Ramen sa Tanghalian: Mainit na Corn Soup at Kaba ni Anna
B1 English practice sa ramen lunch nina Anna at Yuki: magkuwento ng maliit na aberya, gamitin ang instead, at ipahayag ang kaba at excitement.
Sa ramen shop sa Tokyo, nag-uusap sina Anna at Yuki habang nanananghalian. Ikinukuwento ni Anna ang isang nakakatawang aberya: mainit na corn soup ang lumabas sa vending machine sa halip na malamig na tubig, at may naiwang mantsa sa puting shirt niya. Sa gitna ng magaan na panunukso at payo ng kaibigan, lumalabas din ang kaba niya para sa job interview at sa paggamit ng chopsticks.
Dito mo mapapansin kung paano ginagamit ang English sa totoong casual na usapan: pagsisimula ng kuwento, paghahambing ng inaasahan at nangyari sa tulong ng “instead,” at paglalarawan ng halo-halong damdamin tulad ng excited, nervous, at terrified. Para sa B1 na mag-aaral, makakatulong din ang mga pariralang pang-pakikinig at pagtugon sa payo, reassurance, at magaan na biro. Simulan ang aralin at sanayin ang sarili mong pagsasalita sa pamamagitan ng pagkuwento ng isang maliit na aberya at pagsagot sa tanong ng kaibigan.
Ang iyong matututunan
- Makapagsisimula ng kwento tungkol sa araw-araw na aberya gamit ang natural na parirala at past-tense na detalye.
- Makabubuo ng pangungusap na may “instead” na malinaw ang pagkakaiba ng inaasahan at resulta.
- Makapaglalarawan ng dalawa o higit pang damdamin sa isang pangungusap gamit ang angkop na tindi.
- Makikilala ang magaan na panunukso at makasasagot sa payo o reassurance nang natural.
- Magagamit ang bokabularyo tungkol sa job interview at first impressions sa usapan.
Pokus sa wika
- Pagsisimula ng kwento tungkol sa maliit na aberya
- Paghahambing ng inaasahan at resulta gamit ang “instead”
- Mga pang-uri ng damdamin at halo-halong emosyon
- Pakikinig at pagtugon sa payo, reassurance, at magaan na biro
- Bokabularyo para sa job interview, first impressions, at professional
Transcript sa Ingles
New dialogues and stories every day. Available in 21 subtitle languages.
Good morning, Yuki. You will not believe what happened to me before breakfast today.
Let me guess. You fought another vending machine, and the machine won again.
Almost. I wanted cold water, but the machine gave me hot corn soup instead.
That is not a mistake. That is the machine taking care of your health.
It is 7 in the morning. I do not need soup. I need water and maybe a little sleep.
In Japan, corn soup for breakfast is completely normal. My father drinks it every single day.
In my country, breakfast is bread, coffee, and absolutely no surprises from a metal box.
But surprises are good, Anna. Yesterday, the machine gave you a small towel, right?
Yes, and I still do not understand why a machine sells towels next to coffee and soup.
Because you never know when you will spill something on your shirt. That is very wise.
Speaking of shirts, I have a job interview today at a small English school.
That is great news.
You should be excited, not worried about soup and towels.
I am excited, but I am also nervous, and my white shirt already has a soup spot.
Of course it does.
The machine knew this would happen, so it gave you the towel yesterday.
I did not bring the towel.
I left it at home on the kitchen table like a fool.
You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.
Link in the description.
Then today you will learn an important lesson about listening to machines.
I think today I will learn an important lesson about eating soup in a clean shirt.
Do not worry. We will find a solution before your interview this afternoon.
What kind of solution? Please do not say I should buy another shirt from a machine.
No, that is silly. Machines do not sell shirts. They sell ties, soup, and small plastic eggs.
I still do not know what is inside those plastic eggs.
I'm a little afraid to find out.
Nobody knows, and nobody asks.
That is the Japanese way with mysterious things.
Okay, Teacher Yuki, what is your plan for my soup spot and my nervous heart?
First, we eat lunch at the ramen shop.
Second, you tell me about this school.
