Tatlong Tuk-Tuk Driver: Sino ang Pipiliin at Magkano?

Transcript sa Ingles

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ploy, I have been in Bangkok for five days and I have learned that this city has two speeds.

Two speeds?

Please explain because I was born here and I never noticed.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

And in the afternoon, everything moves fast, like the taxis and the motorbikes and the boats.

And especially the tuk-tuks, those little three-wheeled things with the very loud engines.

They are the soul of Bangkok.

You cannot visit the city and not ride in one.

I saw one yesterday.

It went past me very fast, and the driver was smiling like he knew a secret.

He did know a secret.

He knew you would charge you far too much money.

That is not a secret.

That is just business, and I respect it a little.

Tomorrow we go to the floating market, and you will love it completely.

That sounds beautiful.

What will I see there?

Tell me everything, please.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

Boats full of noodles?

That is the most wonderful sentence I have ever heard.

First a bus, then a tuk-tuk, then a small boat.

It is a whole adventure in one day.

A bus, a tuk-tuk and a boat?

That is three vehicles.

I only have one stomach.

Then you must be brave and keep your stomach calm because the road is bumpy.

I will be brave, but I'm also bringing a plastic bag, just in case of trouble.

Do not bring a plastic bag, bring a hat, because the sun here does not forgive anyone.

I already have a hat.

It is very big and it makes me look like a mushroom.

That hat is perfect.

It is smart and it is funny and both things are important.

On Sunday morning, we met at the bus station and rode for one hour together.

Then we got off at a small stop near the river, where three tuk-tuks were waiting in the shade.

Three drivers were sitting there, and I did not know how to choose between them.

I told you that choosing a driver is the most important decision of the whole day.

How do I choose?

They all look the same to me, with the same calm faces.

You must look at their faces.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

And what does a bad driver look like?

Please describe him carefully for me.

A bad driver has a fast smile and a very clean tuk-tuk because he never takes the long way.

I studied the three drivers and made my decision like a serious detective.

The first was young and bored, and the second was old and sleepy, and the third was eating mango.

I choose the mango man.

Anyone who eats mango at 9 in the morning must be good.

Good choice.

His name is probably Samchai, and he will probably try to charge us extra.

Then we will argue with him, and it will be fun and educational at the same time.

We walked to the third driver and he looked up and smiled slowly, exactly as I predicted.

Hello, we want to go to the floating market.

How much will that cost us today?

300 baht, he said, and he called it a very good price and a very fair price.

300?

That is too much.

We are not tourists.

Well, she is a tourist, but I am not.

You are both tourists today, he said, because the market is far and the road is hot.

I like him.

He is honest about being dishonest and that is a rare quality.

Fine 250 baht and you drive slowly because she has a weak stomach I always drive slowly he said I am the slowest driver in the whole of Bangkok Is that true I asked him and he said no but he would drive slowly because he liked my hat He liked my hat?

Everyone else laughs at my hat, and it hurts my feelings.

He said the sun here is strong, and a big hat is a smart hat, and I agreed with him.

See?

He's a philosopher.

All tuk-tuk drivers are philosophers, and I knew it.

We got into the tuk-tuk, which was small and open on the sides with thin, hard seats.

I held my hat with one hand and the metal bar with the other, and I was ready.

He said, hold your hat, because Bangkok is not gentle with hats or with tourists.

I am ready, I told him, but please remember that I have a very weak stomach.

He said he remembered because he has a very good memory for weak stomachs.

the tuk-tuk started with a loud noise and moved into the traffic like a small boat.

I had seen the traffic before, but I had never been inside it and it was different.

Motorbikes passed on both sides and a bus came so close I could see the driver eating a sandwich.

And a small dog sat on the back of a motorbike wearing a tiny shirt and looking proud.

Boy, there is a dog on a motorbike.

He's wearing a shirt.

Please explain this to me.

Yes, that dog is famous in this area.

His name is Moo and he goes everywhere with his owner.

Moo means pig, right?

Why is a dog named Pig?

That is confusing and funny.

Because he eats like a pig.

