Fotoğraftaki Restoran Gerçekten Var mı? Delhi'de İngilizce Diyalog

İngilizce metin

New dialogues and stories every day.

Available in 21 subtitle languages.

Where is Anna going next?

Follow her travels and learn English.

Subscribe!

You can practice all these dialogues sentence by sentence using the interactive player on our website.

Link in the description.

Ravi, I need your help with something strange.

This morning, I went to a small second-hand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

At first, I thought it was just a picture that somebody had forgotten, but then I looked at the back.

You have been in Delhi for only a few days and you already have a mystery.

That sounds very much like you.

Let me see the photograph.

I can see a woman and a man sitting in a restaurant, but the picture must be quite old.

What is written on the back?

It says, For Asha, if we ever lose each other, meet me here, same table, same city, Friday at There is no full name, only the letter M. I know it may mean nothing now, but I cannot stop thinking about it.

Somebody wrote those words because this place was important to them.

I understand why you are curious.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

This photograph could be 20 years old.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I know, but look carefully at the background.

There are two large windows, a narrow entrance, and part of an older building across the street.

I thought that maybe you would recognize something.

You know Delhi much better than I do, and I have already proved that I can get lost very easily.

At least you admit it now.

Yesterday you called me and said you were not lost, you simply did not know where you were.

I still think that is the best definition of being lost I have ever heard.

But yes, I recognize something in this photograph.

I think the building behind the restaurant may be near Cannot Place.

Then we have to go there.

I am not saying we will find the people in the photograph.

I only want to find the place.

If the restaurant is gone, fine.

At least I will know that we tried.

All right.

I had a quiet afternoon planned, but apparently that plan is finished.

Let us go and look for your mysterious restaurant.

But I want one thing to be clear.

If we spend three hours walking around Delhi and find nothing, you are buying dinner.

I have to admit something.

I complained about Delhi when I first arrived because everything seemed so loud and fast.

But when I walk through these smaller streets, I start seeing a different city.

There are people selling flowers, tea, clothes, and food everywhere.

Every few meters, something completely different is happening.

That is one of the reasons I like this part of Delhi.

If you only travel by car between famous places, you miss most of it.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

People know where they are going, even when it looks impossible to you.

Unlike me.

Unlike you.

But you are improving.

Yesterday, you needed my help after 20 minutes.

Today, you have been walking for almost an hour and you are still in the correct part of the city.

I am choosing to hear that as a compliment.

Now look at the photograph again.

I think that tree is useless because it could be anywhere, but the shape of that old building is unusual.

There is a small tower above it.

Do you see it?

Yes, and now that you mention it, I think I know where we should go.

There is a street about 10 minutes from here with a building that has a similar tower.

I cannot promise it's the same one, but it is our best clue.

You said 10 minutes, 20 minutes ago.

I said it was about 10 minutes away.

I did not know the road would be closed.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes a place is very close, but getting there takes much longer than you expect.

I am beginning to understand that, but I don't mind today.

Actually, this is much more interesting than visiting another monument with a hundred tourists around me.

I like the feeling that we are looking for something nobody else knows about.

You are enjoying this too much.

I can already imagine tomorrow.

You will buy another old book and hope to find a secret map a key or a letter from somebody who disappeared 30 years ago That sounds wonderful I was trying to frighten you.

You failed completely.

Wait.

Stop here for a moment.

Look across the street at that restaurant with the dark entrance.

Now compare it with the photograph.

Ravi, I think that is it.

The colors are different and the sign is new, but the two windows are in exactly the same place.

Even the step in front of the door looks similar.

I think you are right.

The restaurant has probably been repaired and changed many times, but the basic shape of the building is the same.

That is surprisingly lucky.

We found it.

I cannot believe we actually found it.

I thought this would take the whole day or that we would finally give up.

Can we go inside?

Not yet.

It is closed between lunch and dinner.

According to the sign, it opens again at 6.

We have more than an hour.

Then I'm going back to my hotel for a while.

I want to change clothes and come back later.

The message says Friday at 7, and today is Friday.

If we are going to follow this story, we may as well do it properly.

You are turning this into a ceremony.

Maybe, but you are coming with me at 7.

Of course I am.

At this point, I want to know the answer too.

The street looks completely different now.

There are lights everywhere, the restaurants are full, and there are so many people outside.

During the afternoon, it felt busy, but now it feels alive in a completely different way.

