ฟังบทสนทนาอังกฤษ: เพื่อนเกาหลีชวนอันนาลองนอรีบัง
ฟังบทสนทนาภาษาอังกฤษระดับ B1 ในห้องร้องเพลงส่วนตัวที่โซล ฝึกวลีเกลี้ยกล่อม เปรียบเทียบธรรมเนียมการร้องเพลง และพูดถึงอาหารเผ็ดกับคะแนนที่ได้
บทเรียนนี้อ้างอิงบทสนทนาตอนที่อันนา ซึ่งเพิ่งมาโซลได้สี่วัน ถูกมินจีเพื่อนชาวเกาหลีชวนให้ลอง "นอรีบัง" หรือห้องร้องเพลงส่วนตัว โดยมีซูจินลูกพี่ลูกน้องจากปูซานร่วมวงด้วย แม้อันนาจะบอกตรง ๆ ว่าร้องเพลงและเต้นไม่เก่ง แต่ความอยากรู้ก็ทำให้เธอตามเพื่อนไป ภายในห้องส่วนตัวมีไมโครโฟน หนังสือรวมเพลงที่ค้นตามหมายเลข อาหาร 그리고เครื่องให้คะแนน ซึ่งกลายเป็นฉากให้เราได้ยินภาษาอังกฤษที่ใช้จริงในสถานการณ์เที่ยวกับเพื่อน
ผู้เรียนระดับ B1 จะได้ฝึกทั้งการเกลี้ยกล่อมและตอบรับอย่างสุภาพ การเปรียบเทียบห้องร้องเพลงส่วนตัวกับธรรมเนียมคาราโอเกะในประเทศอื่น การแสดงปฏิกิริยาต่อรสเผ็ด และการเล่าถึงการร้องเพลงกับคะแนนที่ได้ด้วยคำศัพท์ง่าย ๆ อย่าง score, enthusiasm และ patience บทเรียนจึงช่วยให้คุณพูดคุยเรื่องประสบการณ์ร่วมกับเพื่อนได้คล่องขึ้น เริ่มบทเรียนนี้แล้วลองฝึกพูดประโยคเกลี้ยกล่อมและประโยคเปรียบเทียบหนึ่งคู่ด้วยเสียงของตัวเองเลย
สิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้
- เลือกใช้โครงสร้าง talk someone into + คำกริยาเติม -ing ได้ถูกต้องทั้งในบทบาทคนชวนและคนถูกชวน
- เปรียบเทียบประสบการณ์ห้องร้องเพลงส่วนตัวกับคาราโอเกะในประเทศอื่นโดยใช้ different from ได้อย่างสมดุล
- อธิบายปฏิกิริยาต่ออาหารเผ็ดและระดับความเผ็ดที่รู้สึกได้ด้วยประโยคง่าย ๆ
- เล่าการร้องเพลงและผลคะแนนที่เห็นด้วยคำศัพท์พื้นฐานได้
- สรุปประสบการณ์ออกเที่ยวกับเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษ czteryถึงห้าประโยคโดยไม่ลอกบทสนทนา
จุดเน้นด้านภาษา
- การเกลี้ยกล่อมและการตอบรับ เช่น talk me into, การตอบว่าใช่เพราะอยากรู้อยากลอง
- การเปรียบเทียบ เช่น different from, private room เมื่อเทียบกับบาร์คาราโอเกะที่มีคนแปลกหน้า
- การแสดงปฏิกิริยาและความคิดเห็น เช่น I could not believe…, That sounds…
- คำนามนามธรรมและคำประกอบ เช่น enthusiasm, patience, joy, score
- การพูดถึงเวลาและการเปลี่ยนแปลง เช่น time disappears, time is different from normal time
บทถอดเสียงภาษาอังกฤษ
New dialogues and stories every day, available in 21 subtitle languages.
You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on
our website. Link in the description.
Minji, I have been in Seoul for four days and I already know you can talk me into anything.
That is not true. I only talk you into things that are fun and slightly dangerous.
Last night you called me with a very serious voice and said you had a problem.
And it was a real problem. My cousin from Busan wanted to go to a Norabong.
I did not know that word, so I asked you to say it slowly like a baby.
Nooray bong.
Singing room.
Private room, big screen, many songs, and a machine.
In my country, karaoke happens in a loud bar with strangers watching you thing.
Here, it happens in a small room with your friends and a machine that gives points.
A machine that gives points sounds dangerous for my confidence and my ego.
The machine is very kind, and it loves everyone equally, even bad singers.
I do not believe you, but I was curious, so I said yes like a fool.
You said yes because you are brave. I told you to wear comfortable shoes.
You also said we would probably dance, and I told you I do not dance at all.
I remember. You said you move your arms a little, like a confused bird.
That is exactly right. A confused bird with no rhythm and no shame.
Perfect! That was exactly the energy we needed for room number 9.