It is a very honest name for a very honest dog.

I love this country.

Nothing makes sense and everything is wonderful at the same time.

The driver turned onto a smaller road and the buildings became lower and the shops smaller.

I saw a woman cooking noodles on the sidewalk and a man selling goldfish in plastic bags.

I asked the driver if this was the way to the market, and he said, yes, this is the scenic way.

The scenic way?

Samchai, the market is on the other side of the river, not here.

I know, he said, but the bridge is busy today, so I take the long way and it is faster.

How can the long way be faster?

That is not possible in any country I know.

Because the short way is full of cars and the long way is full of nothing, he said.

Nothing is faster than cars.

That is not logic.

That is poetry, and I like it.

I do not care about the logic because I am enjoying the view.

Look at that house.

The house was built on tall wooden legs above a small canal, and it looked like a bird.

A woman was sitting on the porch, cutting vegetables, and she waved at the tuk-tuk.

She waved at me.

Why did she wave at me?

I'm a stranger with a mushroom hat.

Because you are wearing a big hat and you look surprised and people wave at surprised people.

He is right.

You have a very surprised face and it is your best quality.

I have been surprised since I arrived in Asia.

My face is tired from being surprised.

We drove for another 20 minutes and the road became narrow and quiet and green.

Trees grew over the street and the sun made small circles on the ground and I relaxed.

The engine was loud but the air was soft and the city felt very far away.

Driver, what is your name?

I have been calling you driver for half an hour.

My name is Sam Chai and I have been driving this tuk-tuk for 20 years.

20 years?

You must know every street in Bangkok, every corner and every shortcut.

I know every street, every shortcut and every place where the police do not look.

Do not tell her that.

She will worry about the police and the shortcuts.

I have not worried.

I am curious.

Where do the police not look, Sam Chai?

behind the temple near the river and in front of the noodle shop on soy 9.

Why not in front of the noodle shop?

That seems like a strange place for police.

Because the police also eat noodles Nobody arrests a man while he is eating noodles That is the wisest thing I have heard this week and I have heard many wise things In Thailand food is always more important than rules You will learn this slowly.

We turned a corner and suddenly the market appeared, and it was not a market on land.

It was a market on the water.

Dozens of small boats were crowded together in the canal.

Each boat was full of fruit, flowers, noodles, and people, and it was beautiful.

Oh, oh, this is beautiful.

This is the most beautiful thing I have seen in my whole life.

I told you, the long way is the beautiful way, and I was right about everything.

You told her nothing.

You just wanted more money for the extra driving.

I wanted more money, and I wanted to show her the beautiful way.

Both things are true.

I will pay you the extra 50 baht.

You earned it with the house on legs.

Samchai smiled and stopped the tuk-tuk near a small pier, and I got out and stretched.

My hat was still on my head and my stomach was still calm, which was a small miracle.

Thank you, Samchai.

You are a good driver and a very bad businessman.

Thank you.

That is the nicest thing anyone has said to me this month.

Now we take a boat.

Are you ready for the next adventure, my brave friend?

I am ready, but first I need to eat something, because I am hungry from all the philosophy.

We walked to a small boat that was selling noodles and the woman had a wide smile.

She had a very large pot and a very large smile and I pointed at the noodles.

Two bowls, please.

One for me and one for my friend who was always hungry.

Two bowls?

You are hungry.

I like hungry people, she said, and she gave us extra noodles.

Everyone here likes hungry people.

It's a very friendly country for hungry tourists.

We are friendly because we are always eating.

Hungry people are not friendly at all.

That is true.

I am not friendly when I am hungry.

I am a monster with a big hat.

The woman gave us two bowls of noodles and I sat on a small wooden bench.

The noodles were hot and sour and sweet and they were the best noodles I have ever eaten.

Ploy, this is amazing.

Why is everything here so delicious?

Please tell me the secret.

Because we cook with our hearts and our grandmother's recipes, and that is the secret.

In my country, we cook with a microwave and a lot of hope and a little salt.

That is sad.

You must learn to cook properly before you leave this country.