Delhi changes after sunset.

Some places become quieter, but this area becomes even busier.

And I have to say, your green shirt is probably a better choice for dinner than the clothes you wore while we were walking around all afternoon.

Thank you.

I think that was almost a compliment.

Come on, let us go inside before you change your mind.

Anna.

Look near the window.

I see it.

That must be the table from the photograph.

It's almost in the same position.

The chairs are different, but the window and the wall behind it are the same.

I spoke to the manager while you were looking around.

I showed him the photograph.

He does not remember the man, but he said something very interesting about the woman.

What did he say?

He thinks her name was Asha.

An older woman used to come to this restaurant once every year.

She always came on a Friday evening and asked for the same table near the window.

She usually sat there alone for about an hour.

Every year?

For how long?

He's not completely sure because he was younger then, but he thinks she came from more than 10 years.

Then, a few years ago, she stopped coming.

That is both beautiful and sad.

If she really is the woman in the photograph, she may have been waiting for M all those years.

Imagine returning to the same table once a year because somebody promised to meet you there.

Maybe.

But we should be careful.

We only know part of the story.

Perhaps she was waiting for him.

Perhaps she simply came here because the place reminded her of something important.

Or maybe they met again one year, and that's why she stopped coming.

I like your last explanation much more.

I keep thinking about how the photograph ended up inside my book.

If the book belonged to Asha, maybe she put the picture there herself.

Perhaps she moved away from Delhi and sold some of her books before leaving.

That is possible.

But there are many other explanations.

The book could have belonged to her friend, her sister, or even to the man in the photograph.

We may never know.

That is sometimes the difficult part of finding old things.

You discover enough to become curious, but not enough to know everything.

Usually, I hate stories without endings, but this one feels different.

Maybe I don't need to know every detail.

We found the restaurant.

We know the woman probably returned here many times.

That already makes the photograph feel real.

And now you are sitting in the same restaurant eating dinner.

That is a good ending for one day.

This food is wonderful.

I know I keep saying that in India, but every meal seems completely different from the one before.

And this bread is much hotter than I expected.

You should wait a few seconds before touching fresh naan.

You learned that lesson yesterday, but apparently your memory is shorter than I thought.

I remember the lesson I simply choose not to follow it every time There is a difference But you are right about one thing This is probably the best way to finish our strange little investigation I think you also learned something useful today When you travel, you do not always need a famous place or a perfect plan.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Exactly.

Before this trip, I thought traveling was mainly about seeing places I had read about before.

Now I think the moments I remember best are usually the ones I never planned.

I have decided what I am going to do with the photograph.

You are not taking it back to the bookshop?

No. I want to leave it here with the manager.

This restaurant is where it belongs.

If Asha ever comes back, maybe someone will show it to her.

And if another person recognizes her, perhaps the story will continue without us.

I actually think that is a good idea.

The photograph has traveled enough.

It was taken here, it disappeared into an old book for years, and somehow it found you.

Returning it to this place feels right.

I was expecting you to make a joke.

I'm eating.

Food makes me more thoughtful.

Then I should feed you before every serious conversation.

It is beautiful outside now.

I know this is the same street we walked along a few hours ago, but it feels softer at night.

The lights, the people, the smell of food from the small stands.

I think I finally understand why you said Delhi has several personalities.

And you've only seen a few of them.

You could stay here for a year and still discover streets you had never noticed before.

That is why people sometimes have very different opinions about the same city.

They may actually be seeing different versions of it.

Do you think Asha ever met M again?

I think she did.

Earlier, you said we should not invent an ending without evidence.

Earlier, it was hot, we were tired, and I was trying to be sensible.

Now I have eaten dinner, so I am allowed to be optimistic.

Then tell me your ending.

Maybe M left Delhi for work or family reasons.

Maybe they lost contact for years.

Then one Friday, he remembered his promise and came back to this restaurant.

He asked if Asha still visited and somebody told him she always came at 7.

So he waited.

And she walked through the door?

Yes.

She saw him sitting at the old table and couldn't believe it.

She would be angry.

Of course.

You cannot arrive 20 years late and expect a warm welcome.

He could say, sorry I'm late.

And she could ask, what happened?

And he could say, Delhi traffic.

Exactly.

That is terrible.

But you are laughing.

Tomorrow I am going back to the bookshop.

No. I only want to look.

That is how today started.