Why room number 9? What is so special about that number?
9 is my lucky number, so I knew the night would be great.
And what happens if your lucky number is wrong and the night is terrible?
Then we sing badly and blame the room. That is also a tradition here.
The room was small but comfortable, with a long sofa and a big screen.
And a low table with two microphones and a thick book full of song numbers.
That book was enormous. I did not know how to find anything in it.
You do not find a song. You find a number and the machine does the rest.
That sounds simple, but I'm sure I made it complicated anyway.
You did, but first we ordered food because Noribong food is part of it.
I could not believe there was food in the singing room. This country is amazing.
Of course there's food. We had fried chicken, rice cakes, and cold drinks.
I tried one rice cake and immediately drank half of my water.
That is normal. The fire is part of the flavor, and you'll get used to it.
I have been here four days, and I have said that sentence every single day.
That means you are learning. Now, who sings first? The guest sings first.
That is a terrible rule. Who made this rule? I want to speak to them.
The rule is very old and very powerful. You cannot argue with it.
Fine, but I needed help choosing a song, something slow and easy.
Slow songs are boring. Choose something fast and nobody will notice your voice.
That was strange logic, but I trusted you because you were from Seoul.
I am from Seoul and Soo Jin is from Busan, so you had two experts.
I found an old pop song from high school about summer and lost love.
I remember, you typed the number and the screen changed to a bright video.
I told you both not to laugh until the second verse and you laughed immediately.
We laughed because you were cute, not because you were bad.
My voice was quiet at first, but then I relaxed and moved my arms a little.
Soojin clapped loudly and when the song ended the machine showed a score I asked what the number meant and you said it was 82 82 is a very good score for a first try You should be proud I asked if it was out
of 100 or 1000 because I needed to know. Out of 100. Soojin said you were officially a
singer now. I felt powerful, and I wanted to sing another song immediately. See? The machine
had already caught you. That is how it works. Then Su Jin sang a sad ballad, and her voice was
beautiful. She sings like an angel. I told you that before we went inside. I forgot about the
chicken war she sang. I just listened with my mouth open. That is the highest compliment in a
nori bong. The chicken is usually king. Then it was your turn, and you chose a song from the 90s.
And I told you both to dance because the machine demanded it.
I told you I do not dance, but you said the machine was watching me.
Do not say bad things about the machine. It has feelings and it remembers.
The machine is just a computer with a microphone, Minji. Be serious.
I am serious. The machine remembers everything, especially the bad singers.
We sang for two hours and I learned something about that machine.
What did you learn? Tell me, because I already know the answer.
It gives points for enthusiasm, not for talent, and that is very wise.
Exactly. You finally understand the secret of the nore bong.
At some point, I looked at my phone and was surprised by the time.
It was almost 10 o'clock, and you thought we had come for one hour.
Nore bong time is different from normal time, and you explained it to me.
One hour here is like three hours outside. That is a scientific fact.
That is not scientifically possible, but I believed you anyway.
Soojin said the room has no clock, so the time does not exist inside.
That was the most dangerous sentence I had heard all week.
I told you not to worry, because we would leave before midnight. Probably.
Probably? Minji, I had a Korean class the next morning at nine.
Then you would learn Korean with a happy heart and a tired voice.
I learned nothing.
I slept on my desk and dreamed about rice cakes.
That is still learning.
A different kind of learning, but learning.
You're both terrible influences, and I like you very much.
We sang three more songs, and you chose a fast one and danced badly.
The machine gave me 90 points for effort, and I could not stop laughing.
90 is higher than your first song, and you sang worse. Explain that.
The machine rewards joy. You had more joy in the second song.
So the machine is a philosopher. It gives points for happiness, not skill.
That is the secret of the norebang. It is not about singing at all.
It is about feeling good. You said that yourself, and you were right.
I felt very good. I also felt very full of chicken and very tired.
Then we decided to go, but first we sang one last song together.
A group song where we all sang different words at the same time.
That is the best part. Nobody knows the words and everybody sings anyway.
I did not know the words, so I hummed and clapped like a happy seal.
When the song ended, the machine showed a score of 95.
You raised your arms like a champion and said we were the best in soul.
We were the only singers in that room, but I accepted the title anyway.
Then we turned off the machine and put on our jackets in the quiet hallway.
Soo Jin told you you were great for a first-timer with a brave heart.
I said I had a brave heart and a very confused mouth, which was honest.
You promised to teach me a real Korean song the next time.
I said I was still recovering from this time and you laughed at me There is always a next time That how friendship works here We walked outside into the cool night air and the street was still busy The
shops were still open, and you took a deep breath and smiled. I asked why you call it a singing room,
and not a karaoke room. Because it is a room where you sing. The name is honest and simple.
In my country, karaoke usually involves a stranger singing badly next to you.
Here, the strangers stay outside. Inside, it is only your people.