I will try, but first I want to ride in one of those small boats on the canal.

We finished our noodles and rented a small boat with a quiet driver and a slow engine.

The boat moved slowly through the canal, past boats full of fruit and flowers.

I bought a small bag of mangoes and eat one with my hands, and it was perfect.

I am eating mango in a boat in Thailand.

This is not real life.

This is a dream.

It is real life.

You are just not used to it yet, and that is fine.

I do not want to get used to it.

I want to be surprised forever and ever.

Then you will be happy here.

This country surprises everyone, even the people who live here.

We floated past a small temple and a group of children playing in the water.

The children waved at me, and I waved back with both hands like a happy fool.

My hat almost fell into the canal, and I caught it just in time, which was lucky.

See, I told you the hat was dangerous, and you did not believe me.

The hat is not dangerous, the boat is dangerous, the hat is innocent.

The hat is too big, and it makes you look like a mushroom, that is all.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website Link in the description Up next the lesson based on this dialogue If you want to Skip it just jump to the next scene Good morning Today we will practice a few useful sentences from Anna and Ploy day in Bangkok.

Good morning!

I am ready.

Let's practice one sentence from the beginning.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and and the old men drinking tea.

The useful phrase is move slowly.

The river moves slowly in the dry season.

The train moves slowly through the mountains.

My grandmother moves slowly in the morning.

Traffic moves slowly near the market.

Time moves slowly when I wait.

Now you repeat the sentence twice.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

In the morning, everything moves slowly, like the fruit sellers and the old men drinking tea.

Good.

Next sentence.

They are the soul of Bangkok.

The useful phrase is the soul of Bangkok.

Jazz is the soul of New Orleans.

Family is the soul of this neighborhood.

The old market is the soul of the town.

Music is the soul of the festival.

The river is the soul of the city.

Now you repeat the sentence twice.

They are the soul of Bangkok.

They are the soul of Bangkok.

Next sentence.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers, all crowded together on the water.

The useful phrase is crowded together.

The children were crowded together in the hallway.

The sheep were crowded together under the tree.

Boats were crowded together at the pier.

People were crowded together near the stage.

The books were crowded together on the shelf.

Now you repeat the sentence twice.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

You will see boats full of fruit and noodles and flowers all crowded together on the water.

Next sentence.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

The useful phrase is slow smile.

She gave me a slow smile.

He answered with a slow smile.

The old man had a slow smile.

Her slow smile made me relax.

The driver gave a slow smile and started the engine.

Now, you repeat the sentence twice.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

A good driver has kind eyes and a slow smile.

Final sentence.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

The useful phrase is the long way.

We took the long way home.

The long way is quieter and prettier.

She always takes the long way to work.

The long way showed us the river.

I prefer the long way when I have time.

Now you repeat the sentence twice.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

I learned that the long way can be faster and that dogs can be named pig.

Today we practiced move slowly, the soul of Bangkok, crowded together, slow smile, and the long way.

These phrases can describe cities, people, and journeys.

You did well.

Thank you.

New Dialogues and Stories Every Day, available in 21 subtitle languages.

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Thank you.

Transcript sa wikang ito

Bagong diyalogo at kuwento araw-araw. Available sa 21 wika ng subtitle.

Maaari mong sanayin ang lahat ng mga diyalogong ito nang pangungusap sa pamamagitan ng pangungusap gamit ang interactive na player sa aming website.

Link sa paglalarawan.

Ploy, limang araw na akong nasa Bangkok at natutunan ko na ang lungsod na ito ay may dalawang

bilis.

Dalawang bilis?

Pakipaliwanag dahil dito ako ipinanganak at hindi ko ito napansin.

Sa umaga, mabagal ang lahat ng bagay, tulad ng mga nagtitinda ng prutas at mga matatandang lalaking umiinom

ng tsaa.

At sa hapon, mabilis ang lahat ng bagay, tulad ng mga taxi at mga motorsiklo at ang

mga bangka.

At lalo na ang mga tuk-tuk, ang maliliit na bagay na may tatlong gulong na may napakalakas na makina.