You only wanted to look, then bought a book, found a photograph, and made me walk through half of Delhi.

It was 3 kilometers.

Emotionally, it was much more.

Now you are using my own language against me.

I am learning from you.

But tomorrow, please buy a new book.

Why a new one?

Because new books have fewer mysteries.

And that's exactly why I prefer old ones.

I knew you would say that.

Good night, Ravi.

Thank you for helping me today.

Good night, Ana.

And if you find another photograph tomorrow, do not call me.

Of course not.

You are going to call me.

Probably.

I was afraid of that.

Ready for the lesson?

It's coming up next.

If not, feel free to skip to the next dialogue.

Hello and welcome.

I am so glad you could join me today.

Thank you.

I am happy to be here.

Today, we are working with the story of Anna and the old photograph she found inside a travel book in Delhi.

I will read a sentence from the story, point out one useful word or phrase, and give you five short examples.

Then you will repeat the sentence exactly two times.

Understood.

I am ready to begin.

This morning, I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

The useful phrase is secondhand.

I bought a secondhand bicycle for my cousin.

She found a secondhand coat in excellent condition.

This shop sells secondhand furniture at fair prices.

He learned to drive in a secondhand car.

We bought a secondhand table for the kitchen.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

This morning I went to a small secondhand bookshop and bought an old travel book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The useful phrase is fell from between the pages A letter fell from between the pages of the old diary A dried flower fell from between the pages of her notebook A ticket fell from between the pages of the magazine.

A small drawing fell from between the pages of the cookbook.

A postcard fell from between the pages of the library book.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

When I opened it in my hotel room, an old photograph fell from between the pages.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The useful phrase is, exist anymore.

That old cinema does not exist anymore.

Does this tradition exist anymore?

My old school does not exist anymore.

That tiny shop does not exist anymore.

Can that custom exist anymore?

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

The problem is that Delhi is a huge city and the restaurant may not even exist anymore.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

The useful phrase is all the time.

She practices the piano all the time.

He checks his phone all the time.

They travel to different cities all the time.

The children ask questions all the time.

My neighbor talks about his garden all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

Streets change, buildings change, and restaurants disappear all the time.

I have already proved that I can get lost very easily.

The useful phrase is get lost.

I can get lost very easily.

You can get lost in this market.

People often get lost in new cities.

Do not get lost on the way home.

It is easy to get lost here.

I have already proved that I can get lost very easily.

I have already proved that I can get lost very easily.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

The useful word is chaotic.

The market felt chaotic on Saturday morning.

Their kitchen was chaotic before the party.

The traffic was chaotic after the storm.

The office seemed chaotic during the move.

The children made the room chaotic in minutes.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

These streets look chaotic at first, but there is a kind of order inside the chaos.

In Delhi, distance and time are not always friends.

The useful phrase is not always friends.

Speed and safety are not always friends.

Ambition and patience are not always friends.

My plans and the weather are not always friends.

Good food and a small budget are not always friends.

Excitement and good sleep are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

In Delhi, distance and time are not always friends.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

The useful phrase is, take you somewhere.

A good book can take you somewhere far away.

A simple song can take you somewhere from your childhood.

A photograph can take you somewhere in your memory.

A kind word can take you somewhere peaceful.

A train ticket can take you somewhere new.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Sometimes one small object can take you somewhere much more interesting.

Returning it to this place feels right.

The useful phrase is feels right.

Leaving the key with the neighbor feels right.

Saying thank you feels right.

Choosing this path feels right.

Keeping the old letter feels right.

Giving the book back feels right.

Returning it to this place feels right.

Returning it to this place feels right.

Today we practiced secondhand, fell from between the pages, exist anymore, all the time, get lost, chaotic, not always friends, take you somewhere, and feels right.

These words and phrases come from Anna and Ravi's search for the restaurant in the photograph.

Keep them close when you tell stories about travel, mystery, and small discoveries.

I will.

And if I find an old photograph tomorrow, I will remember every one of them.

interactive player on our website.

Link in the description.

Bu dilde metin

Her gün yeni diyaloglar ve hikayeler. 21 altyazı dilinde mevcut.