I liked that. A small room with your people and a kind machine.
The machine is not kind. It is just generous with points.
Tonight, that is the same thing, and I will not argue with you.
We walked to the subway station, and Soo Jin hugged you goodbye.
She promised to visit again, and I believed her, because she is from Busan.
Then I walked you to your apartment building and stopped at the door.
You asked me what I learned tonight, like a teacher with a test.
And you said, time disappears in a norebang, and chicken tastes better with music.
Then I said, I am not a good singer, but I am a happy one.
That is the most important lesson. Now go to sleep, because of class.
Do not remind me. I will be the student who falls asleep and dreams.
Then dream about the easy words. Good night, Anna.
Good night, Minji. Thank you for the singing room and the fire rice cakes.
Wait, Anna. Before you go inside, I have one more question for you.
Another question? It is almost midnight and my voice is completely gone.
Tomorrow, my other friend wants to show you a night market. Are you free?
A night market? With more food and more noise and more walking?
Yes, and maybe a small stage where people sing in public.
Public singing? After last night, I've had enough singing for one week.
You say that now, but the market has a machine that makes fresh juice.
A juice machine is not the same as a singing machine.
I can handle juice.
Then it is decided.
Tomorrow night, we go to the market together.
Okay, but tomorrow I'm bringing a clock.
I do not trust this city with time.
You can bring a clock, but the market will ignore it completely.
Then I will bring my clock and my patients and maybe an extra stomach.
Now you are thinking like a local.
See you tomorrow, Anna.
See you tomorrow, Minji, and thank you for tonight.
Even the fire rice cakes.
Good night, Anna.
Sleep well and do not dream about the machine.
I will dream about the machine anyway.
It gave me 90 points for dancing.
That machine is a philosopher, and you are its favorite student.
Good night, Minji.
I will see you at the market tomorrow night.
Good night, Anna.
Bring your clock, and I will bring my appetite.
Ready for the lesson?
It's coming up next.
If not, feel free to skip to the next dialogue.
Hello!
Let's begin.
Please repeat this sentence.
Minji, I have been in Seoul for four days and I already know you can talk me into anything.
A useful phrase is, talk me into.
1. She can talk me into trying spicy food.
2. My brother talked me into buying a guitar.
3. My friend talked me into singing at the party.
4. He talked me into joining the singing room.
5. No one can talk me into staying up all night.
Minji, I have been in Seoul for four days, and I already know you can talk me into anything.
Minji I have been in Seoul for four days and I already know you can talk me into anything Good Now repeat this sentence It gives points for enthusiasm not for talent and that is very wise A useful word is enthusiasm One her enthusiasm made the
whole room cheerful. Two, he showed great enthusiasm for learning Korean. Three, the children clapped
with enthusiasm. Four, I admire your enthusiasm for new ideas. Five, their enthusiasm disappeared
after the long meeting. It gives points for enthusiasm, not for talent, and that is very wise.
It gives points for enthusiasm, not for talent, and that is very wise. Next, repeat this sentence.
Noribang time is different from normal time, and you explained it to me. A useful phrase is different
from. 1. My schedule is different from yours. 2. This tea is different from the one I drink at home.
3. Her voice sounds different from her sister's. 4. The weather today is different from yesterday.
5. His answer was different from what I expected. Noribong time is different from normal time,
and you explained it to me. Noribong time is different from normal time, and you explained
it to me. Last, repeat this sentence. Time disappears in a noribang and chicken tastes
better with music. A useful word is disappears. One, the sun disappears behind the clouds.
Two, the moon disappears at dawn. Three, the pain disappears after a warm bath. Four,
her smile disappears when she is worried. Five, the noise disappears when the door closes.
Time disappears in a noribong, and chicken tastes better with music.
Time disappears in a noribong, and chicken tastes better with music.
Now repeat this sentence.
We sang for two hours, and I learned something about that machine.
A useful phrase is learned something about.
One, I learned something about Korean food.
Two, she learned something about her new city.
Three, we learned something about the machine.
4. He learned something about friendship.
5. They learned something about the old house.
We sang for two hours, and I learned something about that machine.
We sang for two hours, and I learned something about that machine.
Finally, repeat this sentence.
Then I will bring my clock and my patience and maybe an extra stomach.
A useful word is patience.
1. Patience helps when you learn a language.
2. The teacher waited with patience.
3. I need patience for this long line.
4. Her patience never seems to end.
5. He lost his patience during the traffic.
Then I'll bring my clock and my patience and maybe an extra stomach.
Then I'll bring my clock and my patience and maybe an extra stomach.
Today, we practiced Talk Me Into, Enthusiasm, Different From, Disappears, Learned Something About, and Patience.
These help you talk about choices, strong feelings, comparisons, changes, lessons, and waiting.
You did well. See you next time.
Thank you. I will keep practicing these phrases. Goodbye.
you
you
Ready for the lesson? It's coming up next.