Sila ang kaluluwa ng Bangkok.

Hindi ka makakabisita sa lungsod at hindi sasakay sa isa.

May nakita akong isa kahapon.

Mabilis itong dumaan sa akin, at ang driver ay nakangiti na parang may alam na sikreto.

May alam nga siyang sikreto.

Alam niyang sisingilin ka niya ng sobrang pera.

Hindi iyon sikreto.

Negosyo lang iyon, at nirerespeto ko ito nang kaunti.

Bukas pupunta tayo sa floating market, at magugustuhan mo ito nang lubos.

Maganda iyon.

Ano ang makikita ko doon?

Sabihin mo sa akin ang lahat, pakiusap.

Makikita mo ang mga bangkang puno ng prutas at noodles at bulaklak, lahat nagsisiksikan sa tubig.

Mga bangkang puno ng noodles?

Iyon ang pinakamagandang pangungusap na narinig ko.

Una bus, tapos tuk-tuk, tapos maliit na bangka.

Isang buong pakikipagsapalaran sa isang araw.

Bus, tuk-tuk at bangka?

Tatlong sasakyan iyon.

Isang tiyan lang ang meron ako.

Kung gayon kailangan mong maging matapang at panatilihing kalmado ang iyong tiyan dahil ang kalsada ay lubak-lubak.

Magiging matapang ako, pero magdadala rin ako ng plastic bag, para lang sa gulo.

Huwag kang magdala ng plastic bag, magdala ka ng sombrero, dahil ang araw dito ay hindi nagpapatawad sa kahit sino.

May sombrero na ako.

Napakalaki nito at mukha akong kabute.

Perpekto ang sombrerong iyon.

Matalino ito at nakakatawa at parehong mahalaga ang dalawang bagay.

Linggo ng umaga, nagkita kami sa bus station at sumakay nang isang oras nang magkasama.

Tapos bumaba kami sa isang maliit na hintuan malapit sa ilog, kung saan tatlong tuk-tuk ang naghihintay sa lilim.

Tatlong driver ang nakaupo doon, at hindi ko alam kung paano pipiliin sa kanila.

Sinabi ko sa iyo na ang pagpili ng driver ay ang pinakamahalagang desisyon ng buong araw.

Paano ako pipili?

Pareho silang lahat sa akin, na may parehong kalmadong mukha.

Kailangan mong tingnan ang kanilang mga mukha.

Ang mabuting driver ay may mabait na mata at mabagal na ngiti.

At ano ang hitsura ng masamang driver?

Pakilarawan siya nang mabuti para sa akin.

Ang masamang driver ay may mabilis na ngiti at napakalinis na tuk-tuk dahil hindi siya kailanman dumadaan sa mahabang ruta.

Pinag-aralan ko ang tatlong driver at ginawa ang aking desisyon na parang seryosong detektib.

Ang una ay bata at naiinip, at ang pangalawa ay matanda at inaantok, at ang pangatlo ay kumakain ng

mangga.

Pinipili ko ang lalaking may mangga.

Sinumang kumakain ng mangga sa 9 ng umaga ay dapat mabuti.

Magandang pagpili.

Malamang ang pangalan niya ay Samchai, at malamang susubukan niyang singilin tayo ng dagdag.

Tapos makikipagtalo tayo sa kanya, at ito ay magiging masaya at edukasyonal sa parehong oras.

Naglakad kami papunta sa pangatlong driver at tumingin siya at ngumiti nang mabagal, eksaktong tulad ng hinulaan ko.

Hello, gusto naming pumunta sa floating market.

Magkano ang magagastos namin ngayon?

300 baht, sabi niya, at tinawag niya itong napakagandang presyo at napakapatas na presyo.

300?

Sobra iyon.

Hindi kami turista.

Well, turista siya, pero ako hindi.

Pareho kayong turista ngayon, sabi niya, dahil malayo ang market at mainit ang kalsada.

Gusto ko siya.

Tapat siya sa pagiging hindi tapat at bihirang katangian iyon.

