจะกลับมา มาร์โก

ทันทีที่พวกเขาให้ฉันผ่านประตูนั้น ฉันจะกลับมา

ฉันจะอยู่ที่นี่

ใช่ ฉันรู้ นั่นแหละคือปัญหา

บทสนทนาและเรื่องราวใหม่ทุกวัน มีคำบรรยาย 21 ภาษา

คุณสามารถฝึกบทสนทนาทั้งหมดนี้ทีละประโยคได้โดยใช้เครื่องเล่นแบบอินเทอร์แอกทีฟบน

เว็บไซต์ของเรา

ลิงก์อยู่ในคำอธิบาย