Anna bir sonraki nereye gidiyor? Seyahatlerini takip et ve İngilizce öğren. Abone ol! Tüm

bu diyalogları web sitemizdeki interaktif oynatıcıyı kullanarak cümle cümle pratik yapabilirsin. Bağlantı

açıklamada. Ravi, garip bir konuda yardımına ihtiyacım var. Bu sabah küçük bir ikinci el

kitapçıya gittim ve eski bir seyahat kitabı aldım. Otel odamda açtığımda, sayfaların arasından

eski bir fotoğraf düştü. İlk başta birinin unuttuğu bir resim sandım,

ama sonra arkasına baktım. Delhi'de sadece birkaç gündür bulunuyorsun ve şimdiden bir

gizemin var. Bu sana çok benziyor. Fotoğrafı görmeme izin ver. Bir kadın ve bir erkeğin

bir restoranda oturduğunu görebiliyorum, ama resim oldukça eski olmalı. Arkasında ne yazıyor?

"Asha için, eğer bir gün birbirimizi kaybedersek, beni burada bul, aynı masa, aynı şehir, Cuma saat

Tam ad yok, sadece M harfi var.

Şimdi hiçbir anlamı olmayabilir biliyorum, ama düşünmeyi bırakamıyorum.

Birisi bu sözleri yazmış çünkü bu yer onlar için önemliydi.

Neden merak ettiğini anlıyorum.

Sorun şu ki Delhi kocaman bir şehir ve restoran artık var olmayabilir bile.

Bu fotoğraf 20 yıllık olabilir.

Sokaklar değişir, binalar değişir ve restoranlar sürekli kaybolur.

Biliyorum, ama arka plana dikkatlice bak. İki büyük pencere, dar bir giriş ve sokağın karşısında daha eski bir binanın bir kısmı var. Belki bir şey tanırsın diye düşündüm. Delhi'yi benden çok daha iyi biliyorsun ve kolayca kaybolabildiğimi zaten kanıtladım.

En azından artık kabul ediyorsun. Dün beni aradın ve kaybolmadığını, sadece nerede olduğunu bilmediğini söyledin. Hâlâ bunun duyduğum en iyi kaybolma tanımı olduğunu düşünüyorum. Ama evet, bu fotoğrafta bir şey tanıyorum. Restoranın arkasındaki bina Cannot Place yakınlarında olabilir.

O zaman oraya gitmeliyiz.

Fotoğraftaki insanları bulacağımızı söylemiyorum.

Sadece yeri bulmak istiyorum.

Restoran yok olmuşsa, sorun değil.

En azından denediğimizi bileceğim.

Tamam.

Sakin bir öğleden sonra planlamıştım, ama görünüşe göre o plan bitti.

Hadi gidip gizemli restoranını arayalım.

Ama bir şeyin net olmasını istiyorum.

Delhi'de üç saat dolaşıp hiçbir şey bulamazsak, akşam yemeğini sen ısmarlıyorsun.

Bir şeyi itiraf etmeliyim.

Delhi'ye ilk geldiğimde şikayet ettim çünkü her şey çok gürültülü ve hızlı görünüyordu.

Ama bu daha küçük sokaklarda yürüdüğümde, farklı bir şehir görmeye başlıyorum.

Her yerde çiçek, çay, kıyafet ve yemek satan insanlar var.

Her birkaç metrede tamamen farklı bir şey oluyor.

Delhi'nin bu bölümünü sevmemin nedenlerinden biri de bu.

Sadece ünlü yerler arasında arabayla seyahat edersen, çoğunu kaçırırsın.

Bu sokaklar ilk başta kaotik görünüyor, ama kaosun içinde bir tür düzen var.

İnsanlar nereye gittiklerini biliyorlar, sana imkansız görünse bile.

Benim aksime.

Senin aksine. Ama gelişiyorsun.

Dün, 20 dakika sonra yardımıma ihtiyacın vardı.

Bugün, neredeyse bir saattir yürüyorsun ve hâlâ şehrin doğru bölümündesin.

Bunu iltifat olarak duymayı seçiyorum. Şimdi fotoğrafa tekrar bak. O ağacın işe yaramaz olduğunu düşünüyorum çünkü her yerde olabilir, ama o eski binanın şekli sıra dışı. Üstünde küçük bir kule var. Görüyor musun?

Evet, ve bundan bahsetmişken, sanırım nereye gitmemiz gerektiğini biliyorum.

Buradan yaklaşık 10 dakika uzaklıkta benzer bir kulesi olan bir bina olan bir sokak var.

Aynı olduğunu garanti edemem, ama en iyi ipucumuz bu.