Sige 250 baht at magmaneho ka nang mabagal dahil mahina ang tiyan niya lagi akong nagmamaneho nang mabagal sabi niya ako ang pinakamabagal na driver sa buong Bangkok Totoo ba iyon tanong ko sa kanya at sinabi niyang hindi pero magmamaneho siya nang mabagal dahil nagustuhan niya ang sombrero ko

Nagustuhan niya ang sombrero ko?

Tinatawanan ng lahat ang sombrero ko, at nasasaktan ang damdamin ko.

Sinabi niya na malakas ang araw dito, at ang malaking sombrero ay matalinong sombrero, at sumang-ayon ako sa kanya.

Tingnan mo?

Pilosopo siya.

Lahat ng tuk-tuk driver ay pilosopo, at alam ko iyon.

Sumakay kami sa tuk-tuk, na maliit at bukas sa mga gilid na may manipis at matigas na upuan.

Hinawakan ko ang sombrero ko ng isang kamay at ang metal na bar ng isa pa, at handa na ako.

Sabi niya, hawakan mo ang sombrero mo, dahil ang Bangkok ay hindi magiliw sa mga sombrero o sa mga turista.

Handa na ako, sabi ko sa kanya, pero pakiusap tandaan mo na napakahina ng tiyan ko.

Sinabi niyang naalala niya dahil napakaganda ng memorya niya sa mahihinang tiyan.

nagsimula ang tuk-tuk nang malakas ang ingay at pumasok sa trapiko na parang maliit na bangka.

Nakita ko na ang trapiko noon, pero hindi pa ako nakapasok dito at iba ito.

Dumaan ang mga motorsiklo sa magkabilang panig at lumapit ang isang bus kaya nakita ko ang driver na kumakain ng sandwich.

At isang maliit na aso ang nakaupo sa likod ng motorsiklo na may suot na maliit na shirt at mukhang mapagmataas.

Boy, may aso sa motorsiklo. May suot siyang shirt. Pakipaliwanag ito sa akin.

Oo, sikat ang asong iyon sa lugar na ito.

Ang pangalan niya ay Moo at pumupunta siya kahit saan kasama ang kanyang amo.

Moo ay baboy, tama?

Bakit ang aso ay pinangalanang Baboy?

Nakakalito at nakakatawa iyon.

Dahil kumakain siya na parang baboy.

Napakatapat na pangalan para sa napakatapat na aso.

Mahal ko ang bansang ito.

Walang saysay ang lahat at kahanga-hanga ang lahat sa parehong oras.

Lumingon ang driver sa mas maliit na kalsada at naging mas mababa ang mga gusali at mas maliit ang mga tindahan.

May nakita akong babaeng nagluluto ng noodles sa bangketa at lalaking nagtitinda ng goldfish sa plastic bag.

Tinanong ko ang driver kung ito ba ang daan papunta sa market, at sinabi niya, oo, ito ang magandang ruta.

Ang magandang ruta? Samchai, ang market ay nasa kabilang side ng ilog, hindi dito.

Alam ko, sabi niya, pero abala ang tulay ngayon, kaya dumadaan ako sa mahabang ruta at mas mabilis ito.

Paano magiging mas mabilis ang mahabang ruta? Imposible iyon sa kahit anong bansa na alam ko.

Dahil puno ng sasakyan ang maikling ruta at walang laman ang mahabang ruta, sabi niya.

Walang mas mabilis kaysa sa mga sasakyan. Hindi iyon lohika. Tula iyon, at gusto ko ito.

Wala akong pakialam sa lohika dahil nag-eenjoy ako sa tanawin. Tingnan mo ang bahay na iyon.

Ang bahay ay itinayo sa matataas na kahoy na paa sa ibabaw ng maliit na kanal, at mukha itong ibon.

May babaeng nakaupo sa beranda, naghihiwa ng gulay, at kumaway siya sa tuk-tuk.

Kumaway siya sa akin. Bakit siya kumaway sa akin? Estranyo ako na may sombrerong kabute.

Dahil may suot kang malaking sombrero at mukha kang nagulat at kumakaway ang mga tao sa mga nagulat na tao.