Fine, but I warn you, I will probably drop noodles on my shirt again.
Then you will have two spots, and together they will look like a fashion design.
You are a very positive person, Yuki. It's almost annoying how positive you are.
I am positive because I am hungry. Hungry people must stay cheerful.
That is not a real proverb, but I will accept it because I am also hungry.
Good. Let us order. Do you want the same ramen as always or something new?
The same one. I am nervous today, and nervous people need familiar food.
You are nervous about the interview, but you are also nervous about chopsticks.
I am always nervous about chopsticks. They are too thin sticks with no respect for me.
Last week you ate with a spoon and the owner looked at you like you were a criminal.
The owner is a kind man, but his eyes said, this foreigner is a danger to noodles.
Today you will use chopsticks and you will not drop anything. I believe in you.
Your belief is beautiful, but my fingers are weak and my soup is slippery.
Just watch me. Hold the top stick like a pencil and the bottom one like a small bird.
A small bird? Yuki, I have never held a bird in my life and I do not plan to start now.
Fine Forget the bird Just hold it like a pencil and move only the top stick Okay Pencil and bird New dialogues and stories every day Available in 21 subtitle languages I will try but if I fail you will pay for my lunch
That is fair. If you succeed, I will pay for your coffee after the interview.
Deal. Now tell me, what should I say when they ask why I want to teach here?
Tell them the truth. You love Japan and you want to help people communicate.
That is true. I also want to understand what the vending machines are saying to me.
The machines are not saying anything. They're just selling soup and towels.
I disagree. This morning the machine made a happy sound when it gave me soup.
That sound means, thank you for your money, not hello, my friend.
You are destroying my beautiful fantasy about friendly machines, Yuki.
I am preparing you for real life. Real life has buttons and no feelings.
Fine. But if the interview goes badly, I am blaming the soup and the machine.
If the interview goes badly, you will blame the soup, the machine, and the chopsticks.
Yes, and also the small bird that I cannot hold like a pencil.
You are impossible. Eat your ramen before it gets cold and sad.
Okay, okay. Look, I'm holding the chopsticks correctly. This is a historic moment.
Amazing. You have the skills of a small child, but at least you have skills.
Thank you. That is the nicest insult I have heard all week.
Now lift the noodles slowly. Do not rush. The noodles can smell fear.
The noodles can smell fear? What kind of country is this, Yuki?
A country where noodles have feelings and machines give you soup for breakfast.
I love this country, but sometimes it makes no sense to me at all.
That is normal. Sometimes it makes no sense to me either, and I was born here.
Really? You are not secretly a perfect Japanese person who understands everything?
No. Last week, I pressed the wrong button on the train ticket machine and paid double.
Finally, a story that makes me feel better about my own mistakes.
We are all just people pressing buttons and hoping for the best.
That is actually a beautiful way to describe life. I might use that in my interview.
Please do not. The school director will think you are strange.
But strange is interesting. Strange people make students laugh and remember lessons.
That is true. A boring teacher is worse than a strange one.
Then I will be the strangest teacher in Tokyo, and my students will love me.
They will love you until you give them soup for breakfast and call it homework.
That is a great idea. Tonight, please drink corn soup and write about your feelings.
You are a dangerous woman. I'm glad we are friends and not enemies.
Me too. Now, tell me about the school director. What is he like?
I do not know him, but most directors are serious men with big glasses.
That is exactly what I imagined. Serious face, big glasses, small office.
And he will ask you difficult grammar questions to test your English.
I am ready.
I can explain the difference between I have been and I have gone.
What about the difference between I'm nervous and I'm terrified?
That one is easy.
I'm nervous means I can still smile, and I'm terrified means I cannot.
Then you are nervous, not terrified.
I can see your smile from here.
I am smiling because you are paying for my lunch if I use the chopsticks.
I am smiling because you are finally eating without dropping anything.
Wait, do not move. Do not say anything. I have a noodle on my shirt.
No, you do not. I am looking at your shirt and it is clean.
Really? Let me check.