20 dakika önce 10 dakika dedin.

Yaklaşık 10 dakika uzaklıkta olduğunu söyledim.

Yolun kapalı olacağını bilmiyordum.

Delhi'de mesafe ve zaman her zaman arkadaş değildir.

Bazen bir yer çok yakındır, ama oraya gitmek beklediğinden çok daha uzun sürer.

Bunu anlamaya başlıyorum, ama bugün umurumda değil.

Aslında, bu etrafımda yüz turist olan başka bir anıtı ziyaret etmekten çok daha ilginç.

Kimsenin bilmediği bir şeyi arıyor olma hissini seviyorum.

Bundan çok fazla keyif alıyorsun.

Yarını şimdiden hayal edebiliyorum.

Başka bir eski kitap alacaksın ve 30 yıl önce kaybolan birinden gizli bir harita, bir anahtar ya da bir mektup bulmayı umacaksın. Bu harika görünüyor.

Seni korkutmaya çalışıyordum.

Tamamen başarısız oldun.

Bekle.

Bir dakika burada dur.

Sokağın karşısındaki karanlık girişli şu restorana bak.

Şimdi onu fotoğrafla karşılaştır.

Ravi, sanırım orası.

Renkler farklı ve tabela yeni, ama iki pencere tam olarak aynı yerde.

Kapının önündeki basamak bile benzer görünüyor.

Sanırım haklısın.

Restoran muhtemelen birçok kez tamir edilmiş ve değiştirilmiş, ama binanın temel şekli aynı.

Bu şaşırtıcı derecede şanslı.

Bulduk.

Gerçekten bulduğumuza inanamıyorum.

Bunun bütün günü alacağını ya da sonunda pes edeceğimizi düşünmüştüm.

İçeri girebilir miyiz?

Henüz değil.

Öğle ve akşam yemeği arasında kapalı.

Tabelaya göre, 6'da tekrar açılıyor.

Bir saatten fazla zamanımız var.

O zaman bir süreliğine otelime dönüyorum.

Kıyafetlerimi değiştirmek ve sonra geri gelmek istiyorum.

Mesajda Cuma saat 7 diyor ve bugün Cuma.

Bu hikayeyi takip edeceksek, düzgün yapalım bari.

Bunu bir törene dönüştürüyorsun.

Belki, ama 7'de benimle geliyorsun.

Elbette geliyorum. Bu noktada, ben de cevabı bilmek istiyorum.

Sokak şimdi tamamen farklı görünüyor. Her yerde ışıklar var, restoranlar dolu

ve dışarıda çok fazla insan var. Öğleden sonra yoğun hissettiriyordu,

ama şimdi tamamen farklı bir şekilde canlı hissettiriyor.

Delhi gün batımından sonra değişir. Bazı yerler daha sessizleşir, ama bu bölge daha da hareketlenir.

Ve söylemeliyim ki, yeşil gömleğin akşam yemeği için bütün öğleden sonra dolaşırken

giydiğin kıyafetlerden muhtemelen daha iyi bir seçim. Teşekkür ederim. Sanırım bu neredeyse bir iltifattı.

Hadi, fikrini değiştirmeden içeri girelim. Anna. Pencereye yakın bak.

Görüyorum. Fotoğraftaki masa olmalı. Neredeyse aynı konumda.

Sandalyeler farklı, ama pencere ve arkasındaki duvar aynı.

Sen etrafa bakarken müdürle konuştum. Ona fotoğrafı gösterdim.

Adamı hatırlamıyor, ama kadın hakkında çok ilginç bir şey söyledi.

Ne dedi?

Adının Asha olduğunu düşünüyor. Yaşlı bir kadın bu restorana yılda bir kez gelirdi.

Her zaman Cuma akşamı gelir ve pencerenin yanındaki aynı masayı isterdi.

Genellikle orada yaklaşık bir saat yalnız otururdu.

Her yıl mı? Ne kadar süreyle?

Tam olarak emin değil çünkü o zaman daha gençti, ama 10 yıldan fazla geldiğini düşünüyor.

Sonra, birkaç yıl önce, gelmeyi bıraktı.

Bu hem güzel hem de üzücü.

Eğer gerçekten fotoğraftaki kadınsa, bunca yıl M'yi beklemiş olabilir.

Birinin seninle orada buluşmaya söz verdiği için yılda bir kez aynı masaya dönmeyi hayal et.