Tama siya. Napakagulat ng mukha mo at iyon ang pinakamagandang katangian mo.

Nagulat ako mula nang dumating ako sa Asya. Pagod na ang mukha ko sa pagkagulat.

Nagmaneho kami ng isa pang 20 minuto at naging makitid at tahimik at berde ang kalsada.

Tumubo ang mga puno sa kalye at gumawa ang araw ng maliliit na bilog sa lupa at nagrelaks ako.

Malakas ang makina pero malambot ang hangin at parang napakalayo ng lungsod.

Driver, ano ang pangalan mo? Kalahating oras na kitang tinatawag na driver.

Ang pangalan ko ay Sam Chai at 20 taon na akong nagmamaneho ng tuk-tuk na ito.

20 taon? Dapat alam mo ang bawat kalye sa Bangkok, bawat kanto at bawat shortcut.

Alam ko ang bawat kalye, bawat shortcut at bawat lugar kung saan hindi tumitingin ang pulis.

Huwag mong sabihin iyon sa kanya. Mag-aalala siya sa pulis at sa mga shortcut.

Hindi ako nag-alala. Nagtataka ako. Saan hindi tumitingin ang pulis, Sam Chai?

sa likod ng templo malapit sa ilog at sa harap ng noodle shop sa soy 9. Bakit

hindi sa harap ng noodle shop? Kakaibang lugar iyon para sa pulis.

Dahil kumakain din ng noodles ang pulis Walang nag-aaresto sa isang tao habang kumakain siya ng noodles Iyon ang pinakamatalinong bagay na narinig ko ngayong linggo at marami akong narinig na matalinong bagay Sa Thailand ang pagkain ay laging mas mahalaga kaysa sa mga patakaran Matututunan mo ito

nang dahan-dahan. Lumingon kami sa isang kanto at biglang lumitaw ang market, at hindi ito market sa lupa. Ito ay

market sa tubig. Dose-dosenang maliliit na bangka ang nagsisiksikan sa kanal. Bawat bangka ay puno

ng prutas, bulaklak, noodles, at tao, at maganda ito. Oh, oh, maganda ito. Ito ang

pinakamagandang bagay na nakita ko sa buong buhay ko. Sinabi ko sa iyo, ang mahabang ruta ay ang magandang ruta,

at tama ako sa lahat. Wala kang sinabi sa kanya. Gusto mo lang ng mas maraming pera para sa dagdag

na pagmamaneho. Gusto ko ng mas maraming pera, at gusto kong ipakita sa kanya ang magandang ruta. Pareho silang totoo.

Babayaran kita ng dagdag na 50 baht. Nakuha mo ito sa bahay na may paa.

Ngumiti si Samchai at itinigil ang tuk-tuk malapit sa maliit na pier, at bumaba ako at nag-unat.

Nasa ulo ko pa rin ang sombrero ko at kalmado pa rin ang tiyan ko, na isang maliit na himala.

Salamat, Samchai. Mabuting driver ka at napakasamang negosyante.

Salamat. Iyon ang pinakamagandang bagay na sinabi ng kahit sino sa akin ngayong buwan.

Ngayon sasakay tayo ng bangka. Handa ka na ba sa susunod na pakikipagsapalaran, matapang kong kaibigan?

Handa na ako, pero kailangan ko munang kumain ng kahit ano, dahil gutom ako sa lahat ng pilosopiya.

Naglakad kami papunta sa maliit na bangkang nagtitinda ng noodles at malawak ang ngiti ng babae.

May napakalaking kaldero siya at napakalawak na ngiti at itinuro ko ang noodles.

Dalawang mangkok, pakiusap. Isa para sa akin at isa para sa kaibigan kong laging gutom.

Dalawang mangkok? Gutom ka. Gusto ko ang mga gutom na tao, sabi niya, at binigyan niya kami ng dagdag na noodles.

Gusto ng lahat dito ang mga gutom na tao. Napakakaibigang bansa ito para sa mga gutom na turista.