Oh you are right I did it I actually did it Congratulations You have passed the most difficult exam in Japan I feel like a champion A champion with a soup spot from breakfast
but still a champion. Now finish your ramen. We still have time before your interview.
What time is it? I do not want to be late and make a bad first impression.
It's one o'clock. Your interview is at three and the school is 20 minutes away.
Good. That gives me time to find a bathroom and fix my shirt.
The spot is small. Most people will not notice. And the director will be too busy with grammar.
I hope so. First impressions are important, and I want to look professional.
You will look professional. You have a clean shirt, a new job interview, and chopstick skills.
And a friend who pays for lunch. That is the most important part.
Do not push your luck. I am still deciding if you passed the chopstick test.
I passed. You saw it. I lifted the noodles and they went into my mouth, not my shirt.
Fine, you passed. But next week, we try a fork just to be safe.
One step at a time, Yuki. First the interview, then the fork, then the world.
I like that. You are becoming philosophical in your old age.
I am not old. I am 26 and I am still learning how to eat soup.
That is the spirit. Never stop learning even about soup.
Okay, I should go now. Thank you for lunch and for the chopstick lesson.
Good luck, Anna. Smile a lot, speak slowly, and do not mention the vending machine.
I will try, but the vending machine is part of who I am now.
Then mention it only if the director looks like a man who enjoys soup.
That is good advice. I will study his face and decide.
Go. You will be great, and tonight you will tell me everything.
I will, and if I get the job, I will buy you dinner at the ramen shop.
If you get the job, I will buy you a towel from the vending machine.
That is the most romantic gift anyone has ever promised me.
Go, Anna. The school is waiting, and the director does not like people who are late.
I am going. Wish me luck and wish my shirt luck, too.
Good luck to you both. Now walk fast and do not press any wrong buttons on the way.
I will try, but if a machine gives me something strange, I will accept it with a smile.
That is the best attitude. See you tonight, my strange foreign friend.
See you tonight, my wise Japanese teacher.
And thank you for everything.
Thank you for the noodles, the stories, and the soup spot on your shirt.
Goodbye, Yuki.
I will come back with good news and maybe a new towel.
I will be here waiting with coffee and a thousand questions.
Then I will hurry.
The faster I go, the faster I can tell you everything.
Up next, the lesson based on this dialogue.
If you want to skip it, just jump to the next scene.
You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website. Link in the description.
Good morning. I'm glad you're here. Are you ready for a short speaking lesson?
Good morning. Yes, I'm ready. What are we doing today?
We will practice sentences from conversation in Tokyo. I will say one sentence and you will repeat it twice.
Then I will explain one useful word or phrase and give three examples.
That sounds good. I'm ready for the first sentence.
Listen and repeat this sentence twice.
You will not believe what happened to me before breakfast today.
You will not believe what happened to me before breakfast today.
You will not believe what happened to me before breakfast today.
Good. The phrase happened to me means something came into my life or my experience.
For example, a funny thing happened to me on the train.
Something strange happened to me last night.
Nothing bad happened to me today.
I see.
Happened to me is a useful phrase.
Now repeat this sentence twice.
I wanted cold water but the machine gave me hot corn soup instead I wanted cold water but the machine gave me hot corn soup instead I wanted cold water but the machine gave me hot corn soup instead The word
instead means in place of something else. For example, I ordered tea but they
brought coffee instead. She wanted to walk but we took a taxi instead. I asked
for rice and he gave me noodles instead. Thank you, instead is clear now. Repeat
Repeat this sentence twice.
In Japan, corn soup for breakfast is completely normal.
Completely normal means totally usual and not strange.
For example, in some countries, cold soup is completely normal.
Walking to work is completely normal for him.
Talking to your plants is completely normal in her family.
Okay. Completely normal is a helpful phrase.
Repeat this sentence twice.
I have a job interview today at a small English school.
I have a job interview today at a small English school.
I have a job interview today at a small English school.
A job interview is a meeting where you try to get a job.
For example, my job interview is on Monday morning.
She wore a blue dress to her job interview.
He was nervous before the job interview.
Good, I know what a job interview is.