Belki. Ama dikkatli olmalıyız. Hikayenin sadece bir kısmını biliyoruz.

Belki onu bekliyordu.

Belki de sadece orası ona önemli bir şeyi hatırlattığı için geliyordu.

Ya da belki bir yıl tekrar buluştular ve bu yüzden gelmeyi bıraktı.

Son açıklamanı çok daha fazla sevdim.

Fotoğrafın kitabımın içine nasıl girdiğini düşünüp duruyorum.

Kitap Asha'ya aitse, belki resmi kendisi oraya koymuştur.

Belki Delhi'den taşındı ve gitmeden önce bazı kitaplarını sattı.

Bu mümkün.

Ama başka birçok açıklama var.

Kitap arkadaşına, kız kardeşine, hatta fotoğraftaki adama ait olabilir.

Asla bilemeyebiliriz.

Eski şeyler bulmanın bazen zor kısmı budur.

Merak edecek kadar keşfedersin, ama her şeyi bilecek kadar değil.

Genelde sonu olmayan hikayelerden nefret ederim, ama bu farklı hissettiriyor.

Belki her detayı bilmeme gerek yok.

Restoranı bulduk. Kadının muhtemelen buraya birçok kez döndüğünü biliyoruz.

Bu bile fotoğrafı gerçek hissettiriyor.

Ve şimdi sen aynı restoranda akşam yemeği yiyorsun.

Bu bir gün için iyi bir son.

Bu yemek harika.

Hindistan'da bunu söylemeye devam ettiğimi biliyorum, ama her yemek bir öncekinden tamamen farklı görünüyor.

Ve bu ekmek beklediğimden çok daha sıcak.

Taze naan'a dokunmadan önce birkaç saniye beklemelisin. Bu dersi dün öğrendin, ama görünüşe göre hafızan düşündüğümden daha kısa.

Dersi hatırlıyorum, sadece her seferinde uygulamamayı seçiyorum. Bir fark var. Ama bir konuda haklısın. Bu muhtemelen garip küçük araştırmamızı bitirmenin en iyi yolu. Sanırım bugün sen de faydalı bir şey öğrendin.

Seyahat ederken, her zaman ünlü bir yere veya mükemmel bir plana ihtiyacın yok.

Bazen küçük bir nesne seni çok daha ilginç bir yere götürebilir.

Kesinlikle. Bu geziden önce, seyahatin esas olarak daha önce hakkında okuduğum yerleri görmekle ilgili olduğunu düşünüyordum.

Şimdi en iyi hatırladığım anların genellikle hiç planlamadığım anlar olduğunu düşünüyorum.

Fotoğrafla ne yapacağıma karar verdim.

Kitapçıya geri götürmüyor musun?

Hayır. Onu burada müdürle bırakmak istiyorum. Bu restoran onun ait olduğu yer. Eğer Asha

bir gün geri gelirse, belki biri ona gösterir. Ve başka biri onu tanırsa,

belki hikaye bizsiz devam eder.

Aslında bunun iyi bir fikir olduğunu düşünüyorum. Fotoğraf yeterince seyahat etti. Burada çekildi, yıllarca eski bir kitapta kayboldu ve bir şekilde seni buldu. Onu bu yere geri vermek doğru geliyor.

Şaka yapmanı bekliyordum.

Yemek yiyorum. Yemek beni daha düşünceli yapıyor.

O zaman her ciddi konuşmadan önce seni beslemeliyim.

Dışarısı şimdi güzel.

Bunun birkaç saat önce yürüdüğümüz aynı sokak olduğunu biliyorum, ama geceleri daha yumuşak hissettiriyor.

Işıklar, insanlar, küçük tezgahlardan gelen yemek kokusu.

Sanırım sonunda Delhi'nin neden birkaç kişiliği olduğunu söylediğini anlıyorum.

Ve sen sadece birkaçını gördün.

Bir yıl burada kalabilirsin ve hâlâ daha önce fark etmediğin sokakları keşfedebilirsin.

Bu yüzden insanlar bazen aynı şehir hakkında çok farklı görüşlere sahip olabilir.

Aslında onun farklı versiyonlarını görüyor olabilirler.

Sence Asha M ile tekrar buluştu mu?

Bence buluştu.

Daha önce, kanıt olmadan bir son uydurmamamız gerektiğini söyledin.

Daha önce hava sıcaktı, yorgunduk ve mantıklı olmaya çalışıyordum.