If not, feel free to skip to the next dialogue.
บทถอดเสียงในภาษานี้
บทสนทนาและเรื่องราวใหม่ทุกวัน พร้อมคำบรรยายใน 21 ภาษา
คุณสามารถฝึกบทสนทนาทั้งหมดเหล่านี้ทีละประโยคได้โดยใช้เครื่องเล่นแบบอินเทอร์แอกทีฟบน
เว็บไซต์ของเรา ลิงก์อยู่ในคำอธิบาย
มินจี ฉันอยู่ในโซลมาสี่วันแล้ว และฉันก็รู้แล้วว่าคุณสามารถโน้มน้าวให้ฉันทำอะไรก็ได้
นั่นไม่จริง ฉันโน้มน้าวคุณเฉพาะเรื่องที่สนุกและเสี่ยงนิดหน่อยเท่านั้น
เมื่อคืนคุณโทรหาฉันด้วยเสียงจริงจังมากและบอกว่าคุณมีปัญหา
และมันเป็นปัญหาจริงๆ ลูกพี่ลูกน้องของฉันจากปูซานอยากไป노래방
ฉันไม่รู้จักคำนั้น ฉันเลยขอให้คุณพูดช้าๆ เหมือนพูดกับเด็กทารก
โน래방
ห้องร้องเพลง
ห้องส่วนตัว จอใหญ่ เพลงเยอะ และเครื่องหนึ่งเครื่อง
ในประเทศของฉัน คาราโอเกะเกิดขึ้นในบาร์เสียงดังที่มีคนแปลกหน้ามองคุณร้องเพลง
ที่นี่ มันเกิดขึ้นในห้องเล็กๆ กับเพื่อนของคุณและเครื่องที่ให้คะแนน
เครื่องที่ให้คะแนนฟังดูอันตรายต่อความมั่นใจและอีโก้ของฉัน
เครื่องนั้นใจดีมาก และรักทุกคนเท่าเทียมกัน แม้แต่นักร้องที่แย่
ฉันไม่เชื่อคุณ แต่ฉันอยากรู้ เลยตอบตกลงเหมือนคนโง่
คุณตอบตกลงเพราะคุณกล้าหาญ ฉันบอกให้คุณใส่รองเท้าที่สบาย
คุณยังบอกว่าเราคงจะได้เต้น และฉันบอกคุณว่าฉันไม่เต้นเลย
ฉันจำได้ คุณบอกว่าคุณขยับแขนนิดหน่อยเหมือนนกที่สับสน
ถูกต้องเลย นกที่สับสนไม่มีจังหวะและไม่มีความอาย
เยี่ยมเลย! นั่นคือพลังงานที่เราต้องการสำหรับห้องหมายเลข 9
ทำไมห้องหมายเลข 9? หมายเลขนั้นพิเศษตรงไหน?
9 เป็นเลขนำโชคของฉัน ฉันเลยรู้ว่าคืนนี้จะยอดเยี่ยม
แล้วถ้าเลขนำโชคของคุณผิดและคืนนี้แย่มากล่ะ?
งั้นเราก็ร้องเพลงแย่ๆ และโทษห้อง นั่นก็เป็นประเพณีที่นี่เหมือนกัน
ห้องเล็กแต่สบาย มีโซฟายาวและจอใหญ่
และโต๊ะเตี้ยที่มีไมโครโฟนสองอันและหนังสือหนาเต็มไปด้วยหมายเลขเพลง
หนังสือเล่มนั้นใหญ่โตมาก ฉันไม่รู้จะหาอะไรในนั้นยังไง
คุณไม่ต้องหาเพลง คุณหาแค่หมายเลข แล้วเครื่องจะจัดการที่เหลือ
ฟังดูง่าย แต่ฉันแน่ใจว่าฉันทำให้มันซับซ้อนอยู่ดี
คุณทำจริง แต่ก่อนอื่นเราสั่งอาหารเพราะอาหาร노래방เป็นส่วนหนึ่งของมัน
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่ามีอาหารในห้องร้องเพลง ประเทศนี้น่าทึ่งมาก
แน่นอนว่ามีอาหาร เรามีไก่ทอด ต็อกบกกี และเครื่องดื่มเย็น
ฉันลองต็อกบกกีหนึ่งชิ้นแล้วดื่มน้ำครึ่งแก้วทันที
นั่นเป็นเรื่องปกติ ความเผ็ดเป็นส่วนหนึ่งของรสชาติ แล้วคุณจะชินเอง
ฉันอยู่ที่นี่สี่วันแล้ว และฉันพูดประโยคนั้นทุกวันเลย
นั่นหมายความว่าคุณกำลังเรียนรู้ ตอนนี้ใครร้องก่อน? แขกร้องก่อน
นั่นเป็นกฎที่แย่มาก ใครตั้งกฎนี้? ฉันอยากคุยกับเขา
กฎนี้เก่ามากและทรงพลังมาก คุณเถียงไม่ได้
ก็ได้ แต่ฉันต้องการความช่วยเหลือในการเลือกเพลง เพลงช้าๆ และง่ายๆ
เพลงช้าน่าเบื่อ เลือกเพลงเร็วสิ แล้วจะไม่มีใครสังเกตเสียงของคุณ