Repeat this sentence twice.
I am excited, but I am also nervous, and my white shirt already has a soup spot.
Nervous means a little worried or uncomfortable.
For example, I feel nervous before a big test.
She gets nervous when she speaks in public.
He was nervous about meeting new people.
Yes, nervous is a very useful word.
Repeat this sentence twice.
We will find a solution before your interview this afternoon.
We will find a solution before your interview this afternoon.
We will find a solution before your interview this afternoon.
A solution is an answer to a problem.
For example, we need a solution for this small problem.
She found a simple solution.
There is no easy solution to every issue.
That makes sense.
A solution is an answer.
Repeat this sentence twice.
First impressions are important and I want to look professional.
First impressions are important and I want to look professional.
First impressions are important and I want to look professional.
First impressions are the feelings people get when they meet you first.
For example, first impressions can last a long time.
She smiled to make a good first impression.
A clean shirt helps with first impressions.
I like that. First impressions matter.
Good work today. Let's review some useful words and phrases.
Happened to me, instead, completely normal, job interview, nervous, solution, and first impressions.
Also remember Anna's line, never stop learning, even about soup.
Keep practicing these in daily life.
Thank you. I enjoyed this lesson and I will remember the useful phrases. Goodbye.
Where is Anna going next? Follow her travels and learn English. Subscribe.
New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.
Transcript sa wikang ito
Bagong diyalogo at kuwento araw-araw. Available sa 21 na wika ng subtitle.
Magandang umaga, Yuki. Hindi ka maniniwala sa nangyari sa akin bago ang almusal ngayon.
Hulaan ko. Nakipag-away ka na naman sa isang vending machine, at nanalo na naman ang machine.
Halos. Gusto ko ng malamig na tubig, pero binigyan ako ng machine ng mainit na corn soup.
Hindi iyon pagkakamali. Iyon ay ang machine na nag-aalaga sa kalusugan mo.
Alas-7 na ng umaga. Hindi ko kailangan ng sopas. Kailangan ko ng tubig at siguro kaunting tulog.
Sa Japan, normal lang ang corn soup para sa almusal. Iniinom ito ng tatay ko araw-araw.
Sa bansa ko, almusal ay tinapay, kape, at talagang walang sorpresa mula sa metal na kahon.
Pero maganda ang sorpresa, Anna. Kahapon, binigyan ka ng machine ng maliit na tuwalya, di ba?
Oo, at hindi ko pa rin maintindihan kung bakit nagbebenta ng tuwalya ang machine katabi ng kape at sopas.
Kasi hindi mo alam kung kailan ka magtatapon ng kung ano sa shirt mo. Napakatalino niyon.
Speaking of shirt, may job interview ako ngayon sa isang maliit na English school.
Magandang balita iyan.
Dapat excited ka, hindi nag-aalala sa sopas at tuwalya.
Excited ako, pero kinakabahan din ako, at may soup spot na ang puti kong shirt.
Siyempre meron.
Alam ng machine na mangyayari ito, kaya binigyan ka niya ng tuwalya kahapon.
Hindi ko dinala ang tuwalya.
Iniwan ko ito sa bahay sa mesa ng kusina na parang tanga.
Maaari mong sanayin ang lahat ng diyalogong ito pangungusap sa pangungusap gamit ang interactive player sa aming website.
Link sa description.
Tapos ngayon matututunan mo ang mahalagang aral tungkol sa pakikinig sa mga machine.
Sa tingin ko ngayon matututunan ko ang mahalagang aral tungkol sa pagkain ng sopas sa malinis na shirt.
Huwag mag-alala. Makakahanap tayo ng solusyon bago ang interview mo ngayong hapon.
Anong klaseng solusyon? Pakiusap huwag sabihin na dapat bumili ako ng ibang shirt sa machine.
Hindi, kalokohan iyon. Hindi nagbebenta ng shirt ang machine. Nagbebenta sila ng tie, sopas, at maliit na plastic egg.
Hindi ko pa rin alam kung ano ang nasa loob ng mga plastic egg na iyon.
Medyo natatakot akong malaman.