Şimdi akşam yemeğimi yedim, bu yüzden iyimser olmama izin var.

O zaman bana sonunu anlat.

Belki M iş veya aile nedenleriyle Delhi'den ayrıldı. Belki yıllarca iletişimlerini kaybettiler.

Sonra bir Cuma, sözünü hatırladı ve bu restorana geri döndü.

Asha'nın hâlâ gelip gelmediğini sordu ve biri ona her zaman 7'de geldiğini söyledi. O da bekledi.

Ve o kapıdan içeri mi girdi?

Evet. Onu eski masada otururken gördü ve inanamadı.

Kızgın olurdu.

Elbette. 20 yıl geç kalıp sıcak bir karşılama bekleyemezsin.

Geç kaldığım için özür dilerim diyebilirdi.

Ve o da ne oldu diye sorabilirdi.

Ve o da Delhi trafiği diyebilirdi.

Aynen.

Bu çok kötü.

Ama gülüyorsun.

Yarın kitapçıya geri dönüyorum.

Hayır.

Sadece bakmak istiyorum.

Bugün de böyle başlamıştı.

Sadece bakmak istedin, sonra bir kitap aldın, bir fotoğraf buldun ve beni Delhi'nin yarısında yürüttün.

3 kilometreydi.

Duygusal olarak çok daha fazlaydı.

Şimdi benim kendi dilimi bana karşı kullanıyorsun.

Senden öğreniyorum. Ama yarın lütfen yeni bir kitap al.

Neden yeni bir tane?

Çünkü yeni kitapların gizemleri daha azdır.

Ve tam da bu yüzden eskileri tercih ediyorum.

Bunu söyleyeceğini biliyordum.

İyi geceler, Ravi.

Bugün bana yardım ettiğin için teşekkür ederim.

İyi geceler, Ana.

Ve yarın başka bir fotoğraf bulursan, beni arama.

Elbette aramam.

Beni arayacaksın.

Muhtemelen.

Bundan korkuyordum.

Derse hazır mısın?

Sırada geliyor.

Değilse, bir sonraki diyaloğa geçmekten çekinme.

Merhaba ve hoş geldiniz.

Bugün bana katılabildiğin için çok memnunum.

Teşekkür ederim.

Burada olmaktan mutluyum.

Bugün, Anna'nın hikayesi ve Delhi'de bir seyahat kitabının içinde bulduğu eski bir fotoğrafla çalışıyoruz.

kitabın içinde Delhi'de.

Hikayeden bir cümle okuyacağım, faydalı bir kelime veya ifadeye dikkat çekeceğim ve sana beş kısa örnek vereceğim.

beş kısa örnek.

Sonra cümleyi tam olarak iki kez tekrarlayacaksın.

Anlaşıldı.

Başlamaya hazırım.

Bu sabah küçük bir ikinci el kitapçıya gittim ve eski bir seyahat kitabı aldım.

Faydalı ifade ikinci el.

Kuzenim için ikinci el bir bisiklet aldım.

Mükemmel durumda ikinci el bir ceket buldu.

Bu dükkan uygun fiyatlarla ikinci el mobilya satıyor.

İkinci el bir arabada araba sürmeyi öğrendi.

Mutfak için ikinci el bir masa aldık.

Bu sabah küçük bir ikinci el kitapçıya gittim ve eski bir seyahat kitabı aldım.

Bu sabah küçük bir ikinci el kitapçıya gittim ve eski bir seyahat kitabı aldım.

Otel odamda açtığımda, sayfaların arasından eski bir fotoğraf düştü.

Faydalı ifade sayfaların arasından düştü Eski günlüğün sayfalarının arasından bir mektup düştü Not defterinin sayfalarının arasından kurutulmuş bir çiçek düştü

Derginin sayfalarının arasından bir bilet düştü.

Yemek kitabının sayfalarının arasından küçük bir çizim düştü.

Kütüphane kitabının sayfalarının arasından bir kartpostal düştü.

Otel odamda açtığımda, sayfaların arasından eski bir fotoğraf düştü.

Otel odamda açtığımda, sayfaların arasından eski bir fotoğraf düştü.

Sorun şu ki Delhi devasa bir şehir ve restoran artık var olmayabilir bile.

Faydalı ifade, artık var olmamak.

O eski sinema artık yok.

Bu gelenek artık var mı?