ตรรกะนั้นแปลก แต่ฉันเชื่อคุณเพราะคุณมาจากโซล
ฉันมาจากโซลและซูจินมาจากปูซาน คุณเลยมีผู้เชี่ยวชาญสองคน
ฉันเจอเพลงป็อปเก่าๆ จากสมัยมัธยมปลายเกี่ยวกับฤดูร้อนและความรักที่สูญเสียไป
ฉันจำได้ คุณพิมพ์หมายเลขแล้วจอเปลี่ยนเป็นวิดีโอสว่างสดใส
ฉันบอกพวกคุณทั้งสองอย่าหัวเราะจนถึงท่อนที่สอง แต่คุณก็หัวเราะทันที
เราหัวเราะเพราะคุณน่ารัก ไม่ใช่เพราะคุณร้องแย่
ตอนแรกเสียงฉันเบา แต่แล้วฉันก็ผ่อนคลายและขยับแขนนิดหน่อย
ซูจินปรบมือเสียงดัง และเมื่อเพลงจบ เครื่องก็แสดงคะแนน ฉันถามว่าหมายเลขนั้นหมายถึงอะไร และคุณบอกว่ามันคือ 82 82 เป็นคะแนนที่ดีมากสำหรับการลองครั้งแรก คุณควรภูมิใจ ฉันถามว่ามันเต็ม
100 หรือ 1000 เพราะฉันจำเป็นต้องรู้ เต็ม 100 ซูจินบอกว่าตอนนี้คุณเป็น
นักร้องอย่างเป็นทางการแล้ว ฉันรู้สึกมีพลัง และอยากร้องอีกเพลงทันที เห็นไหม? เครื่อง
ได้จับคุณไว้แล้ว นั่นคือวิธีที่มันทำงาน จากนั้นซูจินร้องเพลงบัลลาดเศร้าๆ และเสียงของเธอ
สวยงาม เธอร้องเหมือนนางฟ้า ฉันบอกคุณแบบนั้นก่อนเราเข้าไป ฉันลืมเรื่อง
สงครามไก่ที่เธอร้องไปเลย ฉันแค่นั่งฟังด้วยปากที่อ้าไว้ นั่นคือคำชมสูงสุดใน
노래방 ไก่มักจะเป็นราชา จากนั้นก็ถึงตาคุณ และคุณเลือกเพลงจากยุค 90
และฉันบอกให้คุณทั้งสองเต้นเพราะเครื่องเรียกร้อง
ฉันบอกคุณว่าฉันไม่เต้น แต่คุณบอกว่าเครื่องกำลังจ้องฉันอยู่
อย่าพูดไม่ดีเกี่ยวกับเครื่อง มันมีความรู้สึกและมันจำได้
เครื่องก็แค่คอมพิวเตอร์ที่มีไมโครโฟน มินจี จริงจังหน่อย
ฉันจริงจัง เครื่องจำทุกอย่างได้ โดยเฉพาะนักร้องที่แย่
เราร้องเพลงกันสองชั่วโมง และฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเครื่องนั้น
คุณเรียนรู้อะไร? บอกฉันสิ เพราะฉันรู้คำตอบอยู่แล้ว
มันให้คะแนนสำหรับความกระตือรือร้น ไม่ใช่พรสวรรค์ และนั่นฉลาดมาก
ถูกต้อง ในที่สุดคุณก็เข้าใจความลับของ노래방
จุดหนึ่ง ฉันมองโทรศัพท์และประหลาดใจกับเวลา
เกือบสี่ทุ่มแล้ว และคุณคิดว่าเรามาแค่ชั่วโมงเดียว
เวลาใน노래방ต่างจากเวลาปกติ และคุณอธิบายให้ฉันฟัง
หนึ่งชั่วโมงที่นี่เหมือนสามชั่วโมงข้างนอก นั่นเป็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์
นั่นเป็นไปไม่ได้ทางวิทยาศาสตร์ แต่ฉันก็เชื่อคุณอยู่ดี
ซูจินบอกว่าห้องไม่มีนาฬิกา เวลาจึงไม่มีอยู่ข้างใน
นั่นเป็นประโยคที่อันตรายที่สุดที่ฉันได้ยินมาทั้งสัปดาห์
ฉันบอกคุณไม่ต้องกังวล เพราะเราจะออกก่อนเที่ยงคืน อาจจะนะ
อาจจะนะ? มินจี ฉันมีเรียนภาษาเกาหลีเช้าวันรุ่งขึ้นตอนเก้าโมง
งั้นคุณก็จะได้เรียนภาษาเกาหลีด้วยใจเบิกบานและเสียงที่เหนื่อยล้า
ฉันไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ฉันหลับบนโต๊ะและฝันถึงต็อกบกกี
นั่นก็ยังเป็นการเรียนรู้
การเรียนรู้อีกแบบหนึ่ง แต่ก็ยังเป็นการเรียนรู้
คุณทั้งสองเป็นอิทธิพลที่แย่มาก และฉันก็ชอบคุณมาก