Walang nakakaalam, at walang nagtatanong.
Iyon ang paraan ng Japan sa mga misteryosong bagay.
Okay, Teacher Yuki, ano ang plano mo para sa soup spot ko at sa kinakabahan kong puso?
Una, kakain tayo ng lunch sa ramen shop.
Pangalawa, sasabihin mo sa akin ang tungkol sa school na ito.
Sige, pero binabalaan kita, baka matapon ako ng noodles sa shirt ko ulit.
Tapos magkakaroon ka ng dalawang spot, at magmumukha silang fashion design.
Napakapositibong tao mo, Yuki. Nakakainis na halos kung gaano ka kapositibo.
Positibo ako kasi gutom ako. Ang gutom na tao dapat masayahin.
Hindi iyon tunay na proverb, pero tatanggapin ko kasi gutom din ako.
Mabuti. Umorder na tayo. Gusto mo ba ng parehong ramen gaya ng dati o bago?
Pareho. Kinakabahan ako ngayon, at ang kinakabahang tao kailangan ng pamilyar na pagkain.
Kinakabahan ka sa interview, pero kinakabahan ka rin sa chopsticks.
Palagi akong kinakabahan sa chopsticks. Masyado silang manipis na stick na walang respeto sa akin.
Noong isang linggo kumain ka gamit ang kutsara at tiningnan ka ng may-ari na parang kriminal ka.
Mabait na tao ang may-ari, pero sinasabi ng mata niya, delikado ang foreigner na ito sa noodles.
Ngayon gagamit ka ng chopsticks at wala kang matatapon. Naniniwala ako sa iyo.
Maganda ang paniniwala mo, pero mahina ang daliri ko at madulas ang sopas ko.
Panoorin mo lang ako. Hawakan ang taas na stick parang lapis at ang baba parang maliit na ibon.
Maliit na ibon? Yuki, hindi pa ako nakahawak ng ibon sa buhay ko at wala akong planong simulan ngayon.
Sige Kalimutan ang ibon Hawakan mo lang parang lapis at igalaw mo lang ang taas na stick Okay Lapis at ibon Bagong diyalogo at kuwento araw-araw Available sa 21 na wika ng subtitle Susubukan ko pero kung mabigo ako ikaw ang magbabayad ng lunch ko
Patas iyon. Kung magtagumpay ka, ako ang magbabayad ng kape mo pagkatapos ng interview.
Deal. Ngayon sabihin mo, ano ang dapat kong sabihin kapag tinanong nila kung bakit gusto kong magturo dito?
Sabihin mo ang totoo. Mahal mo ang Japan at gusto mong tumulong sa mga tao na magkomunikasyon.
Totoo iyon. Gusto ko rin maintindihan kung ano ang sinasabi ng mga vending machine sa akin.
Walang sinasabi ang mga machine. Nagbebenta lang sila ng sopas at tuwalya.
Hindi ako sang-ayon. Kaninang umaga gumawa ng masayang tunog ang machine nang bigyan ako ng sopas.
Ang tunog na iyon ay nangangahulugang, salamat sa pera mo, hindi hello, kaibigan ko.
Sinisira mo ang magandang fantasy ko tungkol sa friendly na machine, Yuki.
Inihahanda kita para sa totoong buhay. Ang totoong buhay may buttons at walang feelings.
Sige. Pero kung maging masama ang interview, sisisihin ko ang sopas at ang machine.
Kung maging masama ang interview, sisisihin mo ang sopas, ang machine, at ang chopsticks.
Oo, at pati ang maliit na ibon na hindi ko mahawakan parang lapis.
Imposible ka. Kainin mo na ang ramen mo bago ito lumamig at malungkot.
Okay, okay. Tingnan mo, tama ang hawak ko sa chopsticks. Historic moment ito.
Amazing. May skills ka ng maliit na bata, pero at least may skills ka.
Salamat. Iyon ang pinakamagandang insulto na narinig ko buong linggo.
Ngayon iangat mo nang dahan-dahan ang noodles. Huwag magmadali. Naamoy ng noodles ang takot.