Eski okulum artık yok.

O küçük dükkan artık yok.

Bu gelenek artık var olabilir mi?

Sorun şu ki Delhi devasa bir şehir ve restoran artık var olmayabilir bile.

Sorun şu ki Delhi devasa bir şehir ve restoran artık var olmayabilir bile.

Sokaklar değişir, binalar değişir ve restoranlar sürekli kaybolur.

Faydalı ifade sürekli.

Sürekli piyano çalışıyor.

Sürekli telefonunu kontrol ediyor.

Sürekli farklı şehirlere seyahat ediyorlar.

Çocuklar sürekli soru soruyor.

Komşum sürekli bahçesinden bahsediyor.

Sokaklar değişir, binalar değişir ve restoranlar sürekli kaybolur.

Sokaklar değişir, binalar değişir ve restoranlar sürekli kaybolur.

Kolayca kaybolabileceğimi zaten kanıtladım.

Faydalı ifade kaybolmak.

Kolayca kaybolabilirim.

Bu pazarda kaybolabilirsin.

İnsanlar yeni şehirlerde sık sık kaybolur.

Eve giderken kaybolma.

Burada kaybolmak kolaydır.

Kolayca kaybolabileceğimi zaten kanıtladım.

Kolayca kaybolabileceğimi zaten kanıtladım.

Bu sokaklar ilk başta kaotik görünüyor, ama kaosun içinde bir tür düzen var.

Faydalı kelime kaotik.

Pazar cumartesi sabahı kaotik hissettirdi.

Partiden önce mutfakları kaotikti.

Fırtınadan sonra trafik kaotikti.

Taşınma sırasında ofis kaotik görünüyordu.

Çocuklar dakikalar içinde odayı kaotik hale getirdi.

Bu sokaklar ilk başta kaotik görünüyor, ama kaosun içinde bir tür düzen var.

Bu sokaklar ilk başta kaotik görünüyor, ama kaosun içinde bir tür düzen var.

Delhi'de mesafe ve zaman her zaman arkadaş değildir.

Faydalı ifade her zaman arkadaş değildir.

Hız ve güvenlik her zaman arkadaş değildir.

Hırs ve sabır her zaman arkadaş değildir.

Planlarım ve hava durumu her zaman arkadaş değildir.

İyi yemek ve küçük bir bütçe her zaman arkadaş değildir.

Heyecan ve iyi uyku her zaman arkadaş değildir.

Delhi'de mesafe ve zaman her zaman arkadaş değildir.

Delhi'de mesafe ve zaman her zaman arkadaş değildir.

Bazen küçük bir nesne seni çok daha ilginç bir yere götürebilir.

Faydalı ifade, seni bir yere götürmek.

İyi bir kitap seni çok uzaklara götürebilir.

Basit bir şarkı seni çocukluğundan bir yere götürebilir.

Bir fotoğraf seni hafızanda bir yere götürebilir.

Nazik bir söz seni huzurlu bir yere götürebilir.

Bir tren bileti seni yeni bir yere götürebilir.

Bazen küçük bir nesne seni çok daha ilginç bir yere götürebilir.

Bazen küçük bir nesne seni çok daha ilginç bir yere götürebilir.

Onu bu yere geri vermek doğru hissettiriyor.

Faydalı ifade doğru hissettiriyor.

Anahtarı komşuya bırakmak doğru hissettiriyor.

Teşekkür etmek doğru hissettiriyor.

Bu yolu seçmek doğru hissettiriyor.

Eski mektubu saklamak doğru hissettiriyor.

Kitabı geri vermek doğru hissettiriyor.

Onu bu yere geri vermek doğru hissettiriyor. Onu bu yere geri vermek doğru hissettiriyor.

Bugün ikinci el, sayfaların arasından düştü, artık var olmamak, sürekli, kaybolmak, kaotik, her zaman arkadaş değildir, seni bir yere götürmek ve doğru hissettiriyor ifadelerini pratik yaptık.

Bu kelimeler ve ifadeler Anna ve Ravi'nin fotoğraftaki restoranı aramasından geliyor.

Seyahat, gizem ve küçük keşifler hakkında hikayeler anlatırken onları yakınında tut.

Tutacağım. Ve yarın eski bir fotoğraf bulursam, her birini hatırlayacağım.

web sitemizdeki etkileşimli oynatıcı.

Bağlantı açıklamada.