เราร้องอีกสามเพลง และคุณเลือกเพลงเร็วและเต้นได้แย่มาก
เครื่องให้คะแนนฉัน 90 คะแนนสำหรับความพยายาม และฉันหัวเราะไม่หยุด
90 สูงกว่าเพลงแรกของคุณ และคุณร้องแย่กว่า อธิบายมาสิ
เครื่องให้รางวัลกับความสุข คุณมีความสุขมากขึ้นในเพลงที่สอง
งั้นเครื่องก็เป็นนักปรัชญา มันให้คะแนนสำหรับความสุข ไม่ใช่ทักษะ
นั่นคือความลับของ노래방 มันไม่เกี่ยวกับการร้องเพลงเลย
มันเกี่ยวกับการรู้สึกดี คุณพูดเองและคุณพูดถูก
ฉันรู้สึกดีมาก ฉันยังรู้สึกอิ่มไก่มากและเหนื่อยมากด้วย
จากนั้นเราตัดสินใจจะไป แต่ก่อนอื่นเราร้องเพลงสุดท้ายด้วยกัน
เพลงหมู่ที่เราทุกคนร้องคำต่างกันในเวลาเดียวกัน
นั่นคือส่วนที่ดีที่สุด ไม่มีใครรู้เนื้อเพลงและทุกคนก็ร้องอยู่ดี
ฉันไม่รู้เนื้อเพลง ฉันเลยฮัมและปรบมือเหมือนแมวน้ำที่มีความสุข
เมื่อเพลงจบ เครื่องแสดงคะแนน 95
คุณชูแขนเหมือนแชมป์และบอกว่าเราเก่งที่สุดในโซล
เรเป็นนักร้องเพียงคนเดียวในห้องนั้น แต่ฉันก็ยอมรับตำแหน่งนั้นอยู่ดี
จากนั้นเราปิดเครื่องและใส่เสื้อแจ็คเก็ตในทางเดินที่เงียบสงบ
ซูจินบอกคุณว่าเก่งมากสำหรับมือใหม่ที่มีหัวใจกล้าหาญ
ฉันบอกว่าฉันมีหัวใจกล้าหาญและปากที่สับสนมาก ซึ่งเป็นความจริง
คุณสัญญาว่าจะสอนเพลงเกาหลีจริงๆ ให้ฉันในครั้งหน้า
ฉันบอกว่าฉันยังต้องพักฟื้นจากครั้งนี้ และคุณก็หัวเราะใส่ฉัน มีครั้งหน้าอยู่เสมอ นั่นคือวิธีที่มิตรภาพทำงานที่นี่ เราออกไปข้างนอกสู่ลมกลางคืนที่เย็นสบาย และถนนยังคงคึกคัก
ร้านค้ายังเปิดอยู่ และคุณหายใจลึกและยิ้ม ฉันถามว่าทำไมคุณเรียกมันว่าห้องร้องเพลง
ไม่ใช่ห้องคาราโอเกะ เพราะมันเป็นห้องที่คุณร้องเพลง ชื่อนี้ตรงไปตรงมาและเรียบง่าย
ในประเทศของฉัน คาราโอเกะมักมีคนแปลกหน้าร้องเพลงแย่ๆ ข้างๆ คุณ
ที่นี่ คนแปลกหน้าอยู่ข้างนอก ข้างในมีแค่คนของคุณ
ฉันชอบแบบนั้น ห้องเล็กๆ กับคนของคุณและเครื่องที่ใจดี
เครื่องไม่ได้ใจดี มันแค่ใจกว้างเรื่องคะแนน
คืนนี้มันก็เหมือนกัน และฉันจะไม่เถียงกับคุณ
เราเดินไปสถานีรถไฟใต้ดิน และซูจินกอดคุณลาก่อน
เธอสัญญาว่าจะมาเยี่ยมอีกครั้ง และฉันเชื่อเธอ เพราะเธอมาจากปูซาน
จากนั้นฉันเดินส่งคุณถึงอพาร์ตเมนต์และหยุดที่ประตู
คุณถามฉันว่าคืนนี้ได้เรียนรู้อะไร เหมือนครูที่ให้สอบ
และคุณพูดว่า เวลาหายไปใน노래방 และไก่ก็อร่อยขึ้นเมื่อมีดนตรี
จากนั้นฉันพูดว่า ฉันไม่ใช่นักร้องที่ดี แต่ฉันเป็นนักร้องที่มีความสุข
นั่นคือบทเรียนที่สำคัญที่สุด ตอนนี้ไปนอนได้แล้ว เพราะต้องไปเรียน
อย่าเตือนฉันเลย ฉันจะเป็นนักเรียนที่หลับในห้องและฝัน
งั้นก็ฝันถึงคำศัพท์ง่ายๆ นะ ราตรีสวัสดิ์ แอนนา
ราตรีสวัสดิ์ มินจี ขอบคุณสำหรับห้องร้องเพลงและต็อกบกกีไฟ
เดี๋ยว แอนนา ก่อนคุณจะเข้าไป ฉันมีอีกคำถามหนึ่ง
อีกคำถามเหรอ? เกือบเที่ยงคืนแล้วและเสียงฉันหายไปหมดแล้ว
พรุ่งนี้ เพื่อนอีกคนของฉันอยากพาคุณไปตลาดกลางคืน คุณว่างไหม?