Naamoy ng noodles ang takot? Anong klaseng bansa ito, Yuki?
Bansa kung saan may feelings ang noodles at binibigyan ka ng machine ng sopas para sa almusal.
Mahal ko ang bansang ito, pero minsan wala talaga itong sense para sa akin.
Normal iyon. Minsan wala rin itong sense para sa akin, at dito ako ipinanganak.
Talaga? Hindi ka palihim na perpektong Japanese na naiintindihan ang lahat?
Hindi. Noong isang linggo, pinindot ko ang maling button sa train ticket machine at nagbayad ako ng doble.
Sa wakas, isang kuwentong nagpapagaan sa pakiramdam ko tungkol sa sarili kong pagkakamali.
Lahat tayo ay tao lang na pumipindot ng button at umaasa sa pinakamabuti.
Iyon ay magandang paraan para ilarawan ang buhay. Baka gamitin ko iyon sa interview ko.
Pakiusap huwag. Iisipin ng school director na kakaiba ka.
Pero interesting ang kakaiba. Pinapatawa ng kakaibang tao ang estudyante at naaalala nila ang lesson.
Totoo iyon. Mas masahol ang boring na teacher kaysa kakaiba.
Tapos ako ang pinakakakaibang teacher sa Tokyo, at mamahalin ako ng estudyante ko.
Mamahalin ka nila hanggang bigyan mo sila ng sopas para sa almusal at tawagin mong homework.
Magandang ideya iyon. Ngayong gabi, pakiusap uminom ka ng corn soup at isulat mo ang feelings mo.
Delikado kang babae. Masaya akong magkaibigan tayo at hindi magkaaway.
Ako rin. Ngayon, sabihin mo sa akin ang tungkol sa school director. Anong klaseng tao siya?
Hindi ko siya kilala, pero karamihan ng director ay seryosong lalaki na may malaking salamin.
Iyon exactly ang iniimagine ko. Seryosong mukha, malaking salamin, maliit na office.
At magtatanong siya ng mahirap na grammar questions para testin ang English mo.
Handa ako.
Kaya kong ipaliwanag ang pagkakaiba ng I have been at I have gone.
Paano ang pagkakaiba ng I'm nervous at I'm terrified?
Madali iyon.
Ang I'm nervous ay nangangahulugang kaya ko pa ngumiti, at ang I'm terrified ay hindi ko na kaya.
Tapos nervous ka, hindi terrified.
Nakikita ko ang ngiti mo mula dito.
Ngumingiti ako kasi ikaw ang magbabayad ng lunch ko kung gagamit ako ng chopsticks.
Ngumingiti ako kasi sa wakas kumakain ka nang walang natatapon.
Teka, huwag gumalaw. Huwag magsalita. May noodle sa shirt ko.
Wala. Tinitignan ko ang shirt mo at malinis ito.
Talaga? Tignan ko nga.
Ay tama ka nagawa ko Nagawa ko talaga Congratulations Pumasa ka sa pinakamahirap na exam sa Japan Pakiramdam ko champion ako Champion na may soup spot mula sa almusal
pero champion pa rin. Ngayon tapusin mo ang ramen mo. May oras pa tayo bago ang interview mo.
Anong oras na? Ayaw kong mahuli at makagawa ng masamang first impression.
Ala-una na. Alas-tres ang interview mo at 20 minuto ang layo ng school.
Mabuti. May oras ako para maghanap ng banyo at ayusin ang shirt ko.
Maliit lang ang spot. Hindi ito mapapansin ng karamihan. At magiging abala ang director sa grammar.
Sana nga. Mahalaga ang first impression, at gusto kong magmukhang professional.
Magmumukha kang professional. May malinis kang shirt, bagong job interview, at chopstick skills.
At kaibigan na magbabayad ng lunch. Iyon ang pinakamahalagang parte.
Huwag mong pilitin ang swerte. Nag-iisip pa ako kung pumasa ka sa chopstick test.
Pumasa ako. Nakita mo. Ini-angat ko ang noodles at napunta sa bibig ko, hindi sa shirt ko.