Magiliw kami dahil laging kumakain kami. Ang mga gutom na tao ay hindi magiliw.

Totoo iyon. Hindi ako magiliw kapag gutom ako. Halimaw ako na may malaking sombrero.

Binigyan kami ng babae ng dalawang mangkok ng noodles at umupo ako sa maliit na kahoy na bangko.

Ang noodles ay mainit at maasim at matamis at sila ang pinakamasarap na noodles na natikman ko.

Ploy, kamangha-mangha ito. Bakit napakasarap ng lahat dito? Pakisabi sa akin ang sikreto.

Dahil nagluluto kami gamit ang aming puso at mga recipe ng aming lola, at iyon ang sikreto.

Sa bansa ko, nagluluto kami gamit ang microwave at maraming pag-asa at kaunting asin.

Nakakalungkot iyon. Kailangan mong matutong magluto nang maayos bago ka umalis ng bansang ito.

Susubukan ko, pero gusto ko munang sumakay sa isa sa mga maliliit na bangka sa kanal.

Tinapos namin ang noodles at umupa ng maliit na bangka na may tahimik na driver at mabagal na makina.

Mabagal na gumalaw ang bangka sa kanal, dumaan sa mga bangkang puno ng prutas at bulaklak.

Bumili ako ng maliit na bag ng mangga at kumain ng isa gamit ang aking mga kamay, at perpekto ito.

Kumakain ako ng mangga sa bangka sa Thailand. Hindi ito totoong buhay. Panaginip ito.

Totoong buhay ito. Hindi ka lang sanay pa, at ayos lang iyon.

Ayaw kong masanay. Gusto kong magulat magpakailanman.

Kung gayon magiging masaya ka dito. Nagulat ang bansang ito sa lahat, kahit sa mga taong nakatira dito.

Lumutang kami sa maliit na templo at grupo ng mga batang naglalaro sa tubig.

Kumaway sa akin ang mga bata, at kumaway ako pabalik gamit ang dalawang kamay na parang masayang tanga.

Muntik nang mahulog ang sombrero ko sa kanal, at nahuli ko ito sa tamang oras, na swerte.

Tingnan mo, sinabi ko sa iyo na mapanganib ang sombrero, at hindi ka naniwala sa akin.

Hindi mapanganib ang sombrero, mapanganib ang bangka, inosente ang sombrero.

Masyadong malaki ang sombrero, at mukha kang kabute, iyon lang.

Bagong Diyalogo at Kuwento Araw-araw, available sa 21 wika ng subtitle.

Maaari mong sanayin ang lahat ng mga diyalogong ito nang pangungusap sa pamamagitan ng pangungusap gamit ang interactive na player sa aming

Link ng website sa paglalarawan Susunod ang aralin batay sa diyalogong ito Kung gusto mong Laktawan ito tumalon lang sa susunod na eksena Magandang umaga Ngayon magsasanay tayo ng ilang kapaki-pakinabang na pangungusap mula kay Anna at Ploy

araw sa Bangkok. Magandang umaga! Handa na ako. Magsanay tayo ng isang pangungusap mula sa

simula. Sa umaga, mabagal ang lahat ng gumagalaw, tulad ng mga nagtitinda ng prutas at

at ng mga matatandang lalaking umiinom ng tsaa. Ang kapaki-pakinabang na parirala ay gumagalaw nang mabagal. Mabagal ang paggalaw ng ilog sa tuyong

panahon. Mabagal ang paggalaw ng tren sa kabundukan. Mabagal ang paggalaw ng aking lola sa

umaga. Mabagal ang paggalaw ng trapiko malapit sa palengke. Mabagal ang paggalaw ng oras kapag naghihintay ako. Ngayon ulitin mo

ang pangungusap nang dalawang beses. Sa umaga, mabagal ang lahat ng gumagalaw, tulad ng mga nagtitinda ng prutas at ng mga matatandang

lalaking umiinom ng tsaa. Sa umaga, mabagal ang lahat ng gumagalaw, tulad ng mga nagtitinda ng prutas at ng

mga matatandang lalaking umiinom ng tsaa. Mabuti. Susunod na pangungusap. Sila ang kaluluwa ng Bangkok. Ang kapaki-pakinabang na parirala ay

ang kaluluwa ng Bangkok. Ang jazz ay ang kaluluwa ng New Orleans. Ang pamilya ay ang kaluluwa ng kapitbahayan na ito.