ตลาดกลางคืนเหรอ? กับอาหารมากขึ้น เสียงดังมากขึ้น และเดินมากขึ้น?
ใช่ และอาจมีเวทีเล็กๆ ที่ผู้คนร้องเพลงในที่สาธารณะ
ร้องเพลงในที่สาธารณะเหรอ? หลังจากเมื่อคืน ฉันร้องเพลงพอแล้วสำหรับหนึ่งสัปดาห์
คุณพูดแบบนั้นตอนนี้ แต่ตลาดมีเครื่องที่ทำน้ำผลไม้สด
เครื่องน้ำผลไม้ไม่เหมือนกับเครื่องร้องเพลง
ฉันจัดการน้ำผลไม้ได้
งั้นก็ตกลงกัน
พรุ่งนี้กลางคืน เราไปตลาดด้วยกัน
โอเค แต่พรุ่งนี้ฉันจะเอานาฬิกาไปด้วย
ฉันไม่ไว้ใจเมืองนี้เรื่องเวลา
คุณเอานาฬิกาไปได้ แต่ตลาดจะไม่สนใจมันเลย
งั้นฉันจะเอานาฬิกาไปและความอดทนของฉัน และอาจมีกระเพาะเพิ่มอีกหนึ่ง
ตอนนี้คุณคิดเหมือนคนท้องถิ่นแล้ว
เจอกันพรุ่งนี้ แอนนา
เจอกันพรุ่งนี้ มินจี และขอบคุณสำหรับคืนนี้
แม้แต่ต็อกบกกีไฟ
ราตรีสวัสดิ์ แอนนา
นอนหลับฝันดีและอย่าฝันถึงเครื่องนั้น
ฉันจะฝันถึงเครื่องนั้นอยู่ดี
มันให้คะแนนฉัน 90 คะแนนสำหรับการเต้น
เครื่องนั้นเป็นนักปรัชญา และคุณคือนักเรียนคนโปรดของมัน
ราตรีสวัสดิ์ มินจี
ฉันจะพบคุณที่ตลาดพรุ่งนี้กลางคืน
ราตรีสวัสดิ์ แอนนา
เอานาฬิกาไปด้วยนะ แล้วฉันจะเอาความอยากอาหารไป
พร้อมสำหรับบทเรียนหรือยัง?
กำลังจะมาถึงตอนต่อไป
ถ้าไม่ ก็ข้ามไปยังบทสนทนาถัดไปได้เลย
สวัสดี!