Sige, pumasa ka. Pero sa susunod na linggo, susubukan natin ang fork para safe.
Isa-isa lang, Yuki. Una ang interview, tapos ang fork, tapos ang mundo.
Gusto ko iyon. Nagiging philosophical ka na sa pagtanda mo.
Hindi ako matanda. 26 ako at nag-aaral pa rin ako kung paano kumain ng sopas.
Iyon ang spirit. Huwag tumigil sa pag-aaral kahit tungkol sa sopas.
Okay, aalis na ako. Salamat sa lunch at sa chopstick lesson.
Good luck, Anna. Ngumiti ka nang madalas, magsalita nang dahan-dahan, at huwag banggitin ang vending machine.
Susubukan ko, pero parte na ng pagkatao ko ang vending machine ngayon.
Tapos banggitin mo lang kung mukhang taong mahilig sa sopas ang director.
Magandang payo iyon. Pag-aaralan ko ang mukha niya at magdedesisyon.
Sige na. Magiging mahusay ka, at mamayang gabi ikukuwento mo sa akin ang lahat.
Oo, at kung makuha ko ang trabaho, ililibre kita ng dinner sa ramen shop.
Kung makuha mo ang trabaho, bibilhan kita ng tuwalya mula sa vending machine.
Iyon ang pinakaromantikong regalo na ipinangako sa akin ng kahit sino.
Sige na, Anna. Naghihintay ang school, at hindi gusto ng director ang mga taong late.
Aalis na ako. Wish me luck at wish my shirt luck din.
Good luck sa inyong dalawa. Ngayon maglakad nang mabilis at huwag pumindot ng maling button sa daan.
Susubukan ko, pero kung may ibigay sa akin ang machine na kakaiba, tatanggapin ko ito nang nakangiti.
Iyon ang pinakamagandang attitude. Kita tayo mamayang gabi, kakaiba kong foreign friend.
Kita tayo mamayang gabi, matalino kong Japanese teacher.
At salamat sa lahat.
Salamat sa noodles, sa mga kuwento, at sa soup spot sa shirt mo.
Paalam, Yuki.
Babalik ako na may magandang balita at siguro bagong tuwalya.
Maghihintay ako dito na may kape at isang libong tanong.
Tapos magmamadali ako.
Kapag mas mabilis ako, mas mabilis kong maikukuwento sa iyo ang lahat.
Susunod, ang lesson na base sa diyalogong ito.
Kung gusto mong laktawan ito, tumalon lang sa susunod na scene.
Maaari mong sanayin ang lahat ng diyalogong ito pangungusap sa pangungusap gamit ang interactive player sa aming website. Link sa description.
Magandang umaga. Masaya akong nandito ka. Handa ka na ba sa maikling speaking lesson?
Magandang umaga. Oo, handa na ako. Ano ang gagawin natin ngayon?
Magsasanay tayo ng mga pangungusap mula sa conversation in Tokyo. Magsasabi ako ng isang pangungusap at uulitin mo ito nang dalawang beses.
Tapos ipapaliwanag ko ang isang kapaki-pakinabang na salita o phrase at magbibigay ng tatlong halimbawa.
Maganda iyon. Handa na ako sa unang pangungusap.
Makinig at ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Hindi ka maniniwala sa nangyari sa akin bago ang almusal ngayon.
Hindi ka maniniwala sa nangyari sa akin bago ang almusal ngayon.
Hindi ka maniniwala sa nangyari sa akin bago ang almusal ngayon.
Mabuti. Ang phrase na happened to me ay nangangahulugang may dumating sa buhay ko o sa experience ko.
Halimbawa, may nakakatawang nangyari sa akin sa train.
May kakaibang nangyari sa akin kagabi.
Walang masamang nangyari sa akin ngayon.
Nakikita ko.
Ang happened to me ay kapaki-pakinabang na phrase.
Ngayon ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Gusto ko ng malamig na tubig pero binigyan ako ng machine ng mainit na corn soup instead Gusto ko ng malamig na tubig pero binigyan ako ng machine ng mainit na corn soup instead Gusto ko ng malamig na tubig pero binigyan ako ng machine ng mainit na corn soup instead Ang salitang
instead ay nangangahulugang kapalit ng ibang bagay. Halimbawa, umorder ako ng tea pero sila
nagdala ng kape sa halip. Gusto niyang maglakad pero sumakay kami ng taxi sa halip. Hiningi ko
ang kanin at binigyan niya ako ng noodles sa halip. Salamat, malinaw na ngayon ang "instead." Ulitin
Ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Sa Japan, ang corn soup para sa almusal ay ganap na normal.
Ang "ganap na normal" ay nangangahulugang lubos na karaniwan at hindi kakaiba.
Halimbawa, sa ilang bansa, ang malamig na sabaw ay ganap na normal.
Ang maglakad papunta sa trabaho ay ganap na normal para sa kanya.
Ang pakikipag-usap sa iyong mga halaman ay ganap na normal sa kanyang pamilya.
Sige. Ang "ganap na normal" ay isang kapaki-pakinabang na parirala.
Ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
May job interview ako ngayon sa isang maliit na English school.
May job interview ako ngayon sa isang maliit na English school.
May job interview ako ngayon sa isang maliit na English school.
Ang job interview ay isang pagpupulong kung saan sinusubukan mong makakuha ng trabaho.
Halimbawa, ang job interview ko ay sa Lunes ng umaga.
Nagsuot siya ng asul na damit sa kanyang job interview.
Kinakabahan siya bago ang job interview.
Magaling, alam ko na kung ano ang job interview.
Ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Nasasabik ako, pero kinakabahan din ako, at may mantsa na ng sabaw ang puti kong kamiseta.
Ang "nervous" ay nangangahulugang medyo nag-aalala o hindi komportable.
Halimbawa, kinakabahan ako bago ang isang malaking pagsusulit.
Kinakabahan siya kapag nagsasalita siya sa publiko.
Kinakabahan siya sa pakikipagkita sa mga bagong tao.
Oo, ang "nervous" ay isang napaka-kapaki-pakinabang na salita.
Ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Makakahanap tayo ng solusyon bago ang interview mo ngayong hapon.
Makakahanap tayo ng solusyon bago ang interview mo ngayong hapon.
Makakahanap tayo ng solusyon bago ang interview mo ngayong hapon.
Ang solusyon ay isang sagot sa isang problema.
Halimbawa, kailangan natin ng solusyon para sa maliit na problemang ito.
Nakahanap siya ng simpleng solusyon.
Walang madaling solusyon sa bawat isyu.
May katuturan iyon.
Ang solusyon ay isang sagot.
Ulitin ang pangungusap na ito nang dalawang beses.
Mahalaga ang first impressions at gusto kong magmukhang propesyonal.
Mahalaga ang first impressions at gusto kong magmukhang propesyonal.
Mahalaga ang first impressions at gusto kong magmukhang propesyonal.
Ang first impressions ay ang mga damdaming nararamdaman ng mga tao kapag una kang nakilala.
Halimbawa, ang first impressions ay maaaring tumagal nang mahabang panahon.
Ngumiti siya para makagawa ng magandang first impression.
Nakakatulong ang malinis na kamiseta sa first impressions.
Gusto ko iyon. Mahalaga ang first impressions.
Magandang trabaho ngayon. Balikan natin ang ilang kapaki-pakinabang na salita at parirala.
Nangyari sa akin, instead, ganap na normal, job interview, nervous, solusyon, at first impressions.
Tandaan din ang linya ni Anna, huwag kailanman huminto sa pag-aaral, kahit tungkol sa sabaw.
Ipagpatuloy ang pagsasanay ng mga ito sa pang-araw-araw na buhay.
Salamat. Nasiyahan ako sa araling ito at tatandaan ko ang mga kapaki-pakinabang na parirala. Paalam.
Saan pupunta si Anna susunod? Sundan ang kanyang mga paglalakbay at matuto ng English. Mag-subscribe.
Bagong Diyalogo at Kuwento Araw-araw, available sa 21 wika ng subtitle.