Ang lumang palengke ay ang kaluluwa ng bayan. Ang musika ay ang kaluluwa ng pista. Ang ilog ay ang kaluluwa

ng lungsod. Ngayon ulitin mo ang pangungusap nang dalawang beses. Sila ang kaluluwa ng Bangkok. Sila ang kaluluwa

ng Bangkok. Susunod na pangungusap. Makikita mo ang mga bangkang puno ng prutas at pansit at bulaklak, lahat ay nagsisiksikan

nang sama-sama sa tubig. Ang kapaki-pakinabang na parirala ay nagsisiksikan nang sama-sama. Ang mga bata ay nagsisiksikan nang sama-sama sa

pasilyo. Ang mga tupa ay nagsisiksikan nang sama-sama sa ilalim ng puno. Ang mga bangka ay nagsisiksikan nang sama-sama sa pantalan.

Ang mga tao ay nagsisiksikan nang sama-sama malapit sa entablado.

Ang mga libro ay nagsisiksikan nang sama-sama sa estante.

Ngayon ulitin mo ang pangungusap nang dalawang beses.

Makikita mo ang mga bangkang puno ng prutas at pansit at bulaklak na lahat ay nagsisiksikan nang sama-sama sa tubig.

Makikita mo ang mga bangkang puno ng prutas at pansit at bulaklak na lahat ay nagsisiksikan nang sama-sama sa tubig.

Susunod na pangungusap.

Ang mabuting drayber ay may mabait na mga mata at mabagal na ngiti.

Ang kapaki-pakinabang na parirala ay mabagal na ngiti.

Binigyan niya ako ng mabagal na ngiti. Sumagot siya nang may mabagal na ngiti. Ang matandang lalaki ay may mabagal na ngiti.

Ang kanyang mabagal na ngiti ay nagparelaks sa akin. Ang drayber ay nagbigay ng mabagal na ngiti at pinaandar ang makina.

Ngayon, ulitin mo ang pangungusap nang dalawang beses.

Ang mabuting drayber ay may mabait na mga mata at mabagal na ngiti. Ang mabuting drayber ay may mabait na mga mata at mabagal na ngiti.

Huling pangungusap.

Natutunan ko na ang mahabang daan ay maaaring maging mas mabilis at ang mga aso ay maaaring pangalanang baboy.

Ang kapaki-pakinabang na parirala ay ang mahabang daan.

Dumaan kami sa mahabang daan pauwi.

Ang mahabang daan ay mas tahimik at mas maganda.

Palagi siyang dumadaan sa mahabang daan papunta sa trabaho.

Ipinakita sa amin ng mahabang daan ang ilog.

Mas gusto ko ang mahabang daan kapag may oras ako.

Ngayon ulitin mo ang pangungusap nang dalawang beses.

Natutunan ko na ang mahabang daan ay maaaring maging mas mabilis at ang mga aso ay maaaring pangalanang baboy.

Natutunan ko na ang mahabang daan ay maaaring maging mas mabilis at ang mga aso ay maaaring pangalanang baboy.

Ngayon nagsanay tayo ng gumagalaw nang mabagal, ang kaluluwa ng Bangkok, nagsisiksikan nang sama-sama, mabagal na ngiti, at ang mahabang daan.

Ang mga pariralang ito ay maaaring maglarawan ng mga lungsod, tao, at paglalakbay.

Mahusay ang ginawa mo.

Salamat.

Mga Bagong Diyalogo at Kuwento Araw-araw, available sa 21 wika ng subtitle.

Maaari mong sanayin ang lahat ng mga diyalogong ito nang pangungusap sa pangungusap gamit ang interactive na player sa

aming website.

Link sa paglalarawan.

Salamat.