มาเริ่มกันเลย
กรุณาพูดประโยคนี้ซ้ำ
มินจี ฉันอยู่ในโซลมาสี่วันแล้ว และฉันก็รู้แล้วว่าคุณสามารถโน้มน้าวให้ฉันทำอะไรก็ได้
สำนวนที่มีประโยชน์คือ talk me into
1. เธอสามารถโน้มน้าวให้ฉันลองอาหารเผ็ดได้
2. พี่ชายของฉันโน้มน้าวให้ฉันซื้อกีตาร์
3. เพื่อนของฉันโน้มน้าวให้ฉันร้องเพลงในงานปาร์ตี้
4. เขาโน้มน้าวให้ฉันเข้าร่วมห้องร้องเพลง
5. ไม่มีใครสามารถโน้มน้าวให้ฉันอดนอนทั้งคืนได้
มินจี ฉันอยู่ในโซลมาสี่วันแล้ว และฉันก็รู้แล้วว่าคุณสามารถโน้มน้าวให้ฉันทำอะไรก็ได้
มินจี ฉันอยู่ในโซลมาสี่วันแล้ว และฉันก็รู้แล้วว่าคุณสามารถโน้มน้าวให้ฉันทำอะไรก็ได้ ดี ตอนนี้พูดประโยคนี้ซ้ำ มันให้คะแนนสำหรับความกระตือรือร้น ไม่ใช่พรสวรรค์ และนั่นฉลาดมาก คำที่มีประโยชน์คือ enthusiasm หนึ่ง ความกระตือรือร้นของเธอทำให้
ทั้งห้องร่าเริง สอง เขาแสดงความกระตือรือร้นอย่างมากในการเรียนภาษาเกาหลี สาม เด็กๆ ปรบมือ
ด้วยความกระตือรือร้น สี่ ฉันชื่นชมความกระตือรือร้นของคุณสำหรับความคิดใหม่ๆ ห้า ความกระตือรือร้นของพวกเขาหายไป
หลังการประชุมยาวนาน มันให้คะแนนสำหรับความกระตือรือร้น ไม่ใช่พรสวรรค์ และนั่นฉลาดมาก
มันให้คะแนนสำหรับความกระตือรือร้น ไม่ใช่พรสวรรค์ และนั่นฉลาดมาก ต่อไป พูดประโยคนี้ซ้ำ
เวลาใน노래방ต่างจากเวลาปกติ และคุณอธิบายให้ฉันฟัง สำนวนที่มีประโยชน์คือ different
จาก 1. ตารางเวลาของฉันแตกต่างจากของคุณ 2. ชานี้แตกต่างจากที่ฉันดื่มที่บ้าน
3. เสียงของเธอฟังดูแตกต่างจากพี่สาวของเธอ 4. อากาศวันนี้แตกต่างจากเมื่อวาน
5. คำตอบของเขาแตกต่างจากที่ฉันคาดไว้ เวลานอริบงแตกต่างจากเวลาปกติ
และคุณอธิบายให้ฉันฟัง เวลานอริบงแตกต่างจากเวลาปกติ และคุณอธิบาย
ให้ฉันฟัง สุดท้าย พูดประโยคนี้ซ้ำ เวลาหายไปในนอริบัง และไก่มีรสชาติ
ดีขึ้นเมื่อมีดนตรี คำที่มีประโยชน์คือ หายไป หนึ่ง พระอาทิตย์หายไปหลังเมฆ
สอง พระจันทร์หายไปตอนรุ่งอรุณ สาม ความเจ็บปวดหายไปหลังอาบน้ำอุ่น สี่
รอยยิ้มของเธอหายไปเมื่อเธอกังวล ห้า เสียงรบกวนหายไปเมื่อประตูปิด
เวลาหายไปในนอริบัง และไก่มีรสชาติดีขึ้นเมื่อมีดนตรี
เวลาหายไปในนอริบัง และไก่มีรสชาติดีขึ้นเมื่อมีดนตรี
ตอนนี้พูดประโยคนี้ซ้ำ
เราร้องเพลงสองชั่วโมง และฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเครื่องจักรนั้น
วลีที่มีประโยชน์คือ ได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับ
หนึ่ง ฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับอาหารเกาหลี
สอง เธอได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเมืองใหม่ของเธอ
สาม เราได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเครื่องจักร
4. เขาได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับมิตรภาพ
5. พวกเขาได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับบ้านหลังเก่า
เราร้องเพลงสองชั่วโมง และฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเครื่องจักรนั้น
เราร้องเพลงสองชั่วโมง และฉันได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเครื่องจักรนั้น
สุดท้าย พูดประโยคนี้ซ้ำ
แล้วฉันจะนำนาฬิกาของฉันและความอดทนของฉันมา และอาจจะกระเพาะพิเศษอีกหนึ่ง
คำที่มีประโยชน์คือ ความอดทน
1. ความอดทนช่วยเมื่อคุณเรียนภาษา
2. ครูรออย่างอดทน
3. ฉันต้องการความอดทนสำหรับคิวยาวนี้
4. ความอดทนของเธอดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด
5. เขาสูญเสียความอดทนระหว่างการจราจร
แล้วฉันจะนำนาฬิกาของฉันและความอดทนของฉันมา และอาจจะกระเพาะพิเศษอีกหนึ่ง
แล้วฉันจะนำนาฬิกาของฉันและความอดทนของฉันมา และอาจจะกระเพาะพิเศษอีกหนึ่ง
วันนี้ เราได้ฝึก Talk Me Into, Enthusiasm, Different From, Disappears, Learned Something About และ Patience
สิ่งเหล่านี้ช่วยให้คุณพูดเกี่ยวกับทางเลือก ความรู้สึกที่แข็งแกร่ง การเปรียบเทียบ การเปลี่ยนแปลง บทเรียน และการรอคอย
คุณทำได้ดี แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า
ขอบคุณ ฉันจะฝึกวลีเหล่านี้ต่อไป ลาก่อน
คุณ
คุณ
พร้อมสำหรับบทเรียนหรือยัง? กำลังจะมาถัดไป
ถ้าไม่ คุณสามารถข้ามไปยังบทสนทนาถัดไปได